शापश्रवणेन देवी न निन्दाम् अकुरुत न च कोपं जगाम। तदा सरस्वत्याः मुखं क्रोधात् कम्पमानं विलोक्य, गङ्गा अत्यन्तं क्षुब्धां तां दृष्ट्वा उवाच—“एषा वाग्देवी कटुवादिनी कलहप्रियाऽपि च। यथाशक्ति यथाबलम्, यदस्ति तस्याः सामर्थ्यम्, तदस्तु। सः स्वबलं मम बलेन तुलयतु।” एवं तस्याः वचनानि श्रुत्वा गङ्गा उवाच—“इयं पातकिसंयुक्ते मर्त्यलोके गच्छतु।” एतानि वचनानि श्रुत्वा सरस्वती अपि तां शप्तवती। तस्मिन्नेव क्षणे भगवाञ् तत्र आगतः। सः सरस्वतीं हस्तेन गृहीत्वा स्ववक्षसि उपवेशयत्। तयोः शापकलहस्य रहस्यं श्रुत्वा भगवान् उवाच—“पृथिव्यां त्वं योनिजा न स्याः, कन्याभूता भविष्यसि। तत्र दैवदोषात् वृक्षभावं अपि प्राप्स्यसि। ततः पश्चात् त्वं मम भार्या भविष्यसि, नात्र संशयः। अंशेन नदीरूपा भूत्वा शीघ्रं गच्छ सुन्दरानने। अंशेनैव गङ्गा भूत्वा जगत् शुद्धयिष्यसि। भगीरथस्य दुष्करस्य तपसा आहूता पातितासि। मम आज्ञया समुद्रस्य, यः मम मदांशः, पत्नी भूत्वा तिष्ठ। गङ्गायाः शापेन, हे भारती, अंशेन भारतं गच्छ। स्वयम् ब्रह्मलोकं गत्वा ब्रह्मणः प्रिया भव। शान्ता, अक्रोधा, मयि भक्त्या, मम एव रूपिणी च भव। अंशांशेन सर्वाः धर्मिष्ठाः पतिव्रता भविष्यन्ति। तत्र त्रयो भार्याः, त्रयः श्वशुराः, त्रयः सेवकाः, बान्धवाश्च स्युः। यस्मिन् गृहे स्त्रियः स्वामित्वं कुर्वन्ति, पतिः च स्त्रीवशे स्थितः, तत्र यत्र स्त्री कटुवादिनी, दूषिताचारिणी, कलहप्रिया च स्यात्, तत्र जनाः स्थलानि च प्राचीनवत्, दुःखमेव लभ्यते। अग्नौ वा हिंस्रपशुषु वा वासः श्रेयान्, तत्र सुखं लभ्यते। रोगविषाग्नयोऽपि पुरुषाणां श्रेयांसः, हे सुन्दरानने। स्त्रीवशवर्ती पुरुषस्य जीवितं निष्फलं नूनम्। सः लोके सर्वत्र निन्द्यते, परत्र च नरकं याति। सहभार्याणां सहवासः न हितः, एकत्र न वसन्ति। गच्छ सरस्वति, शंकरस्य स्थलं, ब्रह्मणः स्थलं, गङ्गां च। यस्य पत्नी सुशिक्ष्या, साध्वी, पतिव्रता च, सः मुच्यते, शुद्धः, सुखी च भवति। पतिव्रता या स्त्री, सा मुक्तिं लभते, शुद्धा च सुखिनी च। एवं भगवान् लोकनाथो नारदः वचनं समाप्तवान्। ततः सर्वे विचार्य, यथायोग्यं भगवन्तं प्रार्थयन्तः वदन्। सरस्वती उवाच—“यदि धर्मपतिना त्यक्ता, ताः स्त्रियः कुत्र वसन्ति?” अहं भारतदेशे योगेन देहम् उत्सृज्य भविष्यामि। गङ्गा उवाच—“अहं देहम् उत्सृज्य, निर्दोषाय मृत्युदानं देहि।” “योऽपि लोके निर्दोषां प्रियकामिनीं परित्यजति, तस्य किम्?” लक्ष्मी उवाच—“भगवन्, तव प्रसादं, क्षमां च देहि।