सर्वाः स्त्रियः—श्रेष्ठा, हीनाः, मध्यमाः—इति पूर्वं निरूपिताः। तासां हृदयम् शूलस्य तीक्ष्णधारावत्, मुखं शरदम्बुजसदृशं च। कोपकाले तु विषवत्, विश्वासे तु सर्वनाशकारिणी। ताः सर्वदा शीलहीनाः, अत्यधिकसाहसयुक्ताः च। पुरुषस्य कामः अष्टधा, हे जगद्गुरो, सदा स्थिरः। तस्य क्रोधः षड्विधः, निश्चयः च निश्चितः। मलमूत्रादिदुषितगृहे पुरुषस्य कः क्रीडानन्दः? अत्यधिकस्नेहात् वित्तहानिः, अत्यधिकासक्त्याः रूपहानिः, विश्वासात् सर्वनाशः—हे ब्रह्मन्, स्त्रीसंबन्धे कः सुखः? यावत् सः धनवान्, बलवान्, भाग्यवान्, कौशलयुक्तः, तावत् स्त्री तं प्रियं मन्यते; रोगी, दरिद्रः, वृद्धः तु अप्रियः। एवं, हे ब्रह्मन्, आत्मागमनसम्बन्धी सर्वं उक्तम्। भगवन्, कृपां दत्त्वा, अधुनैव उपदेशं देहि। एवं उक्त्वा नारदः तत्र पितुः पद्मपादौ गृहीत्वा, कृताञ्जलिः, भक्त्याः झुकितग्रीवः। पुत्रस्य प्रस्थानं दृष्ट्वा, लोकसृज् ब्रह्मा, ऋषे, तं हस्तेन गृहीत्वा, आलिङ्ग्य पुनः पुनः चुम्बति। स्वात्मरमः ब्रह्मा, योगिगुरूणां गुरुः, पुत्रवियोगेन विषण्णः, विष्णुमायया मोहितः। श्रीब्रह्मा उवाच—गोलोकं गमिष्यामि, कृष्णं भगवन्तं ज्ञातुम्। सनकः, सनन्दः, तृतीयः सनातनः, यति, हंसी, चारुणी, वधू, पञ्चशिखः, वाचस्करः, मरीचिः, अङ्गिराः, भृगुः, वसिष्ठः, वसगः, शाश्वतः, सर्वे पुत्राः च, शृणु पुत्र, वेदेषु घोषितं शुभं वचनं वक्ष्यामि। सर्वे धीराः धर्मार्थकाममोक्षं इच्छन्ति। धर्मः वेदैः स्थाप्यते, अधर्मः तस्य विपरीतः। वेदाध्ययनान्ते, आचार्याय दक्षिणा दीयते। या पतिसेवायाम् निष्ठा, कुलीना, सा गुणवती; रत्नखने कः स्फटिकः जायते? या दुर्जात्या, हे नारद, पितृदोषात्, सा दोषयुक्ता। न, पुत्र, सर्वाः स्त्रियः पापिनीः न; ताः कमलायाः अंशाः। साध्वी स्त्री गुणहीनं स्वामीं सेवते, स्तुतिं च करोति। गुणी पुरुषः कुलीना कन्यां सावधानम् गृह्णीयात्। अग्नौ, सर्पमुखे, शूलाग्रे वासः श्रेयः। त्वं मम वेदं अधीतवान्, दक्षिणां च दत्तवान्। पुत्र, त्वं कुलीना, मालती पूर्वपत्नी। अत्र मालती, मनुकुले जाता, सृञ्जयगृहे साध्वी पत्नी। अतः, पद्मसदृशीं मालां परमरत्नरूपां पत्नीं स्वीकारय। प्रथमं गृहस्थः भवेत्, पश्चात् वने वासः। वैष्णवैः हरिपूजा, तपः च शास्त्रेषु प्रशस्तम्। हे वैष्णव, गृहे स्थित्वा कृष्णपादपूजां कुरु।