श्रीकृष्णः तदा उवाच—"तव पतिः रुद्ररूपेण लवणसमुद्रः भविष्यति। समुद्रः मम एव अंशः, त्वं च लक्ष्मीस्वरूपिणी। भारतदेशे यावन्त्यः नद्यः सन्ति, भारतीमुख्याः, ताः सर्वाः, हे देवदेवि, अद्य प्रभृति कलियुगस्य पञ्चसहस्रवर्षाणि समुद्रसहितं रहस्यम् आनन्दं सदा अनुभविष्यसि। ताः नद्यः भागीरथेन रचितैः स्तोत्रैः त्वां सन्तोषयिष्यन्ति। कौथुमेन निर्दिष्टया ध्यानपद्धत्याः अनुसरणेन, त्वां चिन्तयित्वा त्वां पूजयिष्यन्ति। यः कश्चन 'गङ्गे गङ्गे' इति शतशः जनसमूहे अपि उच्चारयति, तस्य सहस्रपापिनां स्नानदोषः तव एव भविष्यति। तथा च सहस्रपापिनां मृतशरीरस्पर्शदोषः अपि तव एव भविष्यति। यत्र यत्र गङ्गा अस्ति, यत्र च मम नामगुणगानम् अस्ति, तत्र सरस्वतीमुख्याभिः श्रेष्ठाभिः नद्योऽपि सह, हे शुभे, केवलं तव धूलिस्पर्शेन अपि पापी शुद्धः भवति। ये ज्ञानभक्तियुक्ताः मम नामस्मरणेन त्वां स्मरन्ति, ते दीर्घकालं हरिसर्वश्रेष्ठगणाः भविष्यन्ति। ये पुण्यात्मानः जनाः मृत्युपर्यन्तं तव उपरि शरीरं स्थापयन्ति, विधिवत् शरीरव्यवस्थापनं कृत्वा, यः कश्चिद् अज्ञः अपि तव जलस्पर्शेन प्राणान् त्यजति, अथवा अन्यत्र अपि तव नामस्मरणपूर्वकं प्राणत्यागं करोति, अथवा मम नामस्मरणपूर्वकं प्राणत्यागं करोति, तत्र तीर्थे निधनं वा अन्यत्र निधनं वा, कोऽपि भेदः नास्ति। सः सहजेन एव त्रैलोक्यं पावयितुं समर्थः भवति। मम भक्तजनस्य बान्धवाः, हे शुभे, सर्वे पुण्यशीलाः। ते यत्र कुत्रापि, जानन्तः वा अजानन्तः वा, कस्यांचित् अवस्थायाम् अपि म्रियन्ति, तेषां पुण्यं निश्चितम्। इति उक्त्वा श्रीहरिः तां अपि सम्बोध्य भागीरथं अपि उवाच। भागीरथः तां स्तुत्वा भक्त्या पूजयामास। अनन्तरं सः श्रीकृष्णं परमात्मानं प्रभुं प्रणम्य ववन्दे। नारदः उवाच—राजा तदा पूजनं चकार, हे वेदविदां श्रेष्ठ। श्रीनारायणः उवाच—सः पादप्रक्षालनं कृत्वा, शुद्धिं च सम्पाद्य, संयमेन भक्त्या चाचार्यत्। तेन गणेशं, सूर्यं, अग्निं, विष्णुं, शिवं, पार्वतीं च पूजितम्। विघ्ननाशाय गणेशं, पापविनाशाय निष्कलङ्कं सूर्यं पूजयामास। ज्ञानाय शिवं, बुद्धिवृद्धये पार्वतीं च पूजयामास। ध्यानपूर्वकं तान् चिन्तयामास; शृणु, नारद, एषः सत्यम्। सः गङ्गां चम्पकशुक्लवर्णां पापनाशिनीं चिन्तयामास। वह्निपवित्रवस्त्रधारिणीं, मणिभूषणैः भूषिताम्, मन्दस्मितमुखीं, प्रमुदितवदनाम्, नित्ययौवनसंपन्नाम्, केशपाशं वहन्तीं, मल्लिकामालया शोभिताम्, गण्डस्थले कस्तूरीरेखाभिः विभूषिताम्, विविधैः अलङ्कारैः शोभिताम्, मुक्ताफलप्रभायुक्तदन्तपङ्क्तिं दीप्तयन्तीं, स्तनयुगलं दृढं नारिकेलसदृशं वहन्तीं च सः ध्यानपूर्वकं पूजयामास।