स्निग्धभावः गङ्गायाः पद्मायाश्च परमं पूज्यते। तस्मिन्नन्तरे, किं जीवनेनात्र, इति दुःखिता सा चिन्तयामास। तदा मुनयः त्वां, भगवन्, शुद्धस्वरूपं सर्वेश्वरं प्राहुः। सरस्वत्याः वचनानि श्रुत्वा, तस्या क्रोधेन परिपूर्णां स्थितिं दृष्ट्वा, श्रीनारायणः तस्मात् देशात् निर्गतः। तदनन्तरं, गङ्गा अपि निर्भया कोपेन वाक्यं प्राह— "हे निर्लज्जे, कामपरायणे, किं त्वं पत्यौ गर्वं दर्शयसि? अद्य तव लज्जां हरिष्यामि हरिसन्निधौ।" इति उक्त्वा, सा स्वहस्तं प्रसार्य गङ्गायाः केशान् ग्रहीतुं प्रयता अभवत्। तदा वाणी, महता क्रोधेन युक्ता, पद्मां शशाप। "त्वं यत् दुष्टं आचरितवती, अतः परं किञ्चित् न भाषस्व।" इति शापं दत्वा, देवी तस्याः शापं श्रुत्वा न शशाप, न च कोपिता अभवत्। तस्याः अतिकोपपूर्णां, कम्पितमुखीं दृष्ट्वा, गङ्गा अवदत्— "एषा देवी, वाणी, कठोरवाचिनी, कलहप्रियैव। यथाशक्तिः, यथाबलम्, यः स्वबलं मम तुल्यं मन्यते, स एव एतत् उद्घोषयतु।" एवं उक्त्वा, गङ्गा अपि शापं ददौ— "सा मनुष्यलोके पतित्वा, यत्र पापिनः वसन्ति, गच्छतु।" एवं वचनानि श्रुत्वा, सरस्वती अपि तां शशाप। तस्मिन्नेव क्षणे, श्रीभगवान् तत्र आगतः। सः सरस्वतीं हस्तेन गृहीत्वा, स्ववक्षसि उपवेशयत्। तयोः शापस्य कलहस्य च रहस्यं श्रुत्वा, भगवान् उवाच— "पृथिव्यां त्वं, योनिरेखा विना, कन्या रूपेण जन्म प्राप्स्यसि। तत्र, दैवदोषात्, वृक्षत्वं अपि प्राप्स्यसि। अनन्तरं, त्वं मम पत्नी भविष्यसि, अत्र संशयः नास्ति। अंशेन नदी भूत्वा शीघ्रं गच्छ, सुन्दरानने। अंशेन गङ्गा भूत्वा, पश्चात् लोकपावनी भविष्यसि। भगीरथस्य दुस्तराणां तपसां प्रभावात्, त्वं भूलोके अवतरिष्यसि। मम आज्ञया, समुद्रस्य, मत्तस्य अंशस्य, पत्नी भव। गङ्गायाः शापेन, भारते अंशरूपेण गच्छ, हे भारति। अथ च, त्वं ब्रह्मलोकं गत्वा ब्रह्मणः प्रिया भव। शान्ता, क्रोधरहिताः, मयि भक्ताः, मम स्वरूपिण्यः भविष्यथ। अंशेनांशेन च, सर्वाः धर्मिष्ठाः पतिव्रतान्यः च भविष्यन्ति। तत्र त्रयः पत्न्यः, त्रयः भ्रातृव्याः, त्रयः सेवकाः, बान्धवाश्च स्युः। यत्र स्त्रियः पुरुषेषु प्रभुत्वं कुर्वन्ति, यत्र च पतिः पत्न्याः वशे वर्तते, यत्र च पत्निः अशुभवाचिनी, कुत्सिताचारिणी, कलहप्रिया च अस्ति, तत्र जनाः देशाश्च प्राचीनवद् दुःखमात्रं प्राप्नुवन्ति। अग्नौ वा, हिंस्रेषु प्राणिषु वा, वासः श्रेयान्, तेषां संनिधौ एव सुखं लभ्यते। रोगाग्निः वा विषाग्निः वा पुरुषाणां श्रेयः, हे सुन्दरानने। स्त्रीजयेन पराजितस्य पुरुषस्य जीवितं निःफलमेव। सः लोके सर्वत्र निन्द्यते, परत्र च नर्कं गच्छति। बहुपत्नीनां एकत्र वासः न शुभः, न च हितकरः। एवं श्रीभगवतः वचनेन, तासां शापाः, कलहः च, तेषां भविष्यद्वृत्तान्तः च निश्चितः।