भगवती नारायणस्य वचनं श्रुत्वा, सन्तुष्टः तं पावनं मार्गं दर्शयामास—"हे पुण्यशाली, वैकुण्ठं गच्छ; तव कल्याणं भविष्यति। तत्र त्वं लोभ-मोह-काम-क्रोध-हिंसा-वर्जितः सन्, तया सह सुखेन वासं कुरु; तव कालः हर्षेण यापयिष्यति। सर्वेषु लोकेषु, तव महापूजा आनन्दपूर्णा क्रियते।" मनुष्याः, मनवः, देवाः, महर्षयः, मोक्षकामिनः च, मम निमित्तं सर्वयुगेषु विधिवत् ताम् पूजां करिष्यन्ति। कान्वशाखायाः उपदेशेन, ध्यान-स्तुतिभिः, सुवर्णमणिं गन्धयुक्तं कृत्वा, विद्वांसः पूजाकाले च पूजासमाप्तौ च मन्त्रपाठं करिष्यन्ति। तदा ब्रह्मा, विष्णुः, महेश्वरः च तां पूजां कृतवन्तः। सर्वे देवाः, मनवः, राजानः, मनुष्याः च तद्वद् पूजां कृतवन्तः। ततः नारदः उवाच—"याः पूजायां उपयुज्यमानाः द्रव्याणि—अन्नं, पुष्पं, चन्दनं, इत्यादि—तानि वद, हे वेदविदां श्रेष्ठ, श्रोतुम् उत्सुकः अस्मि।" नारायणः उवाच—"सारस्वत्याः, जगज्जनन्याः पूजाविधिं कथयामि। मागस्य शुक्लपक्षे पञ्चमीदिने वा, अध्ययनारम्भे वा, स्नानं कृत्वा नित्यकर्माणि समाप्य, भक्त्या घटं स्थापयेत्। गणेशं, सूर्यं, अग्निं, विष्णुं, शिवं, शिवां च, यथावर्णितं ध्यानं कृत्वा, बाह्यघटे तान् विद्वान् ध्यानयेत्।" "याः वेदेषु पूजायां, नैवेद्ये च निर्दिष्टाः, तानि द्रव्याणि यथाक्रमं—नवनीतम्, दधि, दुग्धम्, लाजाः, तिलमधुराः, स्वस्तिकः, शर्करा, अक्षताः शुक्लाः, घृतम्, लवणयुक्ताः हविः, विविधानि भोज्यानि, पिष्टकः, स्वस्तिकः, पक्वाम्रफलम्, नारिकेलः, तस्य जलम्, कुंकुमम्, आद्रकमूलम्, कालदेशानुसारं पक्वफलम् शुक्लं सुशोधितम्, गन्धयुक्तानि शुक्लपुष्पाणि, गन्धयुक्तं शुक्लचन्दनम्, शुक्लपुष्पमालाः, मुक्तारत्नाभरणानि च।" "यद् दृष्टं वा श्रुतं वा शास्त्रेषु, वेदेषु प्रशस्तं ध्यानं, तद् यथारूपं—शुक्लवर्णा, हसन्ती, अत्यन्तरम्या सरस्वती, अग्निशुद्धवस्त्रधारिणी, हसन्ती, रम्या, देवसमूहैः, ब्रह्म-विष्णु-शिवादिभिः भक्त्या पूजिता। एवं मूलध्यानात्, विद्वान् सर्वं ददाति। यस्य देवी स्वचिता एषा, तस्य शुभं सदा भवति।" "सर्वनैवेद्ये मूलम् परमं वेदवाच्यं अष्टाक्षरं मन्त्रं, चतुर्थी-संयुक्तां सरस्वतीं, वह्निपत्न्याः सह। 'श्रीं, ह्रीं, सरस्वत्यै स्वाहा' इति।" "पुरा नारायणः, करुणासिन्धुः, वाल्मीकये दत्तवान्; भृगुः शुक्राय पुष्करे सूर्योत्सवे दत्तवान्; ब्रह्मा प्रसन्नः भृगवे बदरिकाश्रमस्थले दत्तवान्; विभाण्डकः ऋष्यशृङ्गाय मेरौ दत्तवान्; शिवः कणादाय गौतमाय च दत्तवान्; शेषः पाणिनये, भारद्वाजाय च दत्तवान्।" "एतं मन्त्रं चतुर्लक्षवारं जपित्वा, मन्त्रसिद्धिः प्राप्यते। शृणु, हे ब्राह्मणश्रेष्ठ, यत् कवचं सृष्टिकर्त्रा प्राचीनकाले दत्तम्।" एवं भगवतः नारायणस्य वाक्यं नारदः श्रद्धया शृणोति, पूजाविधिं च, मन्त्रस्य महत्त्वं च, जगज्जनन्याः सरस्वत्याः पूजायाः शुभफलानि च, तत्त्वेन अवगच्छति।