शालग्रामः श्रीहरेः स्वरूपः, जगन्नाथः च भारतदेशे, वैष्णवपुराणानि, शङ्खाः, श्राद्धतर्पणादिकानि, हरिपूजनं, हरिनाम, तस्य कर्मगुणगानं, सत्कर्म, सत्यं, धर्मः, वेदाः, ग्रामदेवताः च—एते सर्वे कलियुगे वामचारनिष्ठाः, मिथ्यावञ्चनैः पूर्णाः सन्ति। एकादशीव्रतपालनरहिताः, धर्महीनाः, कपटी, क्रूराः, दम्भिनः, महादर्पयुक्ताः च जनाः भवन्ति। पुरुषेषु स्त्रीषु च भेदः, विवाहविवादाः च दृश्यन्ते। सर्वे जनाः स्त्रीशक्त्याधीनाः, प्रत्येकगृहे व्यभिचारः अस्ति। गृहमध्ये स्वामिनी भार्या, पत्युः सेवकात् अपि हीनः स्थितिः। यः गृहे शक्तिमान्, स जातिसम्बन्धिना बन्धुना एव। यथाक्रमं जनाः जानन्ति, तथा पुरुषस्य बन्धवः च जानन्ति। ब्राह्मणः, क्षत्रियः, वैश्यः, शूद्रः—एते जन्मकर्मनिष्ठया निश्चिताः। चतुर्वर्णाः म्लेच्छाचारं स्वीकरिष्यन्ति, ब्राह्मणक्षत्रियवैश्यवर्गाः शूद्रसेवायाम् लीनाः भविष्यन्ति। ते पक्वान्ननिर्मातारः, धावकाः, रथवाहकाः च भविष्यन्ति। वृक्षाः फलरहिताः, स्त्रियः अपत्यरहिताः च भविष्यन्ति। पतिपत्न्यः स्नेहरहिताः, गृहेषु सुखविहीनाः गृहस्थाः। नद्यः, सरितः, सरांसि, गुहाः च जलरहिताः भविष्यन्ति। लक्षशः जनानाम् मध्ये एकः अपि सत्पुरुषः न भविष्यति। ततः अनन्तरं पापकार्याणि, लज्जाहीनवृत्तयः च प्रवर्तन्ते। किञ्चित् जनाः लघुशालायाम् सहवासं कुर्वन्ति। सर्वे वनवासिनः करैः पीडिताः भविष्यन्ति। क्षेत्राणि धान्यरहितानि, उत्तमानि भूमयः स्वार्थहान्याः। कुलोत्पन्नाः जनाः कलियुगे पतिताः भविष्यन्ति। पापकर्मिणः, पुण्यकर्मिणः, शिथिलव्रताः, दृढव्रताः—सर्वे समाः। तपस्विनः पापिनः, विष्णुभक्ताः अभक्ताः च भविष्यन्ति। चौराः भिक्षुकवेषधारिणः, अन्येषां निन्दां हासनं च कुर्वन्ति। त एव कपटी, अल्पज्ञाः, पूज्याः च भविष्यन्ति। कलियुगे जनाः अल्पायुषः, युवावस्थायाम् एव वृद्धाः। अष्टवर्षीय कन्या युवती, रजस्वला, गर्भवती च भविष्यति। सहस्रेषु किञ्चित् स्त्रियः वन्ध्याः, विशेषतः कलियुगे। मातरः, पत्न्यः, स्नुषाः च व्यभिचारेण धनार्जने प्रवृत्ताः। कलियुगे केचन हरिनाम विक्रयन्ति। अनन्तरं मनसि चिन्तयित्वा, स्वयमेव धर्मलङ्घनं कुर्वन्ति। स्वदत्तं परदत्तं च सर्वं उल्लङ्घयन्ति। केचन परपत्नीगमनं, केचन सर्वत्र गमनं कुर्वन्ति। कलियुगे केचन भ्रातृपत्नीगमनं कुर्वन्ति। स्वजन्मं परित्यज्य सर्वत्र विचरन्ति। विशेषतः जनाः, वस्तूनि, ग्रामाः—एतेषु सर्वे परस्परं हिंस्राः, नरहन्तारः च भविष्यन्ति।