ਗੋਲੋਕਂ ਨਿਖਿਲਂ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਪੁਲਕਾਂਗਂ ਯਯੁਃ ਸੁਰਾਃ
ਸਾਰੇ ਗੋਲੋਕ ਨੂੰ ਵੇਖ ਕੇ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਸਰੀਰ ਖੁਸ਼ੀ ਨਾਲ ਰੋਂਗਟੇ ਹੋ ਗਏ।
ਦਦृਸ਼ੁਃ ਸ਼ਤਸ਼ृਂਗਂ ਚ ਤਦ੍ਬਹਿਰ੍ਵਿਰਜਾਨਦੀਮ੍
ਉਹ ਸੌ ਚੋਟੀ ਵਾਲਾ ਪਹਾੜ ਅਤੇ ਉਸ ਦੇ ਬਾਹਰ, ਵਿਰਜਾ ਨਦੀ ਨੂੰ ਵੇਖਦੇ ਹਨ।
ਵਾਯ੍ਵਾਧਾਰਂ ਚ ਗੋਲੋਕਂ ਸਦ੍ਰਤ੍ਨਮਯਮਦ੍ਭੁਤਮ੍
ਗੋਲੋਕ ਹਵਾ ਦੇ ਆਧਾਰ 'ਤੇ ਟਿਕਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ, ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਕੀਮਤੀ ਰਤਨਾਂ ਨਾਲ ਬਣਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ ਤੇ ਅਸਚਰਜ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ।
ਯੁਕ੍ਤਂ ਸਹਸ੍ਰੈਃ ਸਰਸਾਂ ਕੇਵਲਂ ਮਂਗਲਾਲਯਮ੍
ਉਸ ਵਿਚ ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਝੀਲਾਂ ਸਜੀਆਂ ਹੋਈਆਂ ਹਨ, ਤੇ ਉਹ ਸਿਰਫ਼ ਚੰਗੀ ਚੀਜ਼ਾਂ ਦਾ ਘਰ ਹੈ।
ਸੁਤਾਨਂ ਚਾਰੁਸਂਗੀਤਂ ਰਾਧਾਕृष੍ਣਗੁਣਾਨ੍ਵਿਤਮ੍
ਉਥੇ ਕੁੜੀਆਂ ਦਾ ਸੁਹਣਾ ਗੀਤ ਗੂੰਜਦਾ ਹੈ, ਜੋ ਰਾਧਾ ਤੇ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਦੇ ਗੁਣਾਂ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ।
ਕ੍ਸ਼ਣੇਨ ਚੇਤਨਾਂ ਪ੍ਰਾਪ੍ਯ ਤੇ ਦੇਵਾਃ ਕृष੍ਣਮਾਨਸਾਃ
ਇਕ ਪਲ ਵਿਚ, ਜਦੋਂ ਉਹ ਦੇਵਤੇ ਹੋਸ਼ ਵਿਚ ਆਏ, ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਮਨ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਵਿਚ ਲੀਨ ਹੋ ਗਏ।
ਦਦृਸ਼ੁਰ੍ਗੋਪਿਕਾਃ ਸਰ੍ਵਾ ਨਾਨਾਵੇषਵਿਧਾਯਿਕਾਃ
ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਸਾਰੀਆਂ ਗੋਪੀਆਂ ਨੂੰ ਵੇਖਿਆ, ਜੋ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਪਹਿਰਾਵਿਆਂ ਵਿਚ ਸਜੀਆਂ ਹੋਈਆਂ ਸਨ।
ਕਾਸ਼੍ਚਿਚ੍ਚਾਮਰਹਸ੍ਤਾਸ਼੍ਚ ਕਰਤਾਲਕਰਾਃ ਪਰਾਃ
ਕੁਝ ਗੋਪੀਆਂ ਹੱਥ ਵਿਚ ਚਮਰ ਲੈ ਕੇ ਖੜੀਆਂ ਸਨ, ਤੇ ਹੋਰ ਹੱਥ ਦੀਆਂ ਝੰਕਾਰੀਆਂ ਵਜਾ ਰਹੀਆਂ ਸਨ।
ਸਦ੍ਰਤ੍ਨਕਿਂਕਿਣੀਜਾਲਸ਼ਬ੍ਦੇਨ ਸ਼ਬ੍ਦਿਤਾ ਵਰਾਃ
ਉਹਨਾਂ ਵਿਚੋਂ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਗੋਪੀਆਂ ਦੀ ਪੈਰਾਂ ਦੀਆਂ ਰਤਨਾਂ ਵਾਲੀਆਂ ਪਜੇਬਾਂ ਦੀ ਝੰਕਾਰ ਗੂੰਜ ਰਹੀ ਸੀ।
ਪੁਂਵੇषਨਾਯਿਕਾਃ ਕਾਸ਼੍ਚਿਤ੍ਕਾਸ਼੍ਚਿਤ੍ਤਾਸਾਂ ਚ ਨਾਯਿਕਾਃ
ਕੁਝ ਗੋਪੀਆਂ ਪੁਰਸ਼ਾਂ ਵਾਂਗ ਪਹਿਰੇ ਹੋਏ ਸਨ, ਤੇ ਕੁਝ ਉਹਨਾਂ ਦੀਆਂ ਪ੍ਰੇਮਿਕਾਵਾਂ ਸਨ।
ਕਾਸ਼੍ਚਿਤ੍ਸਂਯੋਗਵਿਰਤਾਃ ਕਾਸ਼੍ਚਿਦਾਲਿਂਗਨੇ ਰਤਾਃ
ਕੁਝ ਗੋਪੀਆਂ ਮਿਲਣ ਤੋਂ ਰੁਕੀ ਹੋਈਆਂ ਸਨ, ਤੇ ਕੁਝ ਗਲੇ ਲੱਗਣ ਵਿਚ ਮਗਨ ਸਨ।
ਪ੍ਰਗਚ੍ਛਂਤਃ ਕਿਯਦ੍ਦੂਰਂ ਦਦृਸ਼ੁਸ਼੍ਚਾਸ਼੍ਰਮਾਨ੍ਬਹੂਨ੍
ਜਦ ਉਹ ਥੋੜ੍ਹੀ ਦੂਰ ਚਲੇ, ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਆਸ਼ਰਮ ਵੇਖੇ।
ਰੂਪੇਣੈਵ ਗੁਣੇਨੈਵ ਵੇषੇਣ ਯੌਵਨੇਨ ਚ
ਸੁੰਦਰਤਾ, ਗੁਣ, ਪਹਿਰਾਵਾ ਤੇ ਜਵਾਨੀ ਦੇ ਨਾਲ,
ਤ੍ਰਯਸ੍ਤ੍ਰਿਂਸ਼ਦ੍ਵਯਸ੍ਯਾਸ਼੍ਚ ਰਾਧਿਕਾਯਾਸ਼੍ਚ ਗੋਪਿਕਾਃ
ਤੇਤੀ ਪਤਨੀਆਂ ਤੇ ਰਾਧਿਕਾ ਦੀਆਂ ਗੋਪੀਆਂ,
ਸੁਸ਼ੀਲਾ ਚ ਸ਼ਸ਼ਿਕਲਾ ਯਮੁਨਾ ਮਾਧਵੀ ਰਤੀ
ਸੁਸ਼ੀਲਾ, ਸ਼ਸ਼ਿਕਲਾ, ਯਮੁਨਾ, ਮਾਧਵੀ ਤੇ ਰਤੀ,
ਚਂਦ੍ਰਮੁਖੀ ਚ ਸਾਵਿਤ੍ਰੀ ਗਾਯਤ੍ਰੀ ਸੁਮੁਖੀ ਸੁਖਾ
ਚੰਦ੍ਰਮੁਖੀ, ਸਾਵਿਤਰੀ, ਗਾਇਤਰੀ, ਸੁਮੁਖੀ ਤੇ ਸੁਖਾ,
ਕਾਲਿਕਾ ਕਮਲਾ ਦੁਰ੍ਗਾ ਭਾਰਤੀ ਚ ਸਰਸ੍ਵਤੀ
ਕਾਲਿਕਾ, ਕਮਲਾ, ਦੁਰਗਾ, ਭਾਰਤੀ ਤੇ ਸਰਸਵਤੀ,
ਕृष੍ਣਪ੍ਰਿਯਾ ਸਤੀ ਚੈਵ ਨਂਦਿਨੀ ਨਂਦਨੇਤਿ ਚ
ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਪ੍ਰਿਆ, ਸਤੀ, ਨੰਦਿਨੀ ਤੇ ਨੰਦਾ ਵੀ,
ਅਮੂਲ੍ਯਰਤ੍ਨਕਲਸ਼ਸਮੂਹੈਃ ਸ਼ਿਖਰੋਜ੍ਜ੍ਵਲਾਨ੍
ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਚੋਟੀ ਉੱਤੇ ਅਮੋਲ ਰਤਨਾਂ ਦੇ ਘੜੇ ਦੇ ਗੁਚੇ ਚਮਕ ਰਹੇ ਸਨ।
ਬ੍ਰਹ੍ਮਾਂਡਾਦ੍ਬਹਿਰੂਰ੍ਧ੍ਵਂ ਚ ਨਾਸ੍ਤਿ ਲੋਕਸ੍ਤਦੂਰ੍ਧ੍ਵਕਃ ੧੮੮. ਤਦਧਸ਼੍ਚ ਜਲਂ ਧ੍ਵਾਂਤਮਗਂਤਵ੍ਯਮਦृਸ਼੍ਯਕਮ੍
ਬ੍ਰਹਮੰਡ ਤੋਂ ਉੱਤੇ, ਹੋਰ ਕੋਈ ਲੋਕ ਨਹੀਂ; ਉਸ ਦੇ ਹੇਠਾਂ ਹਨੇਰਾ ਪਾਣੀ ਹੈ, ਜੋ ਪਹੁੰਚਣਯੋਗ ਨਹੀਂ ਤੇ ਅਦਿੱਖ ਹੈ।
ਸ਼੍ਰੀਨਾਰਾਯਣ ਉਵਾਚ ਪੁਨਰਾਜਗ੍ਮੂ ਰਾਧਾਯਾਃ ਪ੍ਰਧਾਨਦ੍ਵਾਰਮੇਵ ਚ
ਸ਼੍ਰੀ ਨਾਰਾਇਣ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਉਹ ਰਾਧਾ ਦੇ ਮੁੱਖ ਦਰਵਾਜ਼ੇ 'ਤੇ ਦੁਬਾਰਾ ਆ ਪਹੁੰਚੇ।
ਸਦ੍ਰਤ੍ਨਮਣਿਨਿਰ੍ਮਾਣਂ ਵੇਦਿਕਾਯੁਗ੍ਮਸਂਯੁਤਮ੍
ਉਹ ਦਰਵਾਜ਼ਾ ਵਧੀਆ ਰਤਨਾਂ ਨਾਲ ਬਣਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ, ਜਿਸ 'ਤੇ ਦੋ ਵੇਦੀਆਂ ਸਜੀਆਂ ਹੋਈਆਂ ਸਨ।
ਅਮੂਲ੍ਯਰਤ੍ਨਰਚਿਤਕਪਾਟੇਨ ਵਿਭੂषਿਤਮ੍
ਉਸ ਨੂੰ ਕੀਮਤੀ ਰਤਨਾਂ ਵਾਲੇ ਦਰਵਾਜ਼ਿਆਂ ਨਾਲ ਸਜਾਇਆ ਗਿਆ ਸੀ।
ਰਤ੍ਨਸਿਂਹਾਸਨਸ੍ਥਂ ਚ ਰਤ੍ਨਾਭਰਣਭੂषਿਤਮ੍
ਉਥੇ ਰਤਨਾਂ ਦਾ ਸਿੰਘਾਸਨ ਸੀ, ਜਿਸ 'ਤੇ ਰਤਨਾਂ ਦੇ ਗਹਿਣੇ ਪਏ ਹੋਏ ਸਨ।
ਦ੍ਵਾਰਂ ਚਿਤ੍ਰਵਿਚਿਤ੍ਰੇਣ ਵਿਚਿਤ੍ਰਂ ਪਰਮਾਦ੍ਭੁਤਮ੍
ਦਰਵਾਜ਼ਾ ਨਵੇਂ-ਨਵੇਂ ਅਤੇ ਅਜੀਬ ਸੁੰਦਰ ਨਕਸ਼ਾਂ ਨਾਲ ਵਧੀਆ ਢੰਗ ਨਾਲ ਸਜਾਇਆ ਗਿਆ ਸੀ।
ਤਾਨੁਵਾਚ ਦ੍ਵਾਰਪਾਲੋ ਨਿਃਸ਼ਂਕਂ ਤ੍ਰਿਦਸ਼ੇਸ਼੍ਵਰਾਨ੍
ਦਰਵਾਜ਼ੇ ਦੇ ਰਖਵਾਲੇ ਨੇ ਨਿਸ਼ਚਿੰਤ ਹੋ ਕੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਸਵਾਮੀਆਂ ਨਾਲ ਗੱਲ ਕੀਤੀ।
ਕਿਂਕਰਾਨ੍ਪ੍ਰੇषਯਾਮਾਸ ਸ਼੍ਰੀਕृष੍ਣਸ੍ਥਾਨਮੇਵ ਚ
ਉਸ ਨੇ ਸੇਵਕਾਂ ਨੂੰ ਸ਼੍ਰੀ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਦੇ ਥਾਂ 'ਤੇ ਭੇਜ ਦਿੱਤਾ।
ਦ੍ਵਾਰੇ ਨਿਯੁਕ੍ਤਂ ਦਦृਸ਼ੁਸ਼੍ਚਂਦ੍ਰਭਾਨੁਂ ਚ ਨਾਰਦ
ਦਰਵਾਜ਼ੇ 'ਤੇ ਨਾਰਦ ਨੇ ਚੰਦ੍ਰਭਾਨੂ ਨੂੰ ਡਿਊਟੀ 'ਤੇ ਵੇਖਿਆ।
ਰਤ੍ਨਸਿਂਹਾਸਨਸ੍ਥਂ ਚ ਰਤ੍ਨਭੂषਣਭੂषਿਤਮ੍ 4.5.
ਉਹ ਰਤਨਾਂ ਦੇ ਸਿੰਘਾਸਨ 'ਤੇ ਬੈਠਾ ਸੀ, ਅਤੇ ਰਤਨਾਂ ਦੇ ਗਹਿਣਿਆਂ ਨਾਲ ਸਜਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ।
ਤਂ ਸਂਭਾष੍ਯ ਯਯੁਰ੍ਦੇਵਾਸ੍ਤृਤੀਯਂ ਦ੍ਵਾਰਮੁਤ੍ਤਮਮ੍
ਉਸ ਨਾਲ ਗੱਲ ਕਰਕੇ, ਦੇਵਤੇ ਤੀਜੇ ਅਤੇ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਦਰਵਾਜ਼ੇ ਵੱਲ ਚਲੇ ਗਏ।