यः पुरुषं विना केवलं ध्यानं कुर्वन्ति, तस्याः तेजसोऽद्भुतत्वं किम्? तत्र न कापि आश्चर्यवृत्तिः। अतः वैष्णवाः तत्र मोहिनीं रूपां ध्यायन्ति। सा रूपा तेजोमण्डलाकृतिः, दशकोटिसूर्यसमानप्रभा च। सा रम्या चतुरश्राकारा, शतकोटियोजनपरिमिता। सा स्फुटदर्श्या, वर्तुलाकारा, पूर्णचन्द्रमण्डलोपमा। सा सनातनवैकुण्ठस्य पञ्चाशत्कोटियोजनमूर्ध्वे स्थितम्। सा सर्वकामधुक्गवाभिः पूर्णा, रसरङ्गमण्डलालङ्कृता च। शतशृङ्गयुक्ता, सुवर्णकूटशोभिता, परममनोहरा, शतकोटिसुन्दराश्रमपरिमिता। रम्यतमः स आश्रमः, शतमन्दिरसम्बद्धः। कौस्तुभमणिना शोभिता, परमतेजस्विनी च। रत्नसारनिर्मितद्वारैः, दर्पणसंयुक्तैश्च शोभिता। षोडशद्वारयुक्ता, रत्नदीपप्रभया प्रकाशिताः। तत्र परमेश्वरः, आश्चर्यविभूषणसमन्वितः, निवसति। तस्य नेत्रे शरद्वेलायाः मध्याह्नसूर्यसमानप्रभे। तस्य लावण्यलीला च सौन्दर्यं च कोटिकन्दर्पानपि लज्जयन्ति। स सदा सुमधुरस्मितः, वेणुं धारयन्, परमस्तुत्यः, सर्वमङ्गलः च। सन्दलसुरभिलिप्ताङ्गः, कौस्तुभमणिना भूषितः। मनोहरत्रिभङ्गललितः, रत्नमाणिक्यभूषितः। रत्नकङ्कणवलयपदकटीसुविभूषितः। तस्य दन्तपङ्क्तयः मुक्ताराजिसदृश्याः। स सर्वतः गोपीभिः दृष्टः, ताभिश्च परिवृतः। ताभिः रत्नमयैः उत्तमाभरणैः भूषितः। ब्रह्मविष्णुशिवानन्तधर्मादिभिः स हर्षेण पूजितः। स रासेश्वरः, सुरानन्दः, राधायाः कुचयुगशयनो भगवान्। स एव आत्मा, ईश्वरः, नित्यं अस्माभिः ध्याननीयः। स स्वेच्छामयः, निर्गुणः, निराकाङ्क्षः, प्रकृत्यतीतः। स सर्वेश्वरः, सर्वैः पूजितः, सर्वसिद्धिबलप्रदः। गोकुलवेषधरः, गोपालसखैः परिवृतः। स सर्वेषां अन्तरात्मा, सर्वत्रस्थितः, व्यापकः, प्रकटः, सर्वात्मा, परब्रह्म, स एव कृष्णः इति कथ्यते। ‘कृ’ इति विश्वध्वनिः, ‘ष्ण’ इति आदिस्वरः। स एवांशतः वैकुण्ठे चतुर्भुजो भगवान्। स एवांशेन विष्णुः, लोकपालकः। यदिदं सर्वं वर्णितं, तद्ब्रह्मस्वरूपमेव। एवं उक्त्वा तत्र शङ्करः मौनं जगाम, हे शौनक। भगवाञ् आद्यः अक्षरः स तेन मुनिना स्तुतः प्रसन्नः अभवत्। स मुनिश्रेष्ठः, हृष्टवदनः, प्रहृष्टलोचनः, तस्मै प्रणनाम। सौतिः उवाच—स मुनिः नारायणेन सह बदरीवनमध्ये स्थितः। तत् वनं नानावृक्षफलसम्पन्नं, कोकिलपुरुषस्वरेण रमणीयम्। मुनिश्रेष्ठस्य तेजसा तद् हिंसाभयवर्जितम्। तत्र त्रयः कोटयः सिद्धमहर्ष्याश्रमाणाम् आसन्।