सनातनः च श्रीकृष्णः च नित्यौ सन्तः, कृष्णः स्वयमेव परिपूर्णतमः इति कथ्यते। सनत् इति नित्यत्वस्य द्योतकः, कुमारः इति बाल्यस्य सूचकः। ब्रह्मणः पुत्राणां उत्पत्तिः यथावत् वर्णिता, हे मुनिवर्य। ततोऽनन्तरं, सुतिः उवाच—ब्रह्मा नारदम् सृष्ट्यर्थं प्रेषयामास, हे शौनक। यत् हितकरं, सत्यम्, वेदसारं, च अन्ते सुखदायकम् अस्ति, तत् सर्वं नारदाय सम्प्रदत्तम्। ब्रह्मा उवाच—ज्ञानदीपस्य ज्वाला अज्ञानान्धकारस्य नाशिनी भवति। सः एव परं गुरु: प्राचीनैरपि वन्दनीयानां जनकः। अहं तव पिता, हे पुत्र, ज्ञानदाताऽस्मि, तव रक्षकः अपि। यः शिष्यः, सः एव पुत्रः, यः गुरोः आज्ञां पालयति। सः पण्डितः, बुद्धिमान्, सुरक्षितः, धर्मात्मा च। सर्वेषु आश्रमेषु गृही स्थीतः श्रेष्ठः इति निगद्यते। पूर्वे पितरः, देवताः च शुभकालेषु, गृहस्थैः नित्यकर्माणि, नैमित्तिकानि, काम्यानि च सततम् आचर्यन्ते। यः गृहस्थः जीवन्मुक्तः, सः स्वधर्मरक्षकः भवति। सः ख्यातिमान्, यशस्वी, मृत्योरपि अनन्तरं जीवति। ब्रह्मणः वचः श्रुत्वा, महर्षिः नारदः प्रणम्य उवाच—दुर्बलप्राप्त्या महदपमानजनकं हानिः जाता। भवतः शापेन मया गान्धर्वशूद्रयोः रूपे प्राप्तम्। शापः मम नष्टः, तव काले पूर्णः भविष्यति, हे सृष्टिकर्तः। पिता, गुरु, बान्धवः, पुत्रः, ध्यानाधिपः—सः एव। यदि पुत्राः अज्ञानात् पन्थानं दुष्टं गच्छेयुः, तर्हि यः पिता तान् कृष्णपादे समर्प्य, आसक्तिं त्यजति, सः धर्मिष्ठः। भार्याग्रहणेन दुःखमेव, न सुखम्। स्त्रियः त्रिविधाः, हे ब्रह्मन्, मोहिता गृहस्थेषु। सद्गुणा स्त्री परलोकभयात्, कीर्त्यै च इह एव, धर्मं आचरति। सा भोग्याऽपि, भोगेषु प्रवृत्ता, काममात्रदर्शिनी च। वस्त्राणि, भूषणानि, सुखानि, उत्तमं समृद्धं च भोजनम् इच्छन्ति। कुलकलङ्करूपा स्त्री व्यभिचारिणी, स्वकुलनाशिनी च। नित्यं पुरुषसंयोगे स्पृहयन्ती, कामवशगता च। प्रियतमे कृते, हे पितः, पतिं हन्तुम् इच्छति पतिता स्त्री। सर्वाः स्त्रियः—श्रेष्ठा, हीना, मध्यमाः—वर्णिताः। तस्याः हृदयं तु क्षुरस्य धारा इव, मुखं शरदम्बुजसमम्। कोपकाले विषसमा, विश्वासे सर्वनाशकारिणी। ताः नित्यं अनुशासनरहिताः, अतीव साहसीनः च। पुरुषस्य कामः अष्टविधः, हे लोकगुरो, सदा नित्यः। क्रोधः षड्विधः, निश्चयः दृढः। किं क्रीडा, किं सुखं, पुरुषस्य मलमूत्रपुरीषगृहे अस्ति? अधिकस्नेहे धननाशः, अधिकासक्तौ रूपनाशः, विश्वासे सर्वनाशः—हे ब्रह्मन्, स्त्रीषु किम् सुखम्? यावत् सः धनवान्, बलवान्, सौभाग्ययुक्तः, समर्थश्च अस्ति, तावत् स्त्री तं वन्दते। रोगिणं, दरिद्रं, वृद्धं च पुरुषं, सा अप्रियं पश्यति।