शृणु, तात, कृष्णस्य शुभकथां यथावृत्तं। कृष्णः श्यामवर्णः, युवा, पीतवस्त्रधारी, सलिलशय्यायां शयनं कृतवान्। तस्य नाभिकमलात् ब्रह्मा उत्पन्नः, कमलसम्भवः सः। स कमलसम्भवः पद्मनाभस्य स्तम्भस्य अन्तं न प्राप्नोत्। तदनन्तरं स्वस्थानं प्रतिगम्य, सः कृष्णस्य पद्मपादयोः ध्यानं कृतवान्। कृष्णः सलिलशय्यायां शयानः, ब्रह्माण्डेन आवृतः। श्रीकृष्णः गोलोके गोपालकैः गोपिकाभिः च परिवृतः विराजते। ब्रह्मणः मानसपुत्राः सनकादयः समुत्पन्नाः। विष्णुः पाताले, लघु-निर्मातुः वामभागे प्रकटितः। लघु-निर्मातुः नाभिकमले ब्रह्मा विश्वं सृजितवान्। एवं तस्य सर्वपोरुषु पृथक् पृथक् विश्वं विद्यमानम्। एवं, तात, श्रीकृष्णस्य शुभकथा कथिता। ततः नारदः उवाच – हे प्रभो, प्रकृत्याः उत्पत्तिं कथय। केन, कस्य पूजनं कृतं, कथं च मर्त्येषु प्रसिद्धं जातम्? तस्याः रक्षोह्यं, स्तुति, ध्यानं, शक्तिः, शुभकृत्यं च कथय। नारायणः उवाच – सावित्री सृष्टिकर्मणि पञ्चधा प्रकृतिरूपेण स्मृत्या। सा पूजिता, प्रसिद्धा, तस्याः शक्तिरेव अद्भुतमासीत्। प्रकृतेः अंशाः, स्वरूपाणि, शुभकृत्यं च – वाणी, वसुधरा, गङ्गा, षष्ठी, मङ्गलचण्डिका – एते सर्वे मम तेजसा, रूपे, गुणे च समाना। तेषां कर्माणि संक्षेपेण पुण्यानि, रम्याणि च। दुर्गायाः, राधायाः च विस्तीर्णानि महाकृत्यानि अपि उक्तानि। प्रारम्भे श्रीकृष्णेन सरस्वत्याः पूजनं स्थापितम्। देवी कृष्णप्रियस्य मुखात् प्रकटिता। स सर्वज्ञः तां सर्वजननीं स्वरूपां ज्ञातवान्। श्रीकृष्णः उवाच – या युवती, सुन्दरी, सर्वगुणसम्पन्ना, मम तुल्या। स्त्रीणां कामपूरिका, तेषां कामान् पूरयति। यदि त्वं अत्र स्थातुमिच्छसि, तदा मम प्रियेषु प्रियं कुरु। यः अन्यात् बलिष्ठः, सः तं रक्षितुं शक्नोति। अहं सर्वेश्वरः, सर्वगुरुः, राधायाः तु अतिक्रान्तुं न शक्नोमि। सा जीविताधिष्ठात्री देवी; जीवितं त्यक्तुं कः समर्थः? हे शुभे, वैकुण्ठं गच्छ; तव कल्याणं भविष्यति। सा लोभ, मोह, काम, क्रोध, हिंसा-वर्जिता। तया सह सुखेन वस; तव कालः सुखेन गमिष्यति। सर्वलोके तव महापूजा हर्षपूर्णा भविष्यति। मानवाः, मनवः, देवाः, महर्षयः, मोक्षकामिनः च, मम कृते सर्वयुगे विधिपूर्वकं पूजनं करिष्यन्ति। कान्वशाखया उपदिष्टविधिना, ध्यानस्तुत्या च, सुवर्णमणिं निर्माय, चन्दनद्रव्येण अभिषिक्त्य, विद्वांसः पूजाकाले च पूजावसाने च पाठं करिष्यन्ति। ततः ब्रह्मा, विष्णुः, महेश्वरः तस्याः पूजनं कृतवन्तः। एवं श्रीकृष्णस्य शुभकथा, प्रकृत्याः उत्पत्तिः, पूजाविधिः च, नारायणेन नारदाय सम्यक् उपदिष्टम्।