स एव तु अंशतः चतुर्भुजो भगवान् वैकुण्ठे स्थितः। स एव अंशरूपेण विष्णुत्वेन लोकान् पालयति। एतत् सर्वं यत् त्वया श्रुतं, परमब्रह्मस्वरूपमेव। इत्येवं उक्त्वा तत्र शङ्करः मौनं जगाम, हे शौनेक। तदा भगवतः आदि, अव्ययस्य, मुनिना स्तवनात् तुष्टिः जाता। तस्मिन् क्षणे स ऋषिसत्तमः हृष्टवदनः प्रसन्नदृष्टिः सन्नम्य तं प्रणनाम। सौतिः उवाच— स मुनिः नारायणेन सह बदरीवनं प्रविष्टः। तद्वनं नानावृक्षफलसम्पन्नम्, कोकिलकूजनैः रमणीयम्। तत्र मुनिसत्तमस्य तेजसा हिंसाभयशून्यं जगत् अभवत्। तत्र सिद्धमहर्षीणां त्रयः कोटयः आश्रमाः आसन्। स तत्र मुनिसत्तमं मनोहरं मध्ये सभायाः दृष्टवान्। स परमं ब्रह्म—कृष्णं आत्मानं परमेश्वरं—जपन् आसीत्। सहसा उत्तस्थाय, आलिङ्ग्य तं, स परमं वरं दत्तवान्। स नारदं सुन्दररत्नासने उपवेशयामास। तं श्रेष्ठं मुनिं प्रति स नित्यः भगवान् उवाच। "शङ्करात् ज्ञानं मन्त्रं च प्राप्य, हे योगिश्रेष्ठ, अहं तव पादपद्मं मनसा एकाग्रचित्तः दृष्टवान्। यत्र कृष्णस्य गुणकथा श्रूयते, या जन्ममृत्युजराहरः, तत्र ब्रह्मा, विष्णु, शिवाद्या देवाः, देवेशः च, हे प्रभो, सन्ति। सृष्टिः कुतः उत्पद्यते, क्व च लीयते? हे विश्वेश, तस्य रूपं किम्? कर्माणि च कानि?" इत्येवं नारदवचनं श्रुत्वा, स भगवाँल्लोकगुरुः स्मितपूर्वकं प्रत्युवाच। इत्येतत् नवत्रिंशत्तमोऽध्यायः—"नारदस्य प्रश्नः नारायणाय"—संपूर्णः, सूतशौनकसंवादे ब्रह्मखण्डे महापुराणे श्रीब्रह्मवैवर्ते। श्री नारायणः उवाच— "भगवतः पादपद्मं चिन्तयेत्, यत् वाणी, शिवा, गङ्गा, लक्ष्मीभिः पूज्यते। संसारसागरः अतीव गम्भीरः, भयानकः, अग्निसर्पवेष्टिताङ्गः क्लेशदायकः। गोवर्धनधारणयशः अतीव श्रान्तम्, पृथ्वी धारिता, दन्ताग्रेऽपि स्निग्धा। वेदमुखनिःसृतयशोरश्मिभिः वेदवेदाङ्गकर्त्ता हरिः विज्ञायते। स गोपिकामुखपङ्कजमधुपः, रासेश्वरः, भोक्ता, परमपुरुषः। स जगत्कर्त्ता निमेषमात्रेण तादृशानि कर्माणि करोति—हे वत्स, कः पृथिव्यां तानि वर्णयितुं समर्थः? त्वं वयं च, मनवः महर्षयः च, तस्य शक्तेः अंशांशाः एव। स सहस्रशिराः, विश्वं शिरसि लघुमाषपरिमाणे धारयति। गोलोकनाथस्य विशुद्धयशः वेदेषु न स्पष्टरूपेण वर्णितम्, न च पुराणेषु। सर्वेषु लोकेषु, सर्वेषु धामसु, सदा ब्रह्मा, विष्णुः, रुद्रः सन्ति। स ब्रह्मणः स्रष्टा, सनातनीं प्रकृतिं, जगन्मातरं, स्थाप्य सृष्टिं करोति। या प्रकृतिः ब्रह्मरूपिणी, सा न भिन्ना; तया एव स नित्यः सृजति। सा नारायणी, परा, सनातनी, परमपुरुषस्य, परमात्मनः परमशक्तिः। गच्छ त्वं वत्स, विवाहं कुरु, पितुः आज्ञां पालनीयम्। स्वपत्नीं वस्त्राभरणचन्दनादिभिः यः पूजयति—सा स्त्रीरूपिणी स्वमायया सर्वेषु ब्रह्माण्डेषु दृश्यते। या देवी, या पूजिता, सा पतिव्रता, धर्मपत्नी, धर्मपुत्रवत्सला भवति।" एवं श्रीब्रह्मवैवर्तपुराणे श्रीनारायणनारदसंवादे परमं रहस्यं सम्यक् प्रतिपादितम्।