तत्र तु मध्ये दिव्यतेजसा कोटिसूर्यसमप्रभः शिशुः कश्चित् विराजमानः आसीत्। स शिशुः पित्रा मातराच्च परित्यक्तः, निर्भरः सलिलमध्ये स्थितः। स सर्वेषां स्थूलानां स्थूलतमः, महाविराट् इति नाम्ना देवः अभवत्। स च श्रीकृष्णस्य परात्मनः तेजसः षोडशांशः, तस्य देहस्य रोमकूपेषु सर्वे लोका विद्यमानाः। राजसा कारणेन तेषां लोकानां संख्या न कदापि गणनीयते; यथा तेषु लोकेषु प्रत्येकस्मिन् ब्रह्मा, विष्णु, शिवादयः सन्ति। तस्मात् उपरि वैकुण्ठं, यत् वास्तवमेव ब्रह्माण्डात् बहिः स्थितम्। तस्मात् अपि उपरि पञ्चाशत्कोटियोजनपरिमितं मण्डलं अस्ति। पृथ्वी सप्तद्वीपमयी, सप्तसमुद्रैः संयुक्ता। तस्या उपरि सप्त स्वर्गलोकाः ब्रह्मलोकसहिताः। पृथ्वीमुपरि भूर्लोकः, ततः परं भुवर्लोकः। ततः परं तपोलोकः, ततः अपि परं सत्यलोकः। एवं सर्वमिदं बहिः अन्तः च कृत्रिमं, जलबुद्बुदवत् सर्वाणि ब्रह्माण्डसमूहानि अनित्यानि। तस्य रोमकूपेषु प्रत्येकस्मिन् निश्चितं ब्रह्माण्डमस्ति, तत्रापि प्रत्येकस्मिन् ब्रह्मा, विष्णु, शिवादयः सन्ति। दिशां पालकाः, लोकपालाः, नक्षत्रग्रहादयः अपि तत्रैव सन्ति। अनन्तरं तस्मिन् काले स विराट् पुनः पुनः ऊर्ध्वं विलोकयन्, क्षुधया पीडितः, चिन्तायामपतत्, बारं बारं रुरोद च। तत्रैव ब्रह्मा अनन्तदीप्तिं ददर्श, या भक्तजनानां अनुग्रहदायिनी, वंशीधरः, सस्मितः स्थितः। तेन प्रसन्नेन वरदेन तस्मै यथायोग्यं वरः दत्तः—"वत्स, त्वं अनन्तकोटिब्रह्माण्डनिवासः भव, व्याधिमृत्युः जराशोकक्लेशविवर्जितः, यावत् प्रलयः।" एवमुक्त्वा भगवानेन तस्य दक्षिणकर्णे महत् षडक्षरं मन्त्रं उच्चारितम्—"ॐ" इति आरभ्य, चतुर्थीविभक्तौ "कृष्ण" इति द्व्यक्षरम्। मन्त्रदानेन अनन्तरम् भगवता तस्मै भोजनस्य व्यवस्थापि कृतम्। प्रत्येकब्रह्माण्डे वैष्णवेन नैवेद्यं दातव्यम्। निर्गुणे आत्मनि, या पूर्णतमसा अपि, यः कश्चन नैवेद्यं ददाति, यस्मै देवतायै, स तदर्पयेत्। एवं मन्त्रं दत्त्वा भगवान् पुनः तं समुपादिशत्। श्रीकृष्णवचनं श्रुत्वा महाविराट् तं प्रत्युवाच—"यावत् ममायुषि क्षणमात्रं वा दीर्घकालं वा, यो जनः त्वयि भक्तियुक्तः सदा जीवन्मुक्त एव। किमपि पाठेन, तपसा, यज्ञेन, वा पूजया? यस्य कृष्णभक्तिः नास्ति, तस्य जीवितं व्यर्थम्। यावत् आत्मा देहे तिष्ठति, तावत् स शक्तियुक्तः। त्वं च भगवन्, सर्वात्मा, प्रकृतेः परः।" इत्येवं उक्त्वा तत्र बालः नारदः मौनं जग्राह। तदा श्रीकृष्णः उवाच—"कोटिब्रह्माणां प्रलये अपि तव पतनं न भविष्यति।