नारदः भगवान् सर्वलोकनाथः तासां स्त्रीणां मध्ये स्थितः स्ववचनं प्रवर्तयामास—"अंशतो भागशश्च सर्वाः स्त्रियः धर्मिष्ठाः पतिसंयुक्ताश्च भविष्यन्ति। त्रयः पत्न्यः, त्रयः भ्रातृव्याः, त्रयः दासाः, बान्धवाश्च तत्र भविष्यन्ति। यस्मिन्गृहे स्त्रियः पुरुषान् अधिष्ठाय शासनं कुर्वन्ति, यत्र च पतिः स्वभार्यायाः वशे वर्तते, तत्र यत्र पत्निः कर्कशवाचः, अशुचाचारिणी, कलहप्रियापि च भवति, तत्र तु जनाः स्थानानि च प्राचीना इव दृश्यन्ते, केवलं दुःखमेव तत्र दृश्यते।" "श्रेयो हि वह्नौ वासः, वा उग्रपशुषु, तत्र हि सुखं लभ्यते। हे सुन्दरानने! पुरुषस्य रोगाग्निविषेभ्यः श्रेयः। नूनं स्त्रीवशवर्ती पुरुषस्य जीवितं निष्फलमेव। सः सर्वत्र लोके निन्दितो भवति, परत्र च नरकं गच्छति। बह्व्यः सहपत्नीः एकत्र वसन्त्याः तासां सहवासो न शुभः।" एवं श्रुत्वा भगवान् नारदः स्त्रीणां समक्षं तु मौनं समुपगच्छत्। ततः सर्वाः ताः विचिन्त्य, क्रमशः प्रभुं प्रार्थयन्ति। तत्र सरस्वती उवाच—"यदि धर्मिष्ठेन पतिना त्यक्ता, ताः स्त्रियः कुत्र वसन्ति? अहं निश्चित्य योगेन देहम् भारतदेशे त्यक्ष्यामि।" गङ्गापि उवाच—"अहं देहम् त्यक्ष्यामि, दोषरहितस्य मृत्युदानं दत्तं भवतु। यस्य जनस्य दोषरहितां प्रेम्णा युक्तां स्त्रीं लोके त्यजति, सः पापी।" लक्ष्मी देवी प्रार्थयामास—"भगवन्, अस्माकं कृपां कुरुष्व, तव चापि क्षमां याचामहे। यदि भारतीशापेन ममांशः भारतं गच्छेत्, तर्हि पापिनः स्नानप्रक्षालनैः स्वपापं मयि न्यस्यन्ति। ममांशतः अहं धर्मध्वजस्य सुता तुलसी रूपेण भविष्यामि, वृक्षस्वरूपेण तत्र अधिष्ठात्री देवता च।" "यदि सरस्वत्याः शापेन गङ्गा भारतं गच्छेत्, गङ्गायाः शापेन वा सरस्वती भारतं गच्छेत्, तर्हि सरस्वती ब्रह्मणः स्थानं गच्छतु, गङ्गा शिवालयं वा।" एवमुक्त्वा लक्ष्मी स्वप्रियस्य पादौ गृहीत्वा प्रणम्य तस्थौ। तदा पद्मनाभः स्वश्रियं स्ववक्षसि स्थापयन् ताम् उवाच। नारायणः उवाच—"समता भविष्यति, शृणु क्रमेण। भारती स्वांशेन नदीरूपेण भारतं गच्छतु। सा गङ्गा, भगीरथेन आनीता, भारतं गमिष्यति। तत्र सा चन्द्रशेखरस्य दुर्लभं शिखरमवाप्स्यति। त्वं पद्मजा, स्वतेजसः अंशेन भारतं गच्छ। यदा कलियुगस्य पञ्चसहस्रवर्षाणि यास्यन्ति, तदा मोक्षः भविष्यति।" "सर्वेषां देहिनां समृद्धिकारणं आपद् आगमिष्यति। ये मम मन्त्रेण स्नानेन प्रक्षालनं च कुर्वन्ति, तेषां पवित्राणि स्थलानि पृथिव्यामनन्तानि। ये भक्त्या मन्त्रेण मां पूजयन्ति, ते भारतं यावत् तिष्ठति, तावत् विचरन्ति। यत्र यत्र मदीयभक्ताः वसन्ति, पादप्रक्षालनं कुर्वन्ति, तत्र तत्र पावनता वर्तते।