भारती तु भारतमगच्छत्। ब्रह्मणः प्रिया ब्राह्मी च, सर्वं विश्वं व्याप्य प्रवहमानसरिता इव दृश्यते। सा सरस्वती पुण्यतीर्थरूपिणी नदी परमपावनी जाता। ततः कालेन, भागीरथेन नीत्या, शुभा भागीरथी पृथिव्यां समागता। तस्यैव क्षणे शिवः तां शिरसि स्थापयामास। पद्मा अपि स्वस्वरूपेण निर्गता, सा पद्मावती नदी अभवत्। अनन्तरं, अन्येन रूपेण सा भारते जातिम् अलभत। पूर्वं सरस्वत्याः शापेन, पश्चात् हरिशापेन च, सा भारते कलियुगे पञ्चसहस्रवर्षाणि स्थित्वा, सर्वाणि तीर्थानि, काश्यां वृन्दावनं च विना, शालग्रामो हरिरूपः, जगन्नाथः च भारते, वैष्णवपुराणानि, शङ्खाः, श्राद्धतर्पणकर्माणि, हरिपूजा, हरिनाम, तस्य कर्मगुणगानं, साधुता, सत्यं, धर्मः, वेदाः, ग्रामदेवताः च—एते सर्वे वामाचारनिष्ठाः, मिथ्याचारदूषिताः, कपटपूर्णाश्च भवन्ति। सर्वे चैकादश्याः व्रतानुष्ठानवर्जिताः, धर्महीनाश्च। ते कपटी, क्रूराः, मिथ्याचारिणः, महादर्पयुक्ताश्च। मनुष्येषु, स्त्रीषु च, विवाहविवादाः, भेदाः च सन्ति। सर्वे स्त्रीवशाः, गृहे गृहे च व्यभिचारः। गृहस्वामिनी भार्या, पतिः सेवकादधमः। ये च गृहे शक्तिमन्तः, ते बन्धुजा जात्यन्वयाः। यथा जनाः परिचिताः, तथा पुरुषस्य बान्धवाः। ब्राह्मणक्षत्रियवैश्यशूद्राः जन्मकर्मभ्यां निश्चिताः। चतुर्वर्णाः म्लेच्छाचारं गृह्णन्ति, कलियुगे ब्राह्मणक्षत्रियवैश्यवंशाः शूद्रसेवायाम् प्रवर्तन्ते। ते पक्वान्नकर्तारः, दूताः, रथवाहकाः च भविष्यन्ति। वृक्षाः फलरहिताः, स्त्रियः च अपुत्राः स्युः। दम्पत्योः स्नेहाभावः, गृहीणां सुखवियोगः च भविष्यति। नद्यः, सरितः, तडागाः, गुहाश्च जलरहिताः स्युः। लक्षेषु सहस्रेषु च, कोऽपि साधुः न भविष्यति। ततः अधर्मयुक्तानि कर्माणि, निन्द्याचरणानि च प्रवर्तन्ति। केचित् लघुगृहेषु सह वसन्ति। सर्वे वनवासिनः करपीडिताः स्युः। क्षेत्राणि धान्यरहितानि, उत्तमानि भूमयः स्वार्थविहीनाः च। कुलोत्पन्नाः अपि कलौ पतन्ति। पापिनः पुण्यवन्तः, विनीताः अविनीताः च समाना भवन्ति। यतयः पापिनः, वैष्णवाः च अवैष्णवाः स्युः। चौराः भिक्षुरूपधारिणः, परान् अवमन्य तिरस्कारं कुर्वन्ति। ते मोहिनः, अल्पविद्यायुक्ताः, पूज्याः स्युः। कलियुगे जनाः अल्पायुषः, यौवने वृद्धतां प्राप्नुवन्ति। अष्टवर्षा कन्या यौवती, रजस्वला, गर्भिणी च भविष्यति।