ਸ਼੍ਰੀਨਾਰਾਯਣ ਉਵਾਚ ਪੁਨਰਾਜਗ੍ਮੂ ਰਾਧਾਯਾਃ ਪ੍ਰਧਾਨਦ੍ਵਾਰਮੇਵ ਚ
ਸ਼੍ਰੀ ਨਾਰਾਇਣ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਉਹ ਰਾਧਾ ਦੇ ਮੁੱਖ ਦਰਵਾਜ਼ੇ 'ਤੇ ਦੁਬਾਰਾ ਆ ਪਹੁੰਚੇ।
ਸਦ੍ਰਤ੍ਨਮਣਿਨਿਰ੍ਮਾਣਂ ਵੇਦਿਕਾਯੁਗ੍ਮਸਂਯੁਤਮ੍
ਉਹ ਦਰਵਾਜ਼ਾ ਵਧੀਆ ਰਤਨਾਂ ਨਾਲ ਬਣਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ, ਜਿਸ 'ਤੇ ਦੋ ਵੇਦੀਆਂ ਸਜੀਆਂ ਹੋਈਆਂ ਸਨ।
ਅਮੂਲ੍ਯਰਤ੍ਨਰਚਿਤਕਪਾਟੇਨ ਵਿਭੂषਿਤਮ੍
ਉਸ ਨੂੰ ਕੀਮਤੀ ਰਤਨਾਂ ਵਾਲੇ ਦਰਵਾਜ਼ਿਆਂ ਨਾਲ ਸਜਾਇਆ ਗਿਆ ਸੀ।
ਰਤ੍ਨਸਿਂਹਾਸਨਸ੍ਥਂ ਚ ਰਤ੍ਨਾਭਰਣਭੂषਿਤਮ੍
ਉਥੇ ਰਤਨਾਂ ਦਾ ਸਿੰਘਾਸਨ ਸੀ, ਜਿਸ 'ਤੇ ਰਤਨਾਂ ਦੇ ਗਹਿਣੇ ਪਏ ਹੋਏ ਸਨ।
ਦ੍ਵਾਰਂ ਚਿਤ੍ਰਵਿਚਿਤ੍ਰੇਣ ਵਿਚਿਤ੍ਰਂ ਪਰਮਾਦ੍ਭੁਤਮ੍
ਦਰਵਾਜ਼ਾ ਨਵੇਂ-ਨਵੇਂ ਅਤੇ ਅਜੀਬ ਸੁੰਦਰ ਨਕਸ਼ਾਂ ਨਾਲ ਵਧੀਆ ਢੰਗ ਨਾਲ ਸਜਾਇਆ ਗਿਆ ਸੀ।
ਤਾਨੁਵਾਚ ਦ੍ਵਾਰਪਾਲੋ ਨਿਃਸ਼ਂਕਂ ਤ੍ਰਿਦਸ਼ੇਸ਼੍ਵਰਾਨ੍
ਦਰਵਾਜ਼ੇ ਦੇ ਰਖਵਾਲੇ ਨੇ ਨਿਸ਼ਚਿੰਤ ਹੋ ਕੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਸਵਾਮੀਆਂ ਨਾਲ ਗੱਲ ਕੀਤੀ।
ਕਿਂਕਰਾਨ੍ਪ੍ਰੇषਯਾਮਾਸ ਸ਼੍ਰੀਕृष੍ਣਸ੍ਥਾਨਮੇਵ ਚ
ਉਸ ਨੇ ਸੇਵਕਾਂ ਨੂੰ ਸ਼੍ਰੀ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਦੇ ਥਾਂ 'ਤੇ ਭੇਜ ਦਿੱਤਾ।
ਦ੍ਵਾਰੇ ਨਿਯੁਕ੍ਤਂ ਦਦृਸ਼ੁਸ਼੍ਚਂਦ੍ਰਭਾਨੁਂ ਚ ਨਾਰਦ
ਦਰਵਾਜ਼ੇ 'ਤੇ ਨਾਰਦ ਨੇ ਚੰਦ੍ਰਭਾਨੂ ਨੂੰ ਡਿਊਟੀ 'ਤੇ ਵੇਖਿਆ।
ਰਤ੍ਨਸਿਂਹਾਸਨਸ੍ਥਂ ਚ ਰਤ੍ਨਭੂषਣਭੂषਿਤਮ੍ 4.5.
ਉਹ ਰਤਨਾਂ ਦੇ ਸਿੰਘਾਸਨ 'ਤੇ ਬੈਠਾ ਸੀ, ਅਤੇ ਰਤਨਾਂ ਦੇ ਗਹਿਣਿਆਂ ਨਾਲ ਸਜਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ।
ਤਂ ਸਂਭਾष੍ਯ ਯਯੁਰ੍ਦੇਵਾਸ੍ਤृਤੀਯਂ ਦ੍ਵਾਰਮੁਤ੍ਤਮਮ੍
ਉਸ ਨਾਲ ਗੱਲ ਕਰਕੇ, ਦੇਵਤੇ ਤੀਜੇ ਅਤੇ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਦਰਵਾਜ਼ੇ ਵੱਲ ਚਲੇ ਗਏ।
ਦ੍ਵਾਰੇ ਨਿਯੁਕ੍ਤਂ ਦਦृਸ਼ੁਃ ਸੂਰ੍ਯਭਾਨੁਂ ਚ ਨਾਰਦ
ਦਰਵਾਜ਼ੇ 'ਤੇ ਨਾਰਦ ਨੇ ਸੂਰ੍ਯਭਾਨੂ ਨੂੰ ਡਿਊਟੀ 'ਤੇ ਵੇਖਿਆ।
ਮਣਿਕੁਣ੍ਡਲਯੁਗ੍ਮੇਨ ਕਪੋਲਸ੍ਥਲਰਾਜਿਤਮ੍
ਉਸਦੇ ਗਲ੍ਹੇ 'ਤੇ ਰਤਨਾਂ ਵਾਲੀਆਂ ਕੁੰਡਲਾਂ ਦੀ ਜੋੜੀ ਚਮਕ ਰਹੀ ਸੀ।
ਨਵਲਕ੍ਸ਼ੇਣ ਗੋਪਾਨਾਂ ਵੇष੍ਟਿਤਂ ਚ ਨृਪੇਂਦ੍ਰਵਤ੍
ਉਹ ਨੌ ਲੱਖ ਗੋਪਾਂ ਨਾਲ ਘਿਰਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ, ਜਿਵੇਂ ਮਨੁੱਖਾਂ ਵਿਚ ਰਾਜਾ।
ਤੇਭ੍ਯੋ ਵਿਲਕ੍ਸ਼ਣਂ ਰਮ੍ਯਂ ਸੁਦੀਪ੍ਤਂ ਮਣਿਤੇਜਸਾ
ਉਹ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਖਰਾ ਤੇ ਸੋਹਣਾ, ਰਤਨਾਂ ਦੀ ਚਮਕ ਨਾਲ ਬਹੁਤ ਹੀ ਰੌਣਕਦਾਰ ਸੀ।
ਦ੍ਵਾਰੇ ਨਿਯੁਕ੍ਤਂ ਦਦृਸ਼ੁਰ੍ਵਸੁਭਾਨੁਂ ਵ੍ਰਜੇਸ਼੍ਵਰਮ੍
ਦਰਵਾਜ਼ੇ 'ਤੇ ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਵਸੁਭਾਨੂ ਨੂੰ, ਜੋ ਵ੍ਰਜ ਦੇ ਸਵਾਮੀ ਸਨ, ਡਿਊਟੀ 'ਤੇ ਵੇਖਿਆ।
ਰਤ੍ਨਸਿਂਹਾਸਨਸ੍ਥਂ ਚ ਰਤ੍ਨਭੂषਣਭੂषਿਤਮ੍
ਉਹ ਰਤਨਾਂ ਦੇ ਸਿੰਘਾਸਨ 'ਤੇ ਬੈਠਾ ਸੀ, ਅਤੇ ਰਤਨਾਂ ਦੇ ਗਹਿਣਿਆਂ ਨਾਲ ਸਜਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ।
ਤਂ ਸਂਭਾष੍ਯ ਯਯੁਰ੍ਦੇਵਾ ਪਞ੍ਚਮਂ ਦ੍ਵਾਰਮੇਵ ਚ
ਉਸ ਨਾਲ ਗੱਲ ਕਰਕੇ, ਦੇਵਤੇ ਪੰਜਵੇਂ ਦਰਵਾਜ਼ੇ ਵੱਲ ਚਲੇ ਗਏ।
ਦ੍ਵਾਰਪਾਲਂ ਚ ਦਦृਸ਼ੁਰ੍ਦੇਵਭਾਨੁਂ ਚ ਤਤ੍ਰ ਵੈ
ਉਥੇ, ਦੇਵਤੇ ਨੇ ਦਰਵਾਜ਼ੇ ਦੇ ਰਖਵਾਲੇ ਦੇਵਭਾਨੂ ਨੂੰ ਵੇਖਿਆ।
ਮਯੂਰਪਿਚ੍ਛਚੂਡਂ ਚ ਰਤ੍ਨਮਾਲਾਵਿਭੂषਿਤਮ੍ 4.5.
ਉਹ ਮੋਰ ਦੇ ਪੰਖ ਨਾਲ ਸਜੀ ਹੋਈ ਪੱਗ ਅਤੇ ਰਤਨਾਂ ਦੀ ਮਾਲਾ ਨਾਲ ਸਜਾਇਆ ਗਿਆ ਸੀ।
ਚਂਦਨਾਗਰੁਕਸ੍ਤੂਰੀਕੁਙ੍ਕੁਮਦ੍ਰਵਚਰ੍ਚਿਤਮ੍
ਉਹ ਚੰਦਨ, ਅਗਰ, ਕਸਤੂਰੀ ਅਤੇ ਕੇਸਰ ਦੇ ਰਸ ਨਾਲ ਲਪੇਟਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ।
ਤਂ ਵੇਤ੍ਰਪਾਣਿਂ ਸਂਭਾष੍ਯ ਯਯੁਰ੍ਦੇਵਾ ਮੁਦਾऽਨ੍ਵਿਤਾਃ
ਵੈਤਰ ਪਕੜੇ ਹੋਏ ਉਸ ਨਾਲ ਗੱਲ ਕਰਕੇ, ਖੁਸ਼ੀ ਭਰੇ ਦੇਵਤੇ ਅੱਗੇ ਵਧੇ।
ਵਜ੍ਰਭਿਤ੍ਤਿਯੁਗ੍ਮਯੁਕ੍ਤੇ ਪੁष੍ਪਮਾਲ੍ਯਵਿਭੂषਿਤੇ
ਫੁੱਲਾਂ ਦੀਆਂ ਮਾਲਾਵਾਂ ਨਾਲ ਸਜਾਇਆ ਗਿਆ ਅਤੇ ਹੀਰੇ ਦੇ ਦੋ ਸਤੰਭਾਂ ਨਾਲ ਬਣਾਇਆ ਗਿਆ।
ਨਾਨਾਲਂਕਾਰਸ਼ੋਭਾਢ੍ਯਂ ਦਸ਼ਲਕ੍ਸ਼ਪ੍ਰਜਾਨ੍ਵਿਤਮ੍
ਕਈ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੇ ਗਹਣਿਆਂ ਨਾਲ ਚਮਕਦਾ ਅਤੇ ਦਸ ਲੱਖ ਜੀਵਾਂ ਨਾਲ ਘਿਰਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ।
ਤੂਰ੍ਣਂ ਸੁਰਾਸ੍ਤਂ ਸਭਾष੍ਯ ਯਯੁਰ੍ਦ੍ਵਾਰਂ ਚ ਸਪ੍ਤਮਮ੍
ਦੇਵਤੇ ਉਸ ਨਾਲ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਗੱਲ ਕਰਕੇ ਸੱਤਵੇਂ ਦਰਵਾਜੇ ਵੱਲ ਚਲੇ।
ਦ੍ਵਾਰੇ ਨਿਯੁਕ੍ਤਂ ਦਦृਸ਼ੂ ਰਤ੍ਨਭਾਨੁਂ ਹਰੇਃ ਪ੍ਰਿਯਮ੍ ਭੂषਿਤਂ ਭੂषਣੈ ਰਮ੍ਯੈਰ੍ਮਣਿਰਤ੍ਨਮਨੋਹਰੈਃ
ਦਰਵਾਜੇ ਤੇ ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਹਰਿ ਦੇ ਪਿਆਰੇ ਰਤਨਭਾਨੂ ਨੂੰ ਵੇਖਿਆ, ਜੋ ਸੋਹਣੇ ਗਹਣਿਆਂ ਅਤੇ ਮਨਮੋਹਣੇ ਰਤਨਾਂ ਨਾਲ ਸਜਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ।
ਗੋਪੈਰ੍ਦ੍ਵਾਦਸ਼ਲਕ੍ਸ਼ੈਸ਼੍ਚ ਰਾਜੇਂਦ੍ਰਮਿਵ ਰਾਜਿਤਮ੍
ਉਹ ਬਾਰ੍ਹ ਲੱਖ ਗੋਪਾਂ ਨਾਲ ਘਿਰਿਆ ਹੋਇਆ, ਰਾਜਿਆਂ ਵਿਚ ਰਾਜੇ ਵਾਂਗ ਚਮਕ ਰਿਹਾ ਸੀ।
ਤਂ ਵੇਤ੍ਰਹਸ੍ਤਂ ਸਂਭਾष੍ਯ ਜਗ੍ਮੁਰ੍ਦੇਵੇਸ਼੍ਵਰਾ ਮੁਦਾ
ਵੈਤਰ ਹੱਥ ਵਿੱਚ ਰੱਖ ਕੇ, ਉਸ ਨਾਲ ਗੱਲ ਕਰਕੇ, ਦੇਵਾਂ ਦੇ ਸਰਤਾਜ ਖੁਸ਼ੀ ਨਾਲ ਅੱਗੇ ਵਧੇ।
ਦੌਵਾਰਿਕਂ ਤੇ ਦਦृਸ਼ੁਃ ਸੁਪਾਰ੍ਸ਼੍ਵਂ ਸੁਮਨੋਹਰਮ੍
ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਦਰਵਾਜੇ ਦੇ ਰਖਵਾਲੇ ਸੁਪਾਰਸ਼ਵ ਨੂੰ ਦੇਖਿਆ, ਜੋ ਬਹੁਤ ਸੋਹਣਾ ਸੀ।
ਬਨ੍ਧੁਜੀਵਾਧਰੋष੍ਠਂ ਚ ਰਤ੍ਨਕੁਣ੍ਡਲਮਂਡਿਤਮ੍ 4.5.
ਉਸਦੇ ਹੋਠ ਬੰਧੁਜੀਵਾ ਫੁੱਲ ਵਾਂਗ ਲਾਲ ਅਤੇ ਰਤਨਾਂ ਵਾਲੇ ਕੁੰਡਲ ਨਾਲ ਸਜੇ ਹੋਏ ਸਨ।
ਗੋਪੈਰ੍ਦ੍ਵਾਦਸ਼ਲਕ੍ਸ਼ੈਸ਼੍ਚ ਕਿਸ਼ੋਰੈਸ਼੍ਚ ਸਮਨ੍ਵਿਤਮ੍
ਉਹ ਬਾਰ੍ਹ ਲੱਖ ਗੋਪਾਂ ਅਤੇ ਨੌਜਵਾਨ ਮੁੰਡਿਆਂ ਨਾਲ ਘਿਰਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ।