तदनन्तरं तत्र यः पिण्डदानादिः क्रियते, स एव मूत्ररूपं भवति, पिण्डः तु तत्क्षणादेव मलरूपं जायते। तत्र यः देवता अभिमतं गृह्णाति, स तु न तस्य भोजनदानं न जलं च स्वीकुर्यात्। एषः पापात्मा इन्द्रकल्पपर्यन्तं कुम्भीपाके पच्यते। यः स्वदारोच्छिष्टं खादति, स ब्राह्मणानां अधमः शूद्रवत् भवति। यदि शूद्रः अल्पविज्ञानः ब्राह्मणीं गृह्णाति, स कलासूत्रे अष्टादशेन्द्रकल्पपर्यन्तं निबध्यते। ततः परं सा ब्राह्मणी चाण्डालकुले जायते। एवं उक्त्वा स श्रेष्ठिः महर्षिः शौनकः मौनं जगाम। तस्मिन्नेव समये मेनका तेन पन्थानं ययौ। तत्र सा पतिता स्त्री, रजःशुद्धा, तुष्ट्या क्षणमेकं जलं पपौ। सा गत्वा प्रियं द्रुमिलं मनोहरदर्शनं प्रणम्य स्थितवती। कालावत्याः वचनं श्रुत्वा द्रुमिलस्य मुखं हर्षेण प्रफुल्लितम्। द्रुमिलः उवाच— "त्वं पुत्रं विष्णुभक्तं लप्स्यसे, सौभाग्यवती च भविष्यसि। यस्यां यस्मिन्वा गर्भे विष्णुभक्तः जायते, यस्यां बीजेन वा, सा च त्वं च, शुभेक्षणे, रत्नमये विष्णुविमाने आरोढुम् अर्हथः। गच्छ ब्राह्मणस्य कस्यचित् गृहम्।" एवं उक्त्वा स गोपराजः स्नात्वा विधिवत् दानं चकार। तत्र चत्वारिंशल्लक्ष्याश्वाः शतसहस्रगजाश्च आसन्। उच्चैःश्रवा नाम हयानां पञ्चलक्ष्यं, रथानां सहस्रं च। द्वादशलक्ष्यगावः त्रिलक्ष्यमहिषाः च तत्र आसन्। ऋषे, सः शतसहस्रपर्यन्तं कपोतान्, शतं शुकान् च दत्तवान्। सहस्रं ग्रामाणां, शतगुणं नगराणां दत्तवान्। शतकुटुम्बकनिष्काणां सुवर्णमुद्राणां कोटिशः, सहस्ररत्नानि च दत्तवान्। बहूनि सुवर्णपात्राणि भूषणानि च दत्तवान्। एवं राज्यं दत्त्वा, स महाप्राजः राजा, अन्तर्यामी हरिं स्मरन्, हर्षपूर्णचित्तः गवां रूपेण बदरीं गतवान्। तत्र शोभनगङ्गातटे मासमेकं तपश्चरितवान्। ततः स रत्नमयविमानेन विष्णुनिर्मितेन दिवं जगाम्। तत्र स हरिसेवां लब्धवान्, हर्युपासकः अभवत्। तस्य पतिं गत्वा, कालावती उन्मत्तवत् रुरोद। तदा एकः ब्राह्मणः "अम्बे" इति वदन्, तां हर्षेण स्वगृहं नीतवान्। सा धर्मपत्नी ब्राह्मणगृहे उत्तमं पुत्रं प्रसूतवती। तत्र सर्वाः महिलाः तं शुभलक्षणयुक्तं बालं दृष्ट्वा विस्मिताः। सः कामदेवात् अपि सुन्दरः, चन्द्रादपि मुखं दीप्ततरम्। मनोहरकरचरणः, सुन्दरगण्डः, आकर्षकदर्शनः। तस्य द्वे हस्ते चञ्चलौ, सः मातुः स्तन्यकामनया रुरोद। ब्राह्मणः तां पुत्रं च आत्मसुतवत् पालयामास। सौतिः उवाच— सः बालकः पूर्वजन्मस्मरणयुक्तः, ज्ञानसम्पन्नः, सदा पूर्वमन्त्रानुस्मरणशीलः आसीत्। तत्र श्रीकृष्णस्य यशः, नाम, गुणाः नित्यं गीयन्ते। यत्र यत्र कृष्णसम्बद्धं श्लोकं शृणोति, तत्र तस्य सर्वाङ्गं धूलिना आवृतं भवति, धूलिदानस्य कामना च जायते।