यदा तयोः दम्पत्योः दर्शनं कृतवन्तः, तदा तैः सर्वैः परमं आशीर्वादं तयोः प्रदत्तम्। देवदत्तेन वरप्रभावेन सा स्त्री तयोः पुरतः पुनः जीवितं प्राप्तवती। उपबरहणः गन्धर्वः पुनः गन्धर्वनगरं प्रत्यगच्छत्। सा ब्राह्मणेषु दानं दत्तवती, सती तान् भोजनं दत्तवती च। तत्र महोत्सवः विविधः अभवत्, केवलं हरिनाम्नः शुभं कीर्तनं च अभवत्। हे शौनक, एतत् सर्वं सह स्तोत्रराजेन तवोक्तम्। विष्णुभक्तः हरौ भक्तिं तथा सेवां लभते। स धर्मार्थकाममोक्षफलानि निश्चितं प्राप्नोति। यः पत्नीकामः स पत्नीं लभते; यः पुत्रकामः स पुत्रं लभते। यः राज्यहानिः स राज्यं पुनः प्राप्नोति; यः प्रजाहीनः स प्रजाः पुनः प्राप्नोति। यः भीतः स भीतिप्रमुक्तः भवति; यः धनहानिः स धनं पुनः लभते; यः वनदाहेन दग्धः स मुक्तः; यः समुद्रनिमग्नः स उद्धृतः। सौति उवाच—सा स्त्री स्वस्य पतिं प्रति अनेकानि रूपाणि धारयामास। सा पतिं यथाकालं सेवितवती, पूजितवती च। सा परमपुरुषस्य महास्तोत्रं, पूजनं, रक्षायंत्रं, मन्त्रं च अकारयत्। पुरातने काले वसिष्ठेन हरिपूजनं स्तुतिं तदनुष्ठानं च दत्तम्। स्तोत्रं रक्षायंत्रं च विस्मृतम्, तथापि वसिष्ठः करुणासागरः अभवत्। सः राज्यं न्यवर्तयत्, यत् कुबेरस्य धाम तुल्यम् अभवत्। तत्र नानाविधाः महिलाः आगत्य गच्छन्त्यः अन्यैः सह अभवन्। शौनकः उवाच—तयोः दम्पत्योः दत्ताय विशेषं किमपि दत्तम्; तत् वक्तुम् अर्हसि। द्वादशाक्षरं मन्त्रं त्रिशूलधारिणः रक्षायंत्रं च—तत् अपि कथय, हे सौति, श्रोतुम् उत्सुकः अस्मि। सौति उवाच—शृणु, तत् स्तोत्रं मन्त्रं रक्षायंत्रं च यत् दत्तम्। ॐ रासमण्डलनाथाय नमः स्वाहा। पुरातने काले ब्रह्मणा कुमारे पुष्करे हरिसम्बन्धं दत्तम्। विष्णोः ध्यानं वेदेषु उक्तं शाश्वतं दुर्लभं च। अतीव गोप्यं रक्षायंत्रं पितुः मुखात् श्रुतम्। तत् ब्रह्मणा त्रिशूलधारिणे गोलोके रासमण्डले दत्तम्। ब्रह्मा उवाच—दया कृत्वा, हे प्रभो, ब्रह्माण्डपावनाय कथय। मां, महेशं, धर्मं, भक्तं च, हे भक्तप्रिय। श्रीकृष्णः उवाच—दुर्लभं गोपनीयं यत्, तव दास्यामि। एतत् सर्वत्र न दातव्यम्; मम जीवितवत् प्रियं। सृष्टिं स्थाप्य, त्रैलोक्यस्य स्रष्टा भव। हे धर्म, एतत् धारयित्वा, कर्मणां साक्षी भव। हरिः एव ब्रह्माण्डस्य रक्षायंत्रस्य च पावकः। तस्य प्रयोगः धर्मार्थकाममोक्षविषये घोषितः। यः सिद्धरक्षायंत्रधारकः स मम तुल्यः भवति। प्रणवः शिरः पातु; रामेश्वराय नमः च। कृष्णः उभौ कर्णौ पातु; हरिः प्राणं पातु। षडक्षरमन्त्रः 'श्रीकृष्णाय स्वाहा' कण्ठं पातु। अष्टाक्षरमन्त्रः 'नमो गोपाङ्गनेशाय' उभौ स्कन्धौ पातु।