मालावत्याः वचनानि श्रुत्वा, जनार्दनः ब्राह्मणरूपधारी तस्याः कथां सावधानम् अशृणोत्। ततः, तत्र सभायां सौतिर्वदति स्म— तत्र देवाः, ब्राह्मणरूपेण श्रीहरिं आगतम् अपि नाज्ञासन्। तदा, ब्राह्मणः मधुरैः वाक्यैः देवांश्च अन्यान् ब्राह्मणान् च संबोधितवान्। तेन उक्तम्— "सा दुःखेन क्लान्ता स्वस्य स्वामिनं जीवितदानं याचितवती। इदानीं, कः उचितः कार्यः? किम् अस्मिन् विषयेषु निश्चितं कर्तव्यम्?" तत्र सा धर्मिष्ठा तेजस्विनी स्त्री सर्वान् देवान् शप्तुं उद्युक्ता अभवत्। यूयं सर्वे श्वेतद्वीपे हरिं स्तुतिम् अर्पितवन्तः। ततः आकाशात् वाणी अभवत्— 'केशवः अनन्तरं आगमिष्यति।' ब्राह्मणस्य वचनानि श्रुत्वा, स्वयं ब्रह्मा जगद्गुरुः उवाच— "योगेन सः जीवितं त्यक्तवान्, परं मम शापेन पुनः। शतसहस्रयुगपर्यन्तं तस्य अवशिष्टजीवनं भूमौ स्थितम्। तस्य कालस्य केवलं अल्पं अंशं अवशिष्टं, द्विजश्रेष्ठ। अहं स्वयं विष्णुग्रहेण तस्मै जीवितं दास्यामि।" "ब्राह्मण! यथा त्वया उक्तम्— 'हरिः अत्र न आगतः'— परमब्रह्मणः स्वरूपं स्वतंत्रता, भक्तवत्सलता च अस्ति। 'विषि' शब्दः व्यापकतां दर्शयति, 'नु' शब्दः सर्वत्र व्यापकत्वं सूचयति।" "शुद्धः वा अशुद्धः वा, यः कश्चिद् अवस्थायाम्, आरम्भे, मध्ये, वा अन्ते, यः विष्णुं स्मरति, सः पुण्यवान्।" "अहं लोकानां स्रष्टा, व्यवस्थापकः, हरः संहारकर्ता। कालः लोकान् लययति; यमः पापिनां नियन्ता। सा प्रकृतिः सर्वस्य मूलम्, सर्वस्वरूपा, सर्वपूर्वा अस्ति।" महेश्वरः उवाच— "वेदाः अधीताः, किं तेषां सारः ज्ञातः? त्वं कस्य शिष्यः, ऋषिसत्तम? द्विज, तव नाम किम्? त्वं देवान् विष्णुं च, अस्माकं प्रभुं, उपहस्यसि।" "शरीरपातेन आत्मा परमात्मनि प्रवेशयति। जीवः, तस्य प्रतिबिम्बं, मनः, ज्ञानं, चैतन्यं; निद्रा, दया, तन्द्रा, क्षुधा, तृष्णा, पोषणम्; प्रभुः निर्गमनाय प्रवृत्तिः शक्तिः; प्रभुः स्थितः चेत्, देहधारी सर्वेषु कर्मसु समर्थः।" "ब्रह्मा स्वयं लोकव्यवस्थापकः, सर्वकर्मणां कारणम्। श्रीकृष्णाय सृष्टा शतसहस्रयुगद्वयं तपः कृतवान्। अनंतयुगपर्यन्तं अहं हरये घोरं तपः कृतवान्। इदानीं, पञ्चमुखेन तस्य नाम गुणांश्च स्तौमि। मम नामगुणकीर्तनात् मृत्युः अपि मम समीपात् गच्छति। सर्वविसृष्टिसंहारकर्ता अपि, मृत्युञ्जयः इति प्रसिद्धः। उचिते काले अहं लयं करोमि, पुनः प्रकटयामि।" "यो गोलोके तिष्ठति, स एव वैकुण्ठे, श्वेतद्वीपे च अस्ति। एकं मन्वन्तरं सप्तत्येक युगानि धारयति। एषा गणना ब्रह्मणः आयुः— शतवर्षपर्यन्तं जीवति।" एवं सभायां देवाः, ब्रह्मा, महेश्वरः च, ब्राह्मणरूपेण श्रीहरिं, तस्य स्वरूपं, तपः, नाममहिमानं, लोकव्यवस्थां च, श्रद्धया संवादं अकुर्वन्।