सः स्वयमेव महाकल्परूपः, यस्य रोमेषु बहूनि ब्रह्माण्डानि स्थितानि। सः विविधावतारधारी, सर्वावताराणां नित्यबीजः। सः सर्वजीवानां जीवनस्वरूपः, परमात्मा, भगवाञ्। सः अप्रत्यक्षः, असङ्गः, वाङ्मनसोऽतीतसारः। सः पञ्चमुखः, चतुर्मुखः, गजमुखः, षण्मुखः च। यस्य स्तुति कर्तुं श्रीः सरस्वती च वाक्यहीनाः, अशक्ताः। अतः दुःखिता अहं, परमस्य सर्वातीतस्य स्तुति कर्तुं किम् अत्र प्रयत्नं कुर्याम्? भयात्पीडिता पुनः पुनः करुणासिन्धवे नमामि। पतिसंनिधाने अभावे, परमात्मा तस्याः निराकारः। सा देवसभा तथा ब्राह्मणं तस्थिवानं नमस्कृतवती। तयोः दम्पत्योः दृष्ट्वा, देवाः उत्तमं वरं दत्तवन्तः। देववरप्रभावात् सा तयोः पुरतः जीवनं पुनः प्राप्तवती। उपबर्हणः गन्धर्वः पुनः गन्धर्वनगरं प्रत्यागच्छत्। सा ब्राह्मणान् दत्त्वा, सती तान् भोजयितवती। तत्र हरिनामगानैः महोत्सवः विविधः अभवत्। हे शौनक, एतत् सर्वं ते उक्तं, स्तोत्रराजेन सह। विष्णुभक्तः हरीभक्तिं हरिसेवानं च लभते। सः धर्मार्थकाममोक्षफलानि निश्चितं प्राप्नोति। यो पत्नीं इच्छति, सः पत्नीं लभते; यो पुत्रं इच्छति, सः पुत्रं लभते। यो राज्यं हृतं, राज्यं पुनः लभते; यो प्रजाहीनः, प्रजाः पुनः लभते। यो भीतः, सः भयात् मुक्तः; यो धनं हृतं, धनं पुनः लभते; यो वनाग्निना दग्धः, सः तस्मात् मुक्तः; यो समुद्रे मग्नः, सः तत्र रक्षितः। सौति उवाचः—सा स्वस्य पतिसंरक्षणाय विविधरूपाणि धृत्वा। सा स्वपतिम् यथाकालं सेवयितवती, पूजितवती। सा परमपुरुषस्य स्तोत्रं, पूजां, रक्षामन्त्रं, मन्त्रं च अकरोत्। पूर्वं वसिष्ठः हरिपूजां, स्तोत्रं, तदनुष्ठानं च दत्तवान्। स्तोत्रं रक्षामन्त्रं च विस्मृतम्, तथापि वसिष्ठः करुणासिन्धुः। सः राज्यं कुबेरगृहसदृशं शासनं अकरोत्। विविधस्त्रियः आगत्य गच्छन्त्यः, अन्यैः सह च। शौनकः उवाचः—तयोः दम्पत्योः दत्ताय विशेषं किमपि दत्तं, तत् वक्तुं त्वं योग्यः। द्वादशाक्षरमन्त्रं रक्षामन्त्रं त्रिशूलधारिणः—तत् अपि वद, हे सौते, श्रोतुम् उत्सुकः अस्मि। सौति उवाचः—शृणु, तत् स्तोत्रं, मन्त्रं, रक्षामन्त्रं यत् दत्तम्। ॐ रासमण्डलनाथाय नमः स्वाहा। पूर्वं ब्रह्मा पुष्करे कुमारे हरिसम्बन्धं दत्तवान्। विष्णुध्यानं वेदेषु उक्तं नित्यं, अतिविलक्षणम्। गोपनीयं रक्षामन्त्रं अहं पितुः मुखात् श्रुतवान्। ब्रह्मा गोलोकमण्डले त्रिशूलधारिणे दत्तवान्। ब्रह्मा उवाचः—करुणया, हे प्रभो, ब्रह्माण्डपावनाय कथय। मां, महेशं, धर्मं, भक्तं च, हे भक्तप्रिय। श्रीकृष्णः उवाचः—अत्यन्तगोपनीयं, दुर्लभं यत्, तत् ते दास्यामि।