कलियुगे समुत्पन्ने, कश्चन जनाः लघुशालेषु सहवासं कुर्वन्ति स्म। ये च वनान्तवासिनः, ते सर्वे राजकरैः पीडिताः भवन्ति। क्षेत्राणि अनवाप्तधान्यानि, उत्तमानि भूमिप्रदेशाः अपि स्वार्थे नष्टानि भवन्ति। कलियुगे जाताः कुलजाः अपि पतितत्वं प्राप्नुवन्ति। पापिनः पुण्यवन्तः च, असंयताः संयताः च, सर्वे समाः भवन्ति। तपस्विनः पापिनः भवन्ति, विष्णुभक्ताः अपि अभक्ताः स्युः। दुष्टाः चौरवेषधारिणः परान् अवमानयन्ति, उपहासं च कुर्वन्ति। ये च कपटी, अल्पविद्याः, त एव पूज्याः स्युः। कलियुगे जनाः अल्पायुषः भवन्ति, यौवने वृद्धत्वं आगच्छति। अष्टवर्ष्या कन्या युवती भवति, रजस्वला च गर्भिणी च। सहस्रेषु कश्चन वन्ध्या स्यात्, विशेषतः कलियुगे। मातरः, भार्याः, श्वश्रूः च व्यभिचारेण धनार्जने प्रवृत्ताः स्युः। कलियुगे केचन हरिनामानि विक्रयिष्यन्ति। पश्चात् मनसा विचिन्त्य, स्वयमेव अतिक्रमं कुर्वन्ति। स्वदत्तं परदत्तं च सर्वं लङ्घयन्ति। केचन परस्त्रीगमनं कुर्वन्ति, केचन सर्वत्र गच्छन्ति। कलियुगे केचन भ्रातृभार्यागमनं अपि कुर्वन्ति। स्वकुलं त्यक्त्वा, सर्वत्र विचरन्ति। विशेषतः जनानां, द्रव्याणां, ग्रामाणां विषये, सर्वे परस्परं हिंस्राः, नरहन्तारः च भवन्ति। लाक्षारोहणम्, आयसविक्रयः, रसानां व्यापारः, विशेषतः लवणस्य विक्रयः च जनैः क्रियते। सर्वे शूद्रान्नभोजिनः, दुष्चरित्रस्त्रीषु च आसक्ताः स्युः। यज्ञोपवीतविहीनाः, सन्ध्यावन्दनशौचवर्जिताः च भवन्ति। व्यभिचारिण्यः, नापिताः, चाण्डालाः, वेश्याः, रजस्वलाः च—एतेषां मध्ये भोजनस्य जात्यादिषु भेदः न भविष्यति। एवं सम्पूर्णे कलौ सर्वे म्लेच्छवत् भविष्यन्ति। तदा, विष्णुप्रसिद्धस्य ब्राह्मणपुत्रः कल्कि नाम्ना अवतरिष्यति। स दीर्घखड्गधारी, दीर्घपादघटिताश्वारूढः भविष्यति। स म्लेच्छान् भूतले विनाश्य, भूमिं अदृश्यां करिष्यति। षडहोरात्रं भूमिः अतिविस्तीर्णा अतिवृष्ट्या प्लाविता भविष्यति। ततः द्वादश आदित्याः उदयिष्यन्ति, हे मुनिश्रेष्ठ! कलियुगे गते, कृतयुगे प्रवृत्ते, तपस्विनः, धर्मिष्ठाः, वेदविदः ब्राह्मणाः पृथिव्यां भविष्यन्ति। सर्वे राजानः क्षत्रियाश्च ब्राह्मणभक्ताः स्वधर्मनिष्ठाश्च स्युः। वैश्याश्च व्यापाररताः, ब्राह्मणभक्ताः धर्मिष्ठाश्च भविष्यन्ति। ब्राह्मणक्षत्रियवैश्यवंशाः विष्णुभक्ताः, यज्ञनिष्ठाश्च स्युः। ते वेदस्मृतिपुराणविदः, धर्मज्ञाः, ऋतुविचारिणश्च भविष्यन्ति। त्रेतायां धर्मः त्रिभिः पादैः तिष्ठति, द्वापरे तु द्वाभ्याम् एव स्मृतः। सप्त दिवसाः, षोडश कला, द्वे पक्षे, द्वे अयनं, चतुर्विभागः दिवसः इति स्मर्यते। एतद् युगक्रमे, धर्मस्य स्थितिः, जनानां आचारः, च कालविभागः यथोक्तं भविष्यति।