अथ कथा प्रवर्तते। यदा तीव्रा ज्वलति क्षुधा, तदा भोजनस्याभावः स्यात्। तस्मिन्नवसरे तालफलस्य वा बिल्वस्य फलस्य भक्षणं कृत्वा, ततः शीघ्रं जलपानं कृत्वा, अथवा भाद्रमासे विशेषतः शिरसि उष्णं जलं क्षिपित्वा, तिक्तस्यापि सेवनं, शीतलेन जलेन शर्करया सह धान्यकचूर्णस्य भक्षणं, पक्कबिल्वफलस्य तालेन वा सह, इक्षुरससम्भूतानां सर्वेषां च पदार्थानां सेवनं—एते सर्वे शीघ्रं पित्तं हन्ति, बलपुष्टिं च ददाति। भोजनानन्तरं स्नानं कृत्वा, अतृष्णया जलपानं, पुरातनं भोजनं, तक्रं, पक्ककेलिफलम्, दधि, नारिकेलोदकं, शीतलेन जलेन स्नानं, जीर्णं जलं, वर्षाकाले भोजनानन्तरं स्नानं, मूलकस्य सेवनं—एते कफं जनयन्ति। पुनः पुनर्भुक्तं वा दूषितं वा विशेषपक्वतैलेन कृतं खाद्यं, अपक्वमण्डकं, अपक्वकेलिफलम्, रोचना-चूर्णस्य घृतेन सह सेवनं, शुष्कशर्करायाः घृतसहितं च—हे गन्धर्वि, एतानि कफं शीघ्रं नाशयन्ति। भोजनस्य अनन्तरं शीघ्रं गमनं धावनं वा, वृद्धया सह संयोगः, मानसिकदुःखम्, कटुवचनानि, भीः, शोकः—एते सर्वे वायोः कारणानि भवन्ति। पक्ककेलिफलम्, शर्करायुक्तं जलं, बीजानि, महिषदधि, शर्करायुक्तं वा केवलं शर्करया, विशेषपक्वं तैलं, शुद्धतिलतैलं, शीतोष्णयोः जले स्नानं, सुगन्धिचन्दनलेपनं—इदं हे वत्से, वायोः शीघ्रं नाशनं मया उक्तम्। रोगसमूहः विविधोपायश्च अपि वर्णितः। एते सर्वे उपायाः रोगस्य कारणानि च नाशनानि च भवन्ति। हे पुण्ये, एतान् यथावत् वर्षेऽपि वर्णयितुं न शक्यते। कथं तव प्रियः कस्य रोगस्य कारणेन मृतः? कथय त्वं, हे सुशोभने। एवं शृण्वन्त्याः गन्धर्व्याः हृष्टया कथा आरब्धा। मालवती उवाच—“हे ब्रह्मन्, शृणु, मम प्रियः सभायाम् लज्जया पीडितः। एषा कथा श्रुता, शुभा रम्या च, पूर्वं न कदापि कथिता। अधुना, हे बुद्धिमन्, मम प्रियं जीवितस्वरूपं देहि, देहि, देहि!” इत्युक्त्वा मालवत्याः वचनानि श्रुत्वा, जनार्दनः ब्राह्मणरूपधारी शृणोति स्म। सौति उवाच—तत्र सभायां तेषां मध्ये संवादः समभवत्। देवाः ब्राह्मणरूपिणं श्रीहरिं नाजानन्। स ब्राह्मणः मधुरया वाचा देवांश्च ब्राह्मणांश्च सम्बोधयामास। स ब्राह्मणः उवाच—“सा धर्मज्ञा तेजस्विनी स्त्री, शोकात् स्वामिनं जीवितदानाय प्रार्थयति। किमत्र कर्तव्यं, किं निश्चितं कर्तव्यम्?” सा सत्स्वभावा स्त्री सर्वान् देवान् शप्तुं प्रवृत्ता। यूयं सर्वे श्वेतद्वीपे हरिं स्तुतवन्तः। तदा आकाशवाणी अभवत्—“केशवः पश्चात् आगमिष्यति।” ब्राह्मणस्य वचनं श्रुत्वा, स्वयं ब्रह्मा, जगद्गुरुः, तत्र स्थितः।