कैलासशिखरे रम्ये मणिमयासनोपविष्टः भगवान् शिवः स्वैः श्रेष्ठगणैः सहितः विराजमानः आसीत्। तत्रैव तु नारदः, गन्धर्वराजेन निर्मितया स्तुत्या, परममङ्गलप्रदया च, शिवं सन्तोषयन् स्वमभिलषितं वरं प्रार्थयामास। ततः स भगवान् हरः तस्य कामान् सर्वान् पूर्णान् कृत्वा नारदस्य हृदयस्य तुष्टिं ददौ। एवं समाप्तोऽयं पञ्चविंशः अध्यायः, 'नारदस्य कैलासगमनम्' इत्याख्यः, सौतिः शौनकं प्रति ब्रह्मवैवर्तमहापुराणस्य ब्रह्मखण्डे संवादे कथितः। अनन्तरं सौतिः उवाच— दिव्यर्षिः नारदः हरं प्रति ध्यानं ज्ञानं च याचितवान्। सः स्तोत्रं कवचं मन्त्रं ध्यानं पूजारूपं च विधिं पप्रच्छ। सर्वं लब्ध्वा सः श्रेष्ठमुनिः सर्वाभिलषितार्थैः पूर्णः अभवत्। ततः नारदः उवाच— ‘‘स्वधर्मस्य नित्याभ्यासेन नित्यं श्रेयः प्राप्यते’’ इति। तदा श्रीमहेश्वरः उवाच— ‘‘सूक्ष्मे निर्मले निर्मलवर्णे सहस्रदलपद्मे, क्लेशरहिते, निशावासं परित्यज्य, तत्रैव गुरुम् आलोकयेत्। शान्तमुखं, प्रशान्तं, सदा तुष्टं, नित्यानन्दयुक्तं च गुरुम् हृदयस्य शुद्धश्वेतपद्मे ध्यानयित्वा पूजयेत्। यं यं देवतां, यथायोग्यं ध्यानं रूपं च, तत्र तत्र तस्य ध्यानं कुर्यात्। आदौ गुरुम् ध्यानयित्वा, प्रणम्य, विहितविधिना पूजयेत्। गुरुर्दर्शितां देवतां, मन्त्रपूजनविधिं, जपं च आचरितव्यं। गुरुर्ब्रह्मा, गुरुर्विष्णुः, गुरुरेव महेश्वरः। गुरुर्वायुर्वरुणौ, गुरुर्माता पिता मित्रं च। इच्छितदेवतायाः कोपसमये, गुरुरेव रक्षां समर्थः। यस्य गुरुस्तुष्टः, सः सर्वत्र सर्वदा विजयी भवति। यो मूढः, गुरुम् विना केवलं देवतां पूजयति, सः निन्दनीयः। एषा वाणी स्वयं भगवता हरिणा सामवेदे उक्ता। अतः, इच्छितगुरुम् ध्यानयित्वा स्तुत्वा साधकः—‘‘ तत्र जलं, जलसंनिधिः, तडागः, जीविसंनिधिः, हलचिह्नितभूमिः, क्षेत्रम्, गोशाला, ग्रामस्य अन्तःभागः, गृहसंनिधिः, क्रीडास्थानम्, घनवनम्, शय्यापृष्ठभूमिः, दूर्वाकुशस्थलानि, वल्मीका इति च स्थानानि वर्जनीयानि। तानि सर्वाणि त्यक्त्वा, सूर्यरहितं स्थानं चयनम् आवश्यकम्। दिवासमये मूत्रपुरीषविसर्जनं उत्तराभिमुखं कृत्वा, मौनं स्थित्वा, गन्धविसरणं वर्जयित्वा, मृद्भिः शौचं कृत्वा, ततः जलैः शुद्धिं कुर्यात्। लिङ्गशौचाय एकवारं मृद्भिः, वामहस्ताय चतुर्वारम्। मूत्रशौचाय द्विवारं, रतान्ते विशेषतः। लिङ्गस्य त्रिवारं, गुदस्य दशवारं वामहस्ते। एषा ब्राह्मणगृहस्थानां शौचविधिः। यतिनां, वैष्णवानां, ब्रह्मर्षीणां, ब्रह्मचारिणां च, उपनयनपूर्वकद्विजानां, शूद्रस्त्रीणां च, क्षत्रियवैश्यानां च शौचविधिः गृहस्थसमः। शुद्ध्यर्थी नात्यधिकं नात्यल्पं शौचं कुर्यात्। मम वचः शृणु, एष धर्म्यः शौचविधिः यथावत् आचरितव्यः।’’ एवं श्रीशिवेन नारदाय धर्मोपदेशः कृतः, स च नारदः सर्वं ज्ञात्वा तुष्टचित्तः अभवत्।