हे महर्षे, तव प्रश्नं श्रुत्वा अहं कथां संक्षिप्य निवेदयामि। यदा सा कठिना क्रूरा च देवी स्वसुतान् परित्यज्य तिष्ठति स्म, तदा तस्या दोषात् याः केचन देव्योऽंशरूपेण जाताः स्युः, ताः सर्वाः तस्या भागिन्यः भविष्यन्ति। एतस्मिन्नन्तरे, देवी एका सहसा कृष्णस्य जिह्वाग्रात् प्रादुरभूत्। सा पीतकौशेयवसना, वीणां पुस्तकं च धारयन्ती दिव्यरूपा बभूव। किञ्चित्कालानन्तरं, सा देवी द्विविधं रूपं धारयामास। तदा श्रीकृष्णोऽपि द्विधा रूपं धारयामास। सः वाणीं प्रति उवाच—“त्वं तस्य प्रियतमा भव।” एवं संतुष्टः सः लक्ष्मीं नारायणाय दत्तवान्। अथ त्वं सुतरहितः सन्, राधायाः अंशतः द्वौ पुत्रौ उत्पत्स्येते, यौ तेजसा, वयसा, रूपेण, गुणैः च हरिसमानौ भविष्यतः। ततः हे मुने, गोलोकनाथस्य रोमकूपात्, रूपेण, गुणेन, वेशेन, वीर्येण च, राधायाः शरीरस्य रोमकूपेभ्यः गोपिकाः समुत्पन्नाः। ताः रत्नाभरणैः भूषिताः, नित्ययौवनरूपसम्पन्नाः च आसन्। एतस्मिन्नन्तरे, हे ब्राह्मन्, कृष्णदेहात् सहसा नारायणी देवी प्रादुरभूत्—या सर्वशक्तिस्वरूपिणी, सर्वदेवीबीजमूलरूपा, आद्याप्रकृतिः, पराश्चेश्वरी। सा कनककान्त्या, दशमिषत्सूर्यसमप्रभा, नानाविधायुधास्त्रधारिणी, त्रिनेत्रा च आसीत्। यस्याः अंशानुंशैः सर्वास्त्रियः उत्पन्नाः, या इच्छुकानां गृहीणां सर्वसमृद्धिदात्री, मोक्षकामिनां मोक्षदात्री, सुखिनां सुखप्रदा च। सा तपस्विषु तपः, राजसु शोभा, चन्द्रे तेजोरूपा, पद्मेषु रम्या। यस्याः प्रसादेन आत्मा शक्तिमान्, जगत् अपि शक्तियुक्तं भवति। सा संसारवृक्षस्य नित्यबीजरूपिणी। भूख्षुत्पिपासा, दया, श्रद्धा, निद्रा, तन्द्रा, क्षमा, धैर्यं च—एतानि अपि तस्या एव रूपाणि। सा देवी स्तुत्वा, सर्वेश्वरस्य पुरतः स्थितवती। तस्मिन्नन्तरे, चतुर्मुखः ब्रह्मा स्वपत्नीया सह तत्र प्रादुरभूत्। सः कमण्डलुधारी, तेजस्वी, तपस्वी, मुनिश्रेष्ठः च आसीत्। तस्याः पत्नी रूपेण शुक्लवर्णा, परमसुन्दरी, शतचन्द्रसमप्रभा आसीत्। सा रत्नसिंहासने समासीनाऽभवत्, सर्वकारणरूपा च स्तुत्याऽभवत्। एवमेव, तस्मिन्नेव क्षणे कृष्णः द्विधा प्रकटितः। एकः शुद्धस्फटिकसदृशः, दशमिषत्सूर्यसमप्रभः। अपरः कनककान्तिसमुद्भासितः, जटाजूटधारी, परमेश्वररूपः। दिशोऽम्बरं, नीलकण्ठः, नागाभरणभूषितः च आसीत्। पञ्चमुखजपः, ब्रह्मतेजः स्वरूपः। सः सर्वकारणकारणं, सर्वमङ्गलानां मङ्गलतमं च। मृत्युं मृत्युः इति स्तुतः, सः मृत्युञ्जय इति प्रसिद्धोऽभवत्। एवं श्रीनारायणः उवाच—ततः कालेन सम्यगुपस्थिते, सः सहसा द्विविधं रूपं धारयामास।