ते तु भोगाय योग्याः सुखाय च, अनन्तशय्याभिरुपलक्षिताः, विविधैः अद्भुतविलासैः भूषिताः, उत्तमरत्नपात्रैः दीप्तिमन्तः। अग्निसंस्कारितवस्त्रैः तथा विविधमुक्ताजालैः शोभिताः, परमलालस्यरक्तरत्नसारैः कुशलनिर्मितैः निर्मिताः। तेषु, द्विजश्रेष्ठ, एकः कृष्णेन नारायणाय प्रदत्तः। ततः कृष्णस्य गुह्यप्रदेशात् अन्यः अद्भुतः प्राणी प्रकटितः। गुह्यस्थानेभ्यः उत्पन्नत्वात् ते 'गुह्यकाः' इति प्रसिद्धाः। कुबेरस्य वामभागे कन्या अपि प्रकटिता। भूतप्रेतपिशाचाः, शाकुनी, ब्रह्मराक्षसाः च, शङ्खचक्रगदापद्मधारिणः, वनमालाभूषिताः, किरीटकुण्डलरत्नाभरणैः शोभिताः। कृष्णः नारायणाय चतुर्भुजपरिचारकान् अपि दत्तवान्। द्विभुजाः कृष्णवर्णाः उत्तमाः जपमालाधारिणः। दश दासीः नियुक्ताः, याः सम्यक् समर्पणम् अजनयन्। तासां काञ्चनाङ्गानि रोमाञ्चितानि, नेत्रे अश्रुपूर्णे, कण्ठः कम्पितः। कृष्णस्य दक्षिणनेत्रात् भीषणाः प्राणीः प्रकटिताः, नग्नाः, महाकायाः, ज्वलद्वलकलिङ्गसमाः। तेषां नामानि रुरु, संहार, काल इति, तीक्ष्णक्रोधयुक्ताः। कृष्णस्य वामनेत्रात् भीषणः प्राणीः प्रकटितः, नग्नः, महाकायः, त्रिनेत्रः, शिरसि चन्द्रधारिणः। सहस्रशः डाकिन्यः, योगिन्यः, क्षेत्रपालाः च, अनन्तश्च दिव्याः प्राणीः, दशकोटिसंख्यायाः, दिव्यरूपधारिणः। सौतिः उवाच—कृष्णः रत्नाधिपतिं हारसहितं नारायणाय दत्तवान्। सावित्रीं ब्रह्मणे दत्तवान्, धर्माय श्रद्धया रूपम् अर्पितवान्। सर्वेऽपि अन्ये, यथा यथा रूपाणि उत्पन्नानि, तान् तेषां तेषां स्वामिभ्यः दत्तवान्। ततः शंकरं सर्वेश्वरं योगिगुरुम् आह्वय्य। श्रीकृष्णस्य वचनं श्रुत्वा नीललोहितः स्मितं कृतवान्। श्रीमहेश्वरः उवाच—यत् केवलं तव पूजायै समर्पितम्, सेवायाः विपरीतम्, ज्ञानरूपेण गुप्तम्, योगद्वारे द्वारपालिका, तपसा रूपं गुप्तम्, महामोहस्य पेटिका। सा नित्यं विवेकजननी, किन्तु सत्बुद्धिहन्त्री। प्रभो, पत्नीं न इच्छामि, यं वरं इच्छामि, तं देहि। तव भक्तिसेवायां मम स्पृहा निरन्तरं वर्धते। पञ्चमुखैः तव नाम, सर्वगुणशुभालयम्, जपितुम् इच्छामि। अनन्तकोटियुगपर्यन्तं तव रूपे मनो मम लीनं भवतु। तव सेवायाम्, पूजायाम्, नमस्कारे, गीतनाम्नि, स्मरणे, स्तुतौ, कीर्तने, श्रवणे, पाठे, आत्मनः समर्पणे, तव नित्यनैवेद्ये च। तव लोकं, तव विश्वं, तव रूपं, तव सान्निध्यं, तव सायुज्यं च प्राप्नुयाम्। लघुत्वं, सूक्ष्मत्वं, प्राप्तिः, इच्छाशक्ति, महत्त्वं च।