पुनः पुनः भाग्येन नष्टं यत् किंचन, तत् सर्वं त्वया एव पुनरुद्धृतं भवति। त्वं ब्रह्मस्वरूपा, परमा, नित्यप्रकाशमयी चासि। त्वद्विना हि समग्रं जगत् सदा मृतवत् जीवति। त्वदभावे सर्वं जगद् मूकमिव, उन्मत्तमिव, जडमिव च भवति। त्वं हिमकण्टकचन्दनमल्लिकाचन्द्रशुक्लोत्पलकुमुदसदृशी। विसर्गबिन्द्वाक्षरयोः अधिष्ठात्री शक्तिरपि त्वमेव। त्वद्विना सङ्ख्याज्ञोऽपि सङ्ख्यां न गणयितुं शक्नोति। या देवी व्याख्यानरूपा, व्याख्यानाधिष्ठात्री च। या स्मृतिज्ञानबुद्धिशक्तिस्वरूपिणी। यत्र किल सनत्कुमारः ब्रह्माणं ज्ञानविषये पप्रच्छ। तत्र भगवानात्मा श्रीकृष्णः परमेश्वरः समागतवान्। तदा ब्रह्मा तां भगवतीं परात्मनः आदेशेन स्तुतवान्। अथ पृथिवी अनन्तं तं एकं ज्ञानं याचितवती। तदा कश्यपस्याज्ञया सः अपि भयभीतः त्वां स्तुतवान्। व्यासः वाल्मीकिं पुराणसूत्रे पप्रच्छ। तदा तव प्रसादेन मुनिसत्तमः ग्रन्थं रचितवान्। पुराणसूत्रं श्रुत्वा व्यासः कृष्णद्वापायनजन्मा तव वरप्राप्त्या कवीनां श्रेष्ठोऽभवत्। स तदा वेदविभागं पुराणानि च निर्मितवान्। क्षणमात्रं त्वां ध्यानं कृत्वा भगवान् तस्यै ज्ञानं दत्तवान्। सहस्रसंवत्सराणि दिव्यानि पुष्करे त्वां ध्यात्वा, देवानां पतये शब्दविद्यां तदर्थं च उपदिशत्। ये शिष्याः उपदिष्टाः, ये च महर्षयः अधीतवन्तः। त्वं ऋषिप्रवरैः मनुना च मनुपुत्रैश्च पूजिता स्तूयसे च। सहस्रशीर्षाः पञ्चमुखाः चतुर्मुखाश्च मोहिताः अभवन्। एवं उक्त्वा याज्ञवल्क्यः भक्तिनम्रग्रीवः। तदा सा प्रकाशरूपिणी, तेन अदृष्टा, तस्मै भाषितवती। यः संयम्यात्मानं, याज्ञवल्क्यकृतां वाण्याः स्तुतिं पठति। महान् मूढोऽपि, मन्दबुद्धिरपि, यदि संवत्सरमेकं पठति। नारायण उवाच—गङ्गायाः शापाद् विवादात् कलहेन च, हे भारतनद्याः! सा पुण्यदात्री धर्ममाता तीर्थरूपिणी च। तपस्विषु सा तपःस्वरूपा, तपश्चैव सा भवति। ज्ञानरूपेण सरस्वती, जले सन्निहिता, ये मानवाः तां भूमौ प्राप्नुवन्ति। भारतवर्षे ये पापिनः अपि, तत्र क्रीडया स्नात्वा शुद्धिं यान्ति। चतुर्दश्यां पौर्णमास्यां च, दिनान्ते अक्षये दिने। यः कश्चिद् तत्र स्नाति, आकस्मिकं, उदासीनः, श्रद्धया वा। यश्च सरस्वतीमन्त्रं मासमेकं जपति। यः प्रतिदिनं सरस्वत्याः जले स्नात्वा शिरः मुण्डयति। एवं किंचित् भारतधर्मस्य स्तुतिः उक्ता। सौतिः उवाच—पुनः, हे शौनक! सः शीघ्रं संशयापनयनाय पप्रच्छ। नारदः उवाच—अंशेन च कलहेन च, सा पुण्यदा नदी जाता। एतानि पुण्यकथासाराणि शृण्वन् मम कौतूहलं वर्धते।