सर्वत्र तीर्थे वा अन्यत्र वा मरणे कोऽपि भेदः नास्ति। भगवतः शक्त्या त्रीणि लोकानि सहजं शुद्धीक्रियन्ते। भगवत्-भक्तानां बान्धवाः, हे शुभे, सर्वे मनसा पुण्याः सन्ति। यत्र कुत्रापि तेषां मरणं भवेत्—सङ्कल्पपूर्वकं वा अज्ञानतः वा, यथाकांक्षं वा—सर्वं शुभमेव। एवं उक्त्वा श्रीहरिः ताम् उवाच, तथा भगीरथं अपि सम्बोधयामास। भगीरथः ताम् स्तुत्वा भक्तिपूर्वकं पूजयामास। ततः सः श्रीकृष्णं परमात्मानं प्रभुं नमस्कृत्य प्रणनाम। नारदः उवाच—राजा तत्र पूजनं अकरोत्, हे वेदविदां श्रेष्ठ। श्रीनारायणः उवाच—सः पादौ क्षालयित्वा शुद्धिं कृत्वा संयमेन भक्त्या च अचरत्। गणेशं, सूर्यं, अग्निं, विष्णुं, शिवं, पार्वतीं च पूजयामास। गणेशं विघ्ननाशाय, निष्कलंकं सूर्यं, शिवं ज्ञानाय, पार्वतीं बुद्धिवृद्धये पूजयामास। ध्यानपूर्वकं तान् सः चिन्तयामास; शृणु, नारद, एषा सत्यम्। गङ्गां च सः ध्यानं अकरोत्—श्वेतचम्पकवर्णां, पापहारिणीं। अग्निशुद्धवस्त्रवस्त्रां, रत्नाभरणभूषितां। स्फुरत्स्मितमुखीं, सदा यौवनस्थितां। केशपुच्छयुक्तां, मल्लिकामालाभूषितां। कस्तूरिकाचिह्नितगण्डां, विविधचित्रभूषितां। मोतीप्रभासुषमदन्तपङ्क्तिं। दृढनारिकेलाकृतस्तनयुगां। भूमिजपद्मप्रभापादां। पारिजातपुष्परजःसिन्दूरितपादां, यत्र इन्द्रमुकुटं शोभते। तपस्विनां पुष्पैः आकर्षितभ्रमररेखायुक्तशीर्षां। उत्तमानां उत्तमां, वरदां, भक्तानुग्रहपरां। एवं त्रीपथगामिनीं शुभां देवीं ध्यानपूर्वकं चिन्तयित्वा, आसनं, पाद्यं, अर्घ्यं, स्नानं, अनुलेपनं च दातव्यं। वस्त्राणि, भूषणानि, माल्यं, गन्धं, आचमनं च दातव्यं। एतानि भक्त्या समर्प्य, अञ्जलिं कृत्वा नमस्कृत्य स्तुतिं कुर्यात्। कौथुमकृतं स्तोत्रं, विष्णु-ब्रह्मसंवादं च पठेत्। ब्रह्मा उवाच—हे विष्णो, तव पादस्तोत्रं पापं नाशयति पुण्यं च दत्ते। नारायणः उवाच—राधाशरीररससमुत्थितां गङ्गां नमामि। सृष्ट्यादौ गोलोके रासमण्डले, गोपैः गोपीभिः परिवृतायां, राधामहोत्सवे शुभे। यया गङ्गया दशकोटियोजनविस्तारः, तस्याः शतगुणं आयामः। षष्टिशतसहस्रयोजनविस्तारः, चतुर्गुणं आयामः। द्विशतसहस्रयोजनविस्तारः, चतुर्गुणं आयामः। त्रिशतसहस्रयोजनविस्तारः, पञ्चगुणं आयामः। षड्योजनविस्तारः, दशगुणं आयामः। शतसहस्रयोजनविस्तारः, सप्तगुणं आयामः। शतसहस्रयोजनविस्तारः, षट्गुणं आयामः। एवं गङ्गां, राधारससमुत्थितां, गोलोकविहारिणीं, भक्तानां पापनाशिनीं, भगीरथः श्रद्धया पूजयामास।