शतजन्यपूर्वजन्मानि तस्य जननसमये एव विशुद्धानि भवन्ति। यानि येषां जन्मानि प्राप्तानि, यत्र कुत्रापि, यासु यासु योनिषु, यः मयि भक्तः, मम पूजायाम् अनुष्ठितः, मम गुणैः युक्तः च, केवलं मम गुणश्रवणेन, हर्षेण, रोमाञ्चितः सन्, सः न सुखम् इच्छति, न मुक्तिम्, न चतुर्विधं मम सामीप्यम्। इन्द्रत्वं, मनुत्वं, देवत्वं वा, यद् दुर्लभतमं, अपि सः न इच्छति। यदा विश्वानि विनश्यन्ति, देवाः ब्रह्मसहिताः अपि, तदा मम भक्ताः भारतवर्षे विचरन्ति, परमदुर्लभं जन्म लब्ध्वा। एवं सर्वं यथोचितं पद्मे उक्तम्। नारायणः उवाच—गङ्गायाः शापेन सा स्वयम् कलियुगे हरिपादयोः स्थितवती। भारती भारतं गता, ब्राह्मी च ब्रह्मणः प्रिया, सर्वं विश्वं व्याप्य, सा सरिता इव दृश्यते। सा सरस्वती नदी, तीर्थरूपिणी, परमपावनी च। ततः, भागीरथेन आनीता, शुभा भागीरथी पृथिव्यां आगता। तस्मिन्नेव क्षणे, शिवः तां स्वमूर्ध्नि स्थापयामास। पद्मा स्वस्वरूपेण गता, पद्मावतीनदीनां रूपं प्राप्तवती। तदा, अन्येन रूपेण सा भारतदेशे जातं प्राप्नोति। पूर्वं सरस्वत्या शापेन, अनन्तरं हरिशापेन च, सा भारतवर्षे पञ्चसहस्राणि कलियुगवर्षाणि स्थितवती। सर्वाणि तीर्थानि, काश्याः वृन्दावनस्य च विना, शालग्रामः हरिरूपः, जगन्नाथः च भारतवर्षे, वैष्णवपुराणानि, शङ्खाः, श्राद्धतर्पणकर्माणि, हरीपूजा, हरिनाम, तस्य कर्मगुणगानं, सत्यम्, धर्मः, वेदाः, ग्रामदेवताः च—सर्वे वाममार्गनिष्ठाः, मिथ्याचारपूर्णाः, कपटैः युक्ताः च भवन्ति। सर्वे एकादश्युपवासवर्जिताः, धर्मरहिताः च। ते छद्मिनः, क्रूराः, धूर्ताः, महादर्पयुक्ताः च। पुरुषेषु भेदः, स्त्रीषु विवाहकलहः च दृश्यते। सर्वे स्त्रीवशाः, सर्वगृहे व्यभिचारः। गृहे स्वामिनी भार्या, पत्युः सेवकात् अपि हीनः। ये गृहे शक्तिशाली, ते बन्धवः जातिसम्बद्धाः। यथाक्रमेण जनानां परिचयः, तथा एव बान्धव्यम्। ब्राह्मणः, क्षत्रियः, वैश्यः, शूद्रः च—जात्या आचारेण च निश्चिताः। चतुर्वर्णाः म्लेच्छाचारग्रहणं कुर्वन्ति, ब्राह्मणक्षत्रियवैश्यस्य वंशाः शूद्रसेवायाम् प्रवर्तन्ते कलियुगे। ते पाचकाः, दूताः, रथचालकाः च भविष्यन्ति। वृक्षाः फलरहिताः, स्त्रियः अपत्यरहिताः च। पतिपत्न्योः स्नेहरहितता, गृहीणां सुखाभावः च। नद्यः, सरितः, सरः, गुहाः च जलरहिताः। लक्षशः जनानां मध्ये, एकोऽपि सत्पुरुषः न भविष्यति। ततः, पापजन्यव्यवसायाः, निन्दनीयाचाराः च प्रवर्तिष्यन्ति।