सर्वदा प्रसन्नमुखः, शान्तः, नित्यतुष्टः, सदा संतुष्टः च भवेत्। एवं मनसा ध्यानमास्ताय, शुद्धे श्वेतकमले हृदयस्य गुरुम् उपासेत्। यः यं देवताम् इच्छति, तस्य तां रूपम् एव ध्यानं कुर्यात्। प्रारम्भे गुरुम् ध्यानयित्वा, नमस्कृत्य, विधिपूर्वकं पूजां कुर्यात्। गुरुणा दर्शितं देवतारूपम्, मन्त्रपूजाविधिः, जपः च अवलम्बनीयः। गुरु: ब्रह्मा, गुरु: विष्णु, गुरु: दिव्यः महेश्वरः। गुरु: वायुः, गुरु: वरुणः; गुरु: माता, पिता, मित्रं च। इच्छितदेवतायाः कोपसमये, केवलं गुरु: रक्षणे समर्थः। यस्य गुरु: तुष्टः, तस्य सर्वत्र, सर्वदा विजयः भवति। यः मोहात् देवतां पूजयति, गुरुम् सम्मान्य न पूजयति, सः मूढः। सामवेदे भगवन् हरिः एवम् उक्तवान्। इच्छितं गुरुम् ध्यानयित्वा, स्तुत्वा, साधकः, हे मुने, शुद्धे स्थले उपविशत्। जलम्, जलसमीपः, तडागः, जीवसन्निधिः, कृषिक्षेत्रम्, गोशाला, ग्रामस्य अन्तरभागः, गृहसमीपः, क्रीडास्थानम्, गहनवनम्, खटिकाग्रभूमिः, दूर्वा, कुशा, वल्मीका यत्र सन्ति, सर्वे एते स्थले त्याज्याः; सूर्यप्रकाशविहीनं स्थानं चयनं कुर्यात्। दिवास्वपि, उत्तरदिशं प्रति, मूत्रपुरीषविसर्जनम् कुर्यात्। मौनं धृत्वा, श्वासोत्सर्गे, गन्धः न प्रसारितव्यः। मृत्तिकापिण्डेन शुद्धी कृत्वा, ततः जलैः शुद्धिं कुर्यात्। लिङ्गस्य शुद्ध्यर्थम् एकवारं मृत्तिका योज्यते; वामहस्तस्य चतुर्वारं। मूत्रशुद्ध्यर्थम् द्विवारं, विशेषतः मैथुनानन्तरम्। लिङ्गस्य त्रिवारं; गुदस्य, वामहस्ते दशवारं। ब्राह्मणानां, गृहेषु वसतां, एषा पुरीषशुद्धिविधिः। संन्यासिनां, वैष्णवानां, ब्रह्मर्षीणां, ब्रह्मचारिणां च, द्विजस्य दीक्षापूर्वं, शूद्राणां, स्त्रीणां च, शुद्धिविधिः। क्षत्रियवैश्यानां शुद्धिः द्विजगृहस्थवत्। शुद्धिम् इच्छन्, अतिक्रमेण वा न्यूनतया वा शुद्धिं न कुर्यात्। मम वचनात्, शुद्धिविधिं सावधानं शृणु। वल्मीका, मूषिककूपात्, जलस्थात्, अन्तःस्थात्, जीवग्रामात् पतितपर्णात्, कृषिप्लावितात्, अश्वत्थमूलात्, शय्योत्थानात्, एतेषु मृत्तिका त्याज्या। धान्यस्थलात्, क्षेत्रात्, उद्यानात्, मृत्तिका त्याज्या। यः शुद्धिहीनः, सः सदा अशुद्धः, सर्वकार्येषु अयोग्यः। प्रथमम्, मुखं षोडशवारम् जलपानैः शुद्ध्येत्। पुनः षोडशवारम् जलपानैः मुखशुद्धिं कुर्यात्। एषा विधिः सामवेदे हरिणा नित्यकर्मक्रमे निर्दिष्टा। खदिरः, शिरीषः, जातिः, पुन्नागः, शालकः च अनुशंसिताः। जम्बूः, बकुलः, टोक्मः, पलाशः च प्रशंसिताः।