स्वर्गे दिव्यतिमिलः न नादितः, पुष्पवृष्टिः च आकाशे अभवत्। तस्य शरीरं, त्वक्, आत्मा च ब्रह्मरूपे लीनम् अभवत्। येषां शरीरं नित्यं तेषां इच्छया प्रकटनं च तिरोभवनं च भवति। सौति उवाच—सप्तर्षिभिः मारिच्यादिभिः सह सः कण्ठात् प्रादुरभवत्। विधेः कण्ठदेशात् नारदः नाम्ना अपि उत्पन्नः। धात्रोः मनसः पुत्रः श्रेष्ठः ऋषिः अभवत्। धात्रोः पुत्रः दक्षस्य पार्श्वे सहसा जातः। कर्दमः वेदेषु स्पष्टं छायायां शब्दरूपेण उल्लिखितः। मारिचिः अपि वेदेषु तेजोविभागरूपेण पृथक् उल्लिखितः। बलः अन्यजन्मनि यज्ञसमूहं समारभत्। धात्रोः मुख्याङ्गात् बालः ततः जातः। भृगुः अतिवर्चस्वी, अग्निः नास्ति, हे शौनक। बालः अपि ताम्रवर्णः, सहसा महातेजसा जातः। हंसाः, योगेन, योगिनः यत्र इच्छया सदा तिष्ठन्ति। बालः संयतः शिष्यः च अभवत्, सहसा जातः। पुलस्त्यस्य बालस्य अविरतं तपः यत्नः च वेदेषु अद्यापि स्पष्टः। पुलहः बालेन पृथक् तपःसमूहं निर्मितवान्; पुलस्त्यः बालेन तपःसमूहव्रतं धारयामास। त्रिविधस्वभावे विष्णोः त्रिरूपे तद् प्रवर्तते। पञ्च केशपाशाः ज्वालारूपाः शिरसि सन्ति। अन्तरतमदेशे सः अन्यजन्मनि तपः अचरत्। सः स्वयम् तपः प्राप्तवान्, अन्यान् अपि प्रापयति। तस्य तपोबलात् बालः सदा दीप्तिमान्, हे ऋषे। कोपकाले उत्पन्नाः ये स्मृताः सृज्य eleven forms of Creator. शौनकः उवाच—त्वं पुराणसारज्ञः, मम संशयं निवर्तय। सौति उवाच—ते रुद्राः तमोगुणयुक्ताः, दुःसाध्याः भीषणाः च। कालाग्निरुद्रः तेषु संहारकर्ता, शंकरांशयुक्तः। अन्ये कृष्णांशाः, विष्णुशंकरौ तस्य द्वौ मुख्यांशौ। रुद्रः काले जातः इति कथ्यते; कथं विस्मरति, द्विज। सनकः, सनन्दः, तृतीयः सनातनः। सनकः सनन्दः च सुखसूचकौ। सनातनः श्रीकृष्णः च नित्यौ, कृष्णः स्वयमेव पूर्णः। सनत् नित्यः कथ्यते, कुमारः बाल्यसूचकः। ब्रह्मणः पुत्राणां उत्पत्तिः वर्णिता, हे ऋषे। सौति उवाच—सः नारदं सृष्ट्यर्थं प्रेषितवान्, हे शौनक। यत् हितं, सत्यम्, वेदसारम्, अन्ते सुखदं। ब्रह्मा उवाच—ज्ञानदीपज्योतिः अज्ञानतमः नाशयति। सः परमगुरुः, पूर्वैः पूज्यैः अपि प्रजापतिः। अहं तव पिता, हे पुत्र, ज्ञानदाता रक्षकः च। शिष्यः च पुत्रः च, यः गुरुवचनं पालयति। सः पण्डितः, सः बुद्धिमान्, सः सुरक्षितः, सः धर्मिष्ठः।