यतिर्हंसी चारुणिश्च वधुश्च पञ्चशिखः, वाचस्करो मारीच्यङ्गिरसो भ्रुगुर्वसिष्ठश्च, वसगश्च शाश्वतश्च तथा सर्वे पुत्राः—एतान् मुनिवरान् कीर्तयित्वा, तदा भगवान् पितामहः सुतं समुपविश्येदम् उवाच—“शृणु पुत्र, वेदेषु यानि शुभानि वचनानि प्रतिपादितानि, तानि ते कथयामि। सर्वे हि प्राज्ञाः धर्मार्थकाममोक्षान् इच्छन्ति। धर्मः वेदसम्भूतः, अधर्मस्तु तद्विपरीतः। वेदाध्ययनानन्तरं गुरुं दक्षिणया तर्पयेत्। या पतिसेवा निपुणा कुलीनापत्यसम्भवा, सा धर्मिणी स्त्री कथ्यते; यथा रत्नगुहायां स्फटिकः कुतः सम्भवेत्? या तु अधमकुले जाता, हे नारद, तस्याः पित्रृदोषात् एवं भवति। न हि सर्वाः स्त्रियः पापाः, ताः कमलायाः अंशाः स्मृताः। या धर्मपत्न्यः, सा गुणरहितं पतिं सेवते स्तौति च। धर्मात्मा पुरुषः सत्कुले जातां कन्यां सम्यक् गृह्णीयात्। श्रेयो हि वह्नौ वासो वा सर्पमुखे शय्या वा कंटकस्थाने, न तु अधमकुले कन्याग्रहणम्। त्वया वेदः मत्तः अधीतः, दक्षिणा च सम्यक् दत्ता। त्वं कुलीनः सुतः, मालती च तव पूर्वपत्नी। एषा मालती मनोः वंशे जाता, सृञ्जयस्य गृहे धर्मपत्नी स्थिताऽस्ति। अतः कमलोपमां मालां पत्नीत्वेन गृहाण। प्रथमं गार्हस्थ्यं आचरितव्यं, ततो वानप्रस्थाश्रमः स्वीकरणीयः। हरिपूजा वैष्णवैः, तपश्च शास्त्रेषु प्रशस्यते। हे वैष्णव, गृहे स्थित्वा श्रीकृष्णचरणयोः पूजां कुरु। यस्य हृदि न हरिः, बहिश्च नास्ति, तस्य तपः किम्? यत्र यत्र कृष्णसेवा क्रियते, तत्रैव परमं तपः। अतः गार्हस्थ्यं स्वीकरोतु, हे मुनिश्रेष्ठ; गार्हस्थ्ये सदा सुखम् अस्ति। ये मोक्षकामिनः, ते सदा तादृशं जनं द्रष्टुं स्प्रष्टुं च इच्छन्ति। अतः सुतदर्शनं स्पर्शनं च परमं सुखम्। भार्या पुत्रार्थं, पुत्रः शतपत्नीभ्यः प्रियतरः। सर्वेषां जयः प्रयत्न्यः, आत्मनः तु पुत्रात् पराजयः श्रेयः। अतः स्वं परमं धनं प्रियपुत्रे स्थापय। एवं नारदः, मुनिश्रेष्ठः, पितरं प्रति प्रोवाच। नारद उवाच—‘दयालुः पिता कथं सुतं दुष्पथे स्थापयेत्? संसारः सलिलफेनवत् क्षणिकः। हरिसेवान् परित्यज्य मनः विषयेषु विचरति। अस्मिन्संसारसागरे, कः कस्य प्रियः, कः पुत्रः, कः बान्धवः? यः शुभकर्मणि प्रेरयति, स एव मित्रं, पिता, गुरुश्च। एवं वेदबीजं परम्परया व्याख्यातम्, हे प्रिय। प्रथमं अहं नरणारायणाश्रमं गमिष्यामि। इति उक्त्वा मुनिः पितरं प्रति मौनं जग्राह। ततो मुहूर्तं तिष्ठन्, स मुनिवरः नारदः पितरं प्रति—श्री नारद उवाच—‘तद्विषयकं ज्ञानं तस्य च गुणवर्णनं करिष्यामि। ततः तव तुष्ट्यर्थं पत्नीसंग्रहम् अपि करिष्यामि।’ नारदस्य वचनं श्रुत्वा, पितामहः पद्मयोनिर्मुदितोऽभवत्।