चन्द्रचूडः मे कण्ठं पातु, वृषध्वजः च मे स्कन्धौ पातु। जगन्नाथः सर्वाणि अङ्गानि, सर्वासु दिशासु, सर्वदा माम् अव्यग्रं पातु। एषा अद्भुता बाणकवचस्य कथा ते कथिता। यत् फलम् मनुष्यः सर्वतीर्थस्नानेन लभते, तत् एव अयं कवचस्य श्रवणेन प्राप्नोति। यः एतद् कवचं न जानाति, स मूढधीः मां यः पूजयति, स तु न फलं लभते। सौतिः उवाच— मन्त्रराजः, कामद्रुमः, पूर्वं वसिष्ठेन दत्तः। ॐ नमः शिवाय, नमो देवात्मने, देवाधिपाय, नीललोहिताय। ज्ञानानन्दमयस्वरूपः, विज्ञानरूपः, विज्ञानबीजः, नित्यः। तपःस्वरूपः, तपोबीजः, तपोवित्ततमः। भोगमोक्षहेतुः, नरकसागरपारगः। हिमचन्दनमल्लिकाचन्द्रकुमुदपद्मसन्निभः। वस्तुवैचित्र्येन अनेकवपुः। वायुरूपः, सोमरूपः, सूर्यरूपः, महाबलः प्रभुः। भक्तजीवनः, भक्तवत्सलः, अनन्तः, वाचाम् मनसः च अगोचरः, त्रिशूलशूलधारी, स्मिताननः, चन्द्रशेखरः। एवं मन्त्रराजं उक्त्वा, बाणः नित्यं संयतः तद् जपन् आसीत्। एषः मन्त्रः कदाचित् वसिष्ठेन गन्धर्वाय दत्तः। यः भक्त्या एतं पुण्यश्लोकं पठति, तस्य पुत्रहीनस्य वर्षमेकं श्रवणे पुत्रः लभ्यते। कुष्ठाद्युपपीडितः, दुःखितः, वर्षमेकं श्रवणे तस्य रोगः नश्यति। यः बन्धनस्थः, स तृप्तिं न प्राप्नोति। यः राज्यहीनः, स मासमेकं भक्त्या श्रवणे राज्यं पुनर् लभते। यः क्षयार्तः, स वर्षमेकं श्रद्धया श्रवणे रोगमुक्तः भवति। द्विजश्रेष्ठ, यः सदा भक्त्या एतं मन्त्रराजं शृणोति, तस्य बान्धववियोगः कदापि न भवति। यः संयतः मासमेकं भक्त्या शृणोति, महान् मूढोऽपि तु मासमेकं शृणोति, पापपीडितः, दरिद्रः, मासमेकं भक्त्या शृणोति, स इह सुखं भुङ्क्ते, दुर्लभं यशः प्राप्नोति, विशिष्टगणः भूत्वा तत्र शंकरस्य सेवकः भवति। सौतिः पुनरुवाच— स तु शेषकालं तैः सह एकान्तवनान्तरे व्यतीतवान्। गन्धर्वराजः पुत्रैः, दारैः, अन्यैः च सह प्रमुदितः। स राजा कुबेरधामोपमं राज्यं भुङ्क्ते स्म। स गन्धर्वराजः कालेन रम्यायां गङ्गातटे, शिवभक्तः शिवानुग्रहेण, पुत्रस्य विष्णुभक्त्यनुष्ठानेन, पितरौ पूजयित्वा, गन्धर्वः उपबर्हणः, कालान्तरे ब्रह्मशापात् प्राज्ञः प्राणान् त्यक्तवान्। मालावती च भारतभूम्नि पुष्करे वह्निकुण्डे प्रविष्टा। सृञ्जयस्य भार्यायाम्, या मनुवंशजा आसीत्, तस्याम् एव गन्धर्वः उपबर्हणः मम पतिः अभवत्।