तेषां मणिमुकुटकुण्डलाभरणैः शोभितानां सुराणाम् उपरि श्रीकृष्णेन चतुर्भुजाः पार्षदाः नारायणाय समर्पिताः। द्विभुजाः कृष्णवर्णाः श्रेष्ठाः जपमालाधारिणश्च तत्र स्थिताः। दश दास्यः अपि नियुक्ताः, या सम्यक् समर्पणानि वहन्त्यः, रोमाञ्चिताङ्ग्यः, अश्रुपूर्णलोचनाः, कम्पितस्वराः चासन्। तदा श्रीकृष्णस्य दक्षिणनेत्रात् उग्ररूपिणः प्रादुर्भावं गताः—नग्नाः, विशालदेहाः, ज्वलदग्निजिह्वासदृशाः। तेषां नामानि रुरुः, संहारः, कालः च, भीषणाः कृष्णकोपसमन्विताः। पुनः तस्य वामनेत्रात् अपि एकः उग्रः प्रादुर्भूतः—नग्नः, विशालः, त्रिनेत्रः, शशिशेखरः। तत्र सहस्रशः डाकिन्यः, योगिन्यः, क्षेत्रपालाश्च, अपरिमिताः दिव्याः, दशकोटिसंख्यकाः, दिव्यरूपधराः च समुपस्थिताः। ततः सौतिर्वदति स्म—स श्रीकृष्णः मणिरत्ननाथं हारसमेतं नारायणाय दत्तवान्। सावित्रीं ब्रह्मणे, धर्माय च सादरं रूपं दत्तवान्। यानि येषां यथायोग्यं रूपाणि जातानि, तानि तेषां तेषां स्वामिभ्यः न्यवेदयत्। अनन्तरं स सर्वेश्वरं योगिगुरुं शंकरं आहूतवान्। श्रीकृष्णवचनं श्रुत्वा नीललोहितः स्मितपूर्वकं प्रत्युवाच। श्रीमहेश्वर उवाच—यद् केवलं तव पूजार्थं, दास्यमार्गविरोधि, सा ज्ञानाभासरूपेण योगद्वारे द्वारपालिका अस्ति। तपसा तस्याः स्वरूपं गूढम्, सा महामोहनिधिः। सा नित्यं विवेकजननी, तथापि सुभूत्युपघातिनी च। एवमुक्त्वा स उवाच—भगवन्, अहं पत्नीं न कामये; यं तु वरं इच्छामि, तं देहि। तव भजनसेवायां मम स्पृहाऽनवरतवर्धिनी अस्तु। पञ्चमुखैः तव नाम, सर्वगुणमङ्गलालयं, जपितुं इच्छामि। अनन्तकोटिकल्पपर्यन्तं तव रूपध्यानसमाधौ मम मनः निमग्नं भूयात्। तव सेवायां, पूजायां, नमस्यायां, कीर्तने च, स्मरणे, स्तुतौ, श्रवणे, पठनजपयोः, आत्मनिवेदने, नित्यनैवेद्ये च मम प्रवृत्तिः सदा भवतु। तव लोकं, तव पदं, तव सायुज्यं, तव सन्निधिं, तव सायुज्यं च प्राप्नुयाम्। अणिमा, लघिमा, प्राप्तिः, ईशित्वं, महिमा—एतेषां शक्तीनां यः समुच्चयः। सर्वज्ञता, दूरश्रवणम्, परकायप्रवेशः—अमरतां च, सर्वोत्तमानां सिद्धीनां अष्टादश संख्यया स्मृतिः। कीर्ति, यशः, सत्यवाक्यता, धर्मः, उपवासः, देवपूजा, दर्शनं, सप्तद्वीपप्रदक्षिणा, ब्रह्मत्वं, रुद्रत्वं, विष्णुत्वं, परमपदं—एतानि सर्वाणि, भगवन्, यानि यानि उक्तानि, सर्वाणि त्वयि समर्पितानि। एवं शर्ववचनं श्रुत्वा श्रीकृष्णः तं योगिगुरुं प्रत्युवाच—मां सेवस्व, सर्वज्ञवर, तपस्विनां, सिद्धानां, योगिनां च त्वमेव वरदः। अमरतां प्राप्नुहि, मृत्युंजयः भव। एवं श्रीकृष्णस्य महिमा, देवतानां विभूतयः, महेश्वरस्य भक्तिसंवादः च तत्र सम्यक् प्रतिपादितः।