ਕਾਸ਼੍ਚਿਤ੍ਸਂਯੋਗਵਿਰਤਾਃ ਕਾਸ਼੍ਚਿਦਾਲਿਂਗਨੇ ਰਤਾਃ
ਕੁਝ ਗੋਪੀਆਂ ਮਿਲਣ ਤੋਂ ਰੁਕੀ ਹੋਈਆਂ ਸਨ, ਤੇ ਕੁਝ ਗਲੇ ਲੱਗਣ ਵਿਚ ਮਗਨ ਸਨ।
ਪ੍ਰਗਚ੍ਛਂਤਃ ਕਿਯਦ੍ਦੂਰਂ ਦਦृਸ਼ੁਸ਼੍ਚਾਸ਼੍ਰਮਾਨ੍ਬਹੂਨ੍
ਜਦ ਉਹ ਥੋੜ੍ਹੀ ਦੂਰ ਚਲੇ, ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਆਸ਼ਰਮ ਵੇਖੇ।
ਰੂਪੇਣੈਵ ਗੁਣੇਨੈਵ ਵੇषੇਣ ਯੌਵਨੇਨ ਚ
ਸੁੰਦਰਤਾ, ਗੁਣ, ਪਹਿਰਾਵਾ ਤੇ ਜਵਾਨੀ ਦੇ ਨਾਲ,
ਤ੍ਰਯਸ੍ਤ੍ਰਿਂਸ਼ਦ੍ਵਯਸ੍ਯਾਸ਼੍ਚ ਰਾਧਿਕਾਯਾਸ਼੍ਚ ਗੋਪਿਕਾਃ
ਤੇਤੀ ਪਤਨੀਆਂ ਤੇ ਰਾਧਿਕਾ ਦੀਆਂ ਗੋਪੀਆਂ,
ਸੁਸ਼ੀਲਾ ਚ ਸ਼ਸ਼ਿਕਲਾ ਯਮੁਨਾ ਮਾਧਵੀ ਰਤੀ
ਸੁਸ਼ੀਲਾ, ਸ਼ਸ਼ਿਕਲਾ, ਯਮੁਨਾ, ਮਾਧਵੀ ਤੇ ਰਤੀ,
ਚਂਦ੍ਰਮੁਖੀ ਚ ਸਾਵਿਤ੍ਰੀ ਗਾਯਤ੍ਰੀ ਸੁਮੁਖੀ ਸੁਖਾ
ਚੰਦ੍ਰਮੁਖੀ, ਸਾਵਿਤਰੀ, ਗਾਇਤਰੀ, ਸੁਮੁਖੀ ਤੇ ਸੁਖਾ,
ਕਾਲਿਕਾ ਕਮਲਾ ਦੁਰ੍ਗਾ ਭਾਰਤੀ ਚ ਸਰਸ੍ਵਤੀ
ਕਾਲਿਕਾ, ਕਮਲਾ, ਦੁਰਗਾ, ਭਾਰਤੀ ਤੇ ਸਰਸਵਤੀ,
ਕृष੍ਣਪ੍ਰਿਯਾ ਸਤੀ ਚੈਵ ਨਂਦਿਨੀ ਨਂਦਨੇਤਿ ਚ
ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਪ੍ਰਿਆ, ਸਤੀ, ਨੰਦਿਨੀ ਤੇ ਨੰਦਾ ਵੀ,
ਅਮੂਲ੍ਯਰਤ੍ਨਕਲਸ਼ਸਮੂਹੈਃ ਸ਼ਿਖਰੋਜ੍ਜ੍ਵਲਾਨ੍
ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਚੋਟੀ ਉੱਤੇ ਅਮੋਲ ਰਤਨਾਂ ਦੇ ਘੜੇ ਦੇ ਗੁਚੇ ਚਮਕ ਰਹੇ ਸਨ।
ਬ੍ਰਹ੍ਮਾਂਡਾਦ੍ਬਹਿਰੂਰ੍ਧ੍ਵਂ ਚ ਨਾਸ੍ਤਿ ਲੋਕਸ੍ਤਦੂਰ੍ਧ੍ਵਕਃ ੧੮੮. ਤਦਧਸ਼੍ਚ ਜਲਂ ਧ੍ਵਾਂਤਮਗਂਤਵ੍ਯਮਦृਸ਼੍ਯਕਮ੍
ਬ੍ਰਹਮੰਡ ਤੋਂ ਉੱਤੇ, ਹੋਰ ਕੋਈ ਲੋਕ ਨਹੀਂ; ਉਸ ਦੇ ਹੇਠਾਂ ਹਨੇਰਾ ਪਾਣੀ ਹੈ, ਜੋ ਪਹੁੰਚਣਯੋਗ ਨਹੀਂ ਤੇ ਅਦਿੱਖ ਹੈ।
ਸ਼੍ਰੀਨਾਰਾਯਣ ਉਵਾਚ ਪੁਨਰਾਜਗ੍ਮੂ ਰਾਧਾਯਾਃ ਪ੍ਰਧਾਨਦ੍ਵਾਰਮੇਵ ਚ
ਸ਼੍ਰੀ ਨਾਰਾਇਣ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਉਹ ਰਾਧਾ ਦੇ ਮੁੱਖ ਦਰਵਾਜ਼ੇ 'ਤੇ ਦੁਬਾਰਾ ਆ ਪਹੁੰਚੇ।
ਸਦ੍ਰਤ੍ਨਮਣਿਨਿਰ੍ਮਾਣਂ ਵੇਦਿਕਾਯੁਗ੍ਮਸਂਯੁਤਮ੍
ਉਹ ਦਰਵਾਜ਼ਾ ਵਧੀਆ ਰਤਨਾਂ ਨਾਲ ਬਣਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ, ਜਿਸ 'ਤੇ ਦੋ ਵੇਦੀਆਂ ਸਜੀਆਂ ਹੋਈਆਂ ਸਨ।
ਅਮੂਲ੍ਯਰਤ੍ਨਰਚਿਤਕਪਾਟੇਨ ਵਿਭੂषਿਤਮ੍
ਉਸ ਨੂੰ ਕੀਮਤੀ ਰਤਨਾਂ ਵਾਲੇ ਦਰਵਾਜ਼ਿਆਂ ਨਾਲ ਸਜਾਇਆ ਗਿਆ ਸੀ।
ਰਤ੍ਨਸਿਂਹਾਸਨਸ੍ਥਂ ਚ ਰਤ੍ਨਾਭਰਣਭੂषਿਤਮ੍
ਉਥੇ ਰਤਨਾਂ ਦਾ ਸਿੰਘਾਸਨ ਸੀ, ਜਿਸ 'ਤੇ ਰਤਨਾਂ ਦੇ ਗਹਿਣੇ ਪਏ ਹੋਏ ਸਨ।
ਦ੍ਵਾਰਂ ਚਿਤ੍ਰਵਿਚਿਤ੍ਰੇਣ ਵਿਚਿਤ੍ਰਂ ਪਰਮਾਦ੍ਭੁਤਮ੍
ਦਰਵਾਜ਼ਾ ਨਵੇਂ-ਨਵੇਂ ਅਤੇ ਅਜੀਬ ਸੁੰਦਰ ਨਕਸ਼ਾਂ ਨਾਲ ਵਧੀਆ ਢੰਗ ਨਾਲ ਸਜਾਇਆ ਗਿਆ ਸੀ।
ਤਾਨੁਵਾਚ ਦ੍ਵਾਰਪਾਲੋ ਨਿਃਸ਼ਂਕਂ ਤ੍ਰਿਦਸ਼ੇਸ਼੍ਵਰਾਨ੍
ਦਰਵਾਜ਼ੇ ਦੇ ਰਖਵਾਲੇ ਨੇ ਨਿਸ਼ਚਿੰਤ ਹੋ ਕੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਸਵਾਮੀਆਂ ਨਾਲ ਗੱਲ ਕੀਤੀ।
ਕਿਂਕਰਾਨ੍ਪ੍ਰੇषਯਾਮਾਸ ਸ਼੍ਰੀਕृष੍ਣਸ੍ਥਾਨਮੇਵ ਚ
ਉਸ ਨੇ ਸੇਵਕਾਂ ਨੂੰ ਸ਼੍ਰੀ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਦੇ ਥਾਂ 'ਤੇ ਭੇਜ ਦਿੱਤਾ।
ਦ੍ਵਾਰੇ ਨਿਯੁਕ੍ਤਂ ਦਦृਸ਼ੁਸ਼੍ਚਂਦ੍ਰਭਾਨੁਂ ਚ ਨਾਰਦ
ਦਰਵਾਜ਼ੇ 'ਤੇ ਨਾਰਦ ਨੇ ਚੰਦ੍ਰਭਾਨੂ ਨੂੰ ਡਿਊਟੀ 'ਤੇ ਵੇਖਿਆ।
ਰਤ੍ਨਸਿਂਹਾਸਨਸ੍ਥਂ ਚ ਰਤ੍ਨਭੂषਣਭੂषਿਤਮ੍ 4.5.
ਉਹ ਰਤਨਾਂ ਦੇ ਸਿੰਘਾਸਨ 'ਤੇ ਬੈਠਾ ਸੀ, ਅਤੇ ਰਤਨਾਂ ਦੇ ਗਹਿਣਿਆਂ ਨਾਲ ਸਜਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ।
ਤਂ ਸਂਭਾष੍ਯ ਯਯੁਰ੍ਦੇਵਾਸ੍ਤृਤੀਯਂ ਦ੍ਵਾਰਮੁਤ੍ਤਮਮ੍
ਉਸ ਨਾਲ ਗੱਲ ਕਰਕੇ, ਦੇਵਤੇ ਤੀਜੇ ਅਤੇ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਦਰਵਾਜ਼ੇ ਵੱਲ ਚਲੇ ਗਏ।
ਦ੍ਵਾਰੇ ਨਿਯੁਕ੍ਤਂ ਦਦृਸ਼ੁਃ ਸੂਰ੍ਯਭਾਨੁਂ ਚ ਨਾਰਦ
ਦਰਵਾਜ਼ੇ 'ਤੇ ਨਾਰਦ ਨੇ ਸੂਰ੍ਯਭਾਨੂ ਨੂੰ ਡਿਊਟੀ 'ਤੇ ਵੇਖਿਆ।
ਮਣਿਕੁਣ੍ਡਲਯੁਗ੍ਮੇਨ ਕਪੋਲਸ੍ਥਲਰਾਜਿਤਮ੍
ਉਸਦੇ ਗਲ੍ਹੇ 'ਤੇ ਰਤਨਾਂ ਵਾਲੀਆਂ ਕੁੰਡਲਾਂ ਦੀ ਜੋੜੀ ਚਮਕ ਰਹੀ ਸੀ।
ਨਵਲਕ੍ਸ਼ੇਣ ਗੋਪਾਨਾਂ ਵੇष੍ਟਿਤਂ ਚ ਨृਪੇਂਦ੍ਰਵਤ੍
ਉਹ ਨੌ ਲੱਖ ਗੋਪਾਂ ਨਾਲ ਘਿਰਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ, ਜਿਵੇਂ ਮਨੁੱਖਾਂ ਵਿਚ ਰਾਜਾ।
ਤੇਭ੍ਯੋ ਵਿਲਕ੍ਸ਼ਣਂ ਰਮ੍ਯਂ ਸੁਦੀਪ੍ਤਂ ਮਣਿਤੇਜਸਾ
ਉਹ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਖਰਾ ਤੇ ਸੋਹਣਾ, ਰਤਨਾਂ ਦੀ ਚਮਕ ਨਾਲ ਬਹੁਤ ਹੀ ਰੌਣਕਦਾਰ ਸੀ।
ਦ੍ਵਾਰੇ ਨਿਯੁਕ੍ਤਂ ਦਦृਸ਼ੁਰ੍ਵਸੁਭਾਨੁਂ ਵ੍ਰਜੇਸ਼੍ਵਰਮ੍
ਦਰਵਾਜ਼ੇ 'ਤੇ ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਵਸੁਭਾਨੂ ਨੂੰ, ਜੋ ਵ੍ਰਜ ਦੇ ਸਵਾਮੀ ਸਨ, ਡਿਊਟੀ 'ਤੇ ਵੇਖਿਆ।
ਰਤ੍ਨਸਿਂਹਾਸਨਸ੍ਥਂ ਚ ਰਤ੍ਨਭੂषਣਭੂषਿਤਮ੍
ਉਹ ਰਤਨਾਂ ਦੇ ਸਿੰਘਾਸਨ 'ਤੇ ਬੈਠਾ ਸੀ, ਅਤੇ ਰਤਨਾਂ ਦੇ ਗਹਿਣਿਆਂ ਨਾਲ ਸਜਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ।
ਤਂ ਸਂਭਾष੍ਯ ਯਯੁਰ੍ਦੇਵਾ ਪਞ੍ਚਮਂ ਦ੍ਵਾਰਮੇਵ ਚ
ਉਸ ਨਾਲ ਗੱਲ ਕਰਕੇ, ਦੇਵਤੇ ਪੰਜਵੇਂ ਦਰਵਾਜ਼ੇ ਵੱਲ ਚਲੇ ਗਏ।
ਦ੍ਵਾਰਪਾਲਂ ਚ ਦਦृਸ਼ੁਰ੍ਦੇਵਭਾਨੁਂ ਚ ਤਤ੍ਰ ਵੈ
ਉਥੇ, ਦੇਵਤੇ ਨੇ ਦਰਵਾਜ਼ੇ ਦੇ ਰਖਵਾਲੇ ਦੇਵਭਾਨੂ ਨੂੰ ਵੇਖਿਆ।
ਮਯੂਰਪਿਚ੍ਛਚੂਡਂ ਚ ਰਤ੍ਨਮਾਲਾਵਿਭੂषਿਤਮ੍ 4.5.
ਉਹ ਮੋਰ ਦੇ ਪੰਖ ਨਾਲ ਸਜੀ ਹੋਈ ਪੱਗ ਅਤੇ ਰਤਨਾਂ ਦੀ ਮਾਲਾ ਨਾਲ ਸਜਾਇਆ ਗਿਆ ਸੀ।
ਚਂਦਨਾਗਰੁਕਸ੍ਤੂਰੀਕੁਙ੍ਕੁਮਦ੍ਰਵਚਰ੍ਚਿਤਮ੍
ਉਹ ਚੰਦਨ, ਅਗਰ, ਕਸਤੂਰੀ ਅਤੇ ਕੇਸਰ ਦੇ ਰਸ ਨਾਲ ਲਪੇਟਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ।