सामवेदे भगवाञ्श्रीहरिः स्वयमेव एवं उक्तवान्। तत्र, यः साधकः स्वेच्छितं गुरुम् ध्यायित्वा स्तुत्वा च, हे मुने, तस्य नियमाः प्रवक्तव्याः। जलम्, जलसमीपः, तडागः, जीवसन्निधिः—एतानि स्थानानि, तथैव यत्र हलः कर्षितः, कृषिक्षेत्रम्, गोशाला च, ग्रामस्य अन्तरभागः, गृहसमीपं च, क्रीडाङ्गणम्, घनवनम्, शय्यायाः अधः भूमिः, यत्र दूर्वा कुशा वा वर्तन्ते, वा वल्मीको दृश्यते—एतानि सर्वाणि परिहर्तव्यानि। सूर्यप्रकाशरहितं स्थानं चयनं कार्यम्। दिवसकाले मूत्रपुरीषविसर्जनं प्राचीमुखेन कर्तव्यम्, मौनं स्थापयित्वा, तथा निःश्वासेन गन्धः न प्रसारितव्यः। मृत्तिकागोलकं गृहित्वा शौचं कृत्वा, ततः जलेन शुद्धिः कार्य्या। शिश्नस्य शौचाय एकवारं मृत्तिका, वामहस्तस्य चतुर्वारं प्रयोज्या। मूत्रशौचानन्तरं द्विवारं, मैथुनोत्तरं विशेषतः। शिश्नस्य त्रिवारं, गुदस्य दशवारं वामहस्ते। एष ब्राह्मणगृहस्थयोः शौचनियमः। यतयः, वैष्णवाः, ब्रह्मर्षयः, ब्रह्मचारिणः च, द्विजातिपूर्वं, शूद्राः, स्त्रियः च, तेषां शौचविधिः गृहस्थानां तुल्यः। क्षत्रियवैश्ययोः अपि गृहस्थद्विजातीनां शौचविधिः। शुद्ध्यर्थं नातिशयेन न च न्यूनतया शौचं कार्यम्। शौचनियमं मम वचनेन शृणु, सावधानतया पालनीयम्। वल्मीकात्, मूषिकबिलात्, जलान्तर्गतात्, अन्तःस्थलात्, जीवैरपातितपर्णात्, हलोत्खातात्, अश्वत्थमूलात्, शय्यायाः अधः उत्थितात्, धान्यचूर्णस्थानात्, क्षेत्रात्, उपवनात्—एवं प्राप्ता मृत्तिका परित्याज्या। अशुद्धः सर्वदा अशुद्ध एव, सर्वकर्मास्वयोग्यः। प्रथमं षोडशवारं जलेन मुखशुद्धिः कार्य्या, पुनः षोडशवारं मुखशुद्धिः। एषा सामवेदे हरेण नित्यकर्मक्रमे निर्दिष्टा। खदिरः, शिरीषः, जातिः, पुन्नागः, शालकः—एते अनुशंसिताः। जम्बू, बकुलः, तोकमः, पलाशः अपि स्तुत्याः। कंटकिनां लतानां च वृक्षाणां परिहारः कार्यः। खरजूर, नारिकेल, तालवृक्षाः अपि वर्जनीयाः। अशुद्धः सर्वदा अशुद्ध एव, सर्वकर्मास्वयोग्यः। पादप्रक्षालनं मुखप्रक्षालनं च कृत्वा, प्रातःसंध्या विधेयम्। यः सर्वतीर्थेषु स्नात्वा त्रिसंध्यां चाचरति, स दिवसकृतं कर्म फलं न प्राप्नोति। स सर्वद्विजकर्मभ्यः बहिष्कर्तव्यः, शूद्रवत्। द्विजः प्रतिदिनं ब्रह्महत्यापातकं आत्महत्या च आप्नोति। स कालसूत्रनरके कल्पमेकं पतति, पतितस्त्रीपतिवत्। ब्रह्मा, ईशः, विष्णुः, माया, पद्मा, सरस्वती च—इति।