एकदा भगवतः कृपया, तस्यांशेन प्रतियुनिवर्से विराट्स्वरूपः सञ्जातः, हे पुत्र। ब्रह्मणः ललाटे चैकादश रुद्राः अपि समुत्पन्नाः। तेषु रुद्रेषु कालाग्निरुद्रः एव विश्वस्य संहारकारकः अभवत्। भगवतः वरप्रसादेन, सः सदा भगवद्भक्तियुक्तः भविष्यति इति निश्चितम्। भगवतः सुन्दरी जननी तस्य वक्षसि विश्राम्य स्थिताऽभूत्। ततः सः स्वर्गं गतः, ब्रह्माणं शंकरं च सम्बोधितवान्। श्रीकृष्णः उवाच—शृणु, महाविराट्-रन्ध्रे च लघुसृष्टिकर्तुः रन्ध्रे अपि, हे महादेव, त्वं ब्रह्मणः ललाटात् जातः भव इति। एवं वदित्वा, सृष्टिकर्तुः पुत्रः, लोकनाथः, मौनं जगाम। महाविराटः रन्ध्रे, ब्रह्माण्डे, आपसां मण्डले, कृष्णः शयाने द्रष्टव्यः—श्यामः, नवयुवकः, पीताम्बरधारी, सलिलशय्यायां स्थितः। तस्य नाभिपद्मात् ब्रह्मा जातः, पद्मसम्भवः। स पद्मयोनि: पद्मनाभस्य कण्ठं न प्राप्तवान्। सः स्वस्थानं प्रतिगम्य, कृष्णस्य पादपद्मयोः ध्यानं अकरोत्। सः सलिलशय्यायां, ब्रह्माण्डेन आवृतः, शयानः आसीत्। एवं श्रीकृष्णः गोलोके, गोपालकैः गोपिकाभिः च परिवृतः, विराजते स्म। ब्रह्मणः मानसपुत्राः सनकादयः उत्पन्नाः। विष्णुः पाताले, लघुसृष्टिकर्तुः वामभागे, प्रादुरभवत्। तस्य लघुसृष्टिकर्तुः नाभिपद्मे, ब्रह्मा विश्वं ससर्ज। एवं प्रतिरन्ध्रे, साक्षात् विश्वं पृथग्भूतं वर्तते। एवं, हे पुत्र, श्रीकृष्णस्य पुण्यकथा कथिता। नारदः उवाच—भगवन्, अधुना प्रकृतीनां उत्पत्तिं विस्तरेण कथय। कस्य पूजनं कस्य द्वारा कदा कृतमिति, तच्च मर्त्येषु कथं प्रसिद्धमभूत्? तस्याः रक्षाहेतुकं स्तोत्रं, स्तुतिः, ध्यानं, शक्तिः, पुण्यकर्माणि च— नारायणः उवाच—सावित्री सृष्टिकर्मणि पञ्चधा प्रकृतिरूपेण स्मृता। सा पूजिता, ख्यातिः, तस्याः शक्तिः परमाश्चर्या आसीत्। प्रकृतेः अंशाः, स्वभावाः, तेषां पुण्यकर्माणि—वाणी, वसुधरा, गङ्गा, षष्ठी, मङ्गलचण्डिका—एता मम तेजसा, रूपेण, गुणेन च तुल्याः। तासां कर्माणि संक्षेपेण पुण्यानि रमणीयानि च। दुर्गायाः, राधायाश्च विस्तीर्णानि पुण्यकर्माणि— आदौ श्रीकृष्णेन सरस्वत्याः पूजनं प्रतिष्ठापितम्। यदा देवी कृष्णप्रियायाः वक्त्रात् प्रादुरभूत्, तदा सर्वज्ञः कृष्णः तां सर्वजननीं विज्ञाय, उवाच—"युवती, सुन्दरी, सर्वगुणसम्पन्ना, मम तुल्या—स्त्रीणां कामदायिनी, तेषां कामान् पूरयति। यदि त्वं अत्र स्थितुं इच्छसि, मम प्रियेषु प्रियतमा भव।" "योऽन्यस्मात् बलवत्तरः सः तं रक्षितुं समर्थः। अहं सर्वेशः सर्वगुरुः अपि, राधां नातिवर्तितुं शक्नोमि। सा जीवस्य अधिष्ठात्री देवी—कः जीवितं परित्यक्तुं समर्थः?" एवं श्रीकृष्णस्य दिव्यकथा, प्रकृतीनां च महिमा, सुसम्पन्ना, पुण्या, विश्वस्य रहस्यं प्रकाशयन्ती, भगवतः मुखेन नारदाय कथिता।