ਸ਼ਤਜਨ੍ਮਤਪਃਪੂਤਾ ਭਕ੍ਤਾ ਯੇ ਭਾਰਤੇ ਭੁਵਿ
ਭਾਰਤ ਦੀ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਉਹ ਭਗਤ, ਜੋ ਸੌ ਜਨਮਾਂ ਦੀ ਤਪਸਿਆ ਨਾਲ ਪਵਿੱਤਰ ਹੋਏ ਸਨ।
ਸ੍ਵਪ੍ਨੇ ਜ੍ਞਾਨੇ ਹਰੇਰ੍ਧ੍ਯਾਨੇ ਵਿਵਿष੍ਟਮਾਨਸਾ ਮੁਨੇ
ਜੋ ਸੁਪਨੇ, ਗਿਆਨ ਜਾਂ ਹਰੀ ਦੀ ਧਿਆਨ ਵਿਚ ਮਨ ਲਗਾ ਕੇ ਬੈਠਦੇ ਸਨ, ਹੇ ਮੁਨੀ।
ਤੇषਾਂ ਸ਼੍ਰੀਕृष੍ਣਭਕ੍ਤਾਨਾਂ ਨਿਵਾਸੈਃ ਸੁਮਨੋਹਰੈਃ
ਉਹ ਸ੍ਰੀਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ ਦੇ ਭਗਤਾਂ ਲਈ ਬੜੇ ਹੀ ਮਨਮੋਹਣੇ ਨਿਵਾਸ ਸਨ।
ਪੁष੍ਪਸ਼ਯ੍ਯਾਪੁष੍ਪਮਾਲਾਸ਼੍ਵੇਤਚਾਮਰਸ਼ੋਭਿਤੈਃ
ਉਹ ਨਿਵਾਸ ਫੁੱਲਾਂ ਦੀਆਂ ਸੇਜਾਂ, ਫੁੱਲਾਂ ਦੀਆਂ ਮਾਲਾਵਾਂ ਅਤੇ ਚਿੱਟੇ ਚਮਰਾਂ ਨਾਲ ਸਜੇ ਹੋਏ ਸਨ।
ਦੇਵਾਸ੍ਤਮਦ੍ਭੁਤਂ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਕਿਯਦ੍ਦੂਰਂ ਯਯੁਰ੍ਮੁਦਾ |
ਦੇਵਤੇ, ਉਹ ਅਜੋਕੇ ਦ੍ਰਿਸ਼ ਨੂੰ ਵੇਖ ਕੇ, ਖੁਸ਼ੀ-ਖੁਸ਼ੀ ਕੁਝ ਦੂਰ ਚਲੇ ਗਏ।
ਪਂਚਯੋਜਨਵਿਸ੍ਤੀਰ੍ਣਮੂਰ੍ਧ੍ਵਂ ਤਦ੍ਦ੍ਵਿਗੁਣਂ ਮੁਨੇ
ਉਹ ਥਾਂ ਪੰਜ ਯੋਜਨ ਚੌੜੀ ਸੀ ਅਤੇ, ਹੇ ਮੁਨੀ, ਉਪਰੋਂ ਦੋ ਗੁਣਾ ਉੱਚੀ ਸੀ।
ਰਕ੍ਤਪਕ੍ਕਫਲਾਕੀਰ੍ਣਂ ਸ਼ੋਭਿਤਂ ਰਤ੍ਨਵੇਦਿਭਿਃ
ਉਹ ਥਾਂ ਪੱਕੇ ਲਾਲ ਫਲਾਂ ਨਾਲ ਢੱਕੀ ਹੋਈ ਸੀ ਅਤੇ ਰਤਨਾਂ ਦੀਆਂ ਵੇਦੀਆਂ ਨਾਲ ਸਜੀ ਹੋਈ ਸੀ।
ਪੀਤਵਸ੍ਤ੍ਰਪਰੀਧਾਨਾਨ੍ਕ੍ਰੀਡਾਸਕ੍ਤਮਨੋਹਰਾਨ੍
ਉਹ ਪੀਲੇ ਵਸਤ੍ਰ ਪਹਿਨੇ ਹੋਏ, ਮਨਮੋਹਣੇ ਅਤੇ ਖੇਡ ਵਿਚ ਲੀਨ ਸਨ।
ਦਦृਸ਼ੁਸ੍ਤਤ੍ਰ ਦੇਵੇਸ਼ਾਃ ਪਾਰ੍षਦਪ੍ਰਵਰਾਨ੍ਹਰੇਃ
ਉਥੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਸਵਾਮੀਆਂ ਨੇ ਹਰੀ ਦੇ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਪਰਸਦਾਂ ਨੂੰ ਵੇਖਿਆ।
ਸਿਂਦੂਰਾਕਾਰਮਣਿਭਿਃ ਪਰਿਤੋ ਰਚਿਤਂ ਮੁਨੇ
ਉਹ ਥਾਂ ਚਾਰ ਪਾਸੇ ਸਿੰਦੂਰ ਰੰਗ ਦੇ ਮਣਿਆਂ ਨਾਲ ਘਿਰੀ ਹੋਈ ਸੀ, ਹੇ ਮੁਨੀ।
ਨਿਰ੍ਮਿਤੈਰ੍ਵੇਦਿਭਿਰ੍ਯੁਕ੍ਤਂ ਪਰਿਤੋ ਰਤ੍ਨਮਂਡਪਮ੍
ਚਾਰ ਪਾਸੇ ਰਤਨਾਂ ਦੇ ਮੰਡਪ, ਜੋ ਵੇਦੀਆਂ ਨਾਲ ਬਣੇ ਹੋਏ ਸਨ, ਉਥੇ ਸਜੇ ਹੋਏ ਸਨ।
ਦਧਿਪੂਰ੍ਣਲਾਜਫਲਪੁष੍ਪਦੂਰ੍ਵਾਂਕੁਰਾਨ੍ਵਿਤਮ੍
ਉਥੇ ਦਹੀਂ, ਲਾਜ, ਫਲ, ਫੁੱਲ ਅਤੇ ਦੂਬ ਦੇ ਅੰਕੁਰਾਂ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ ਸੀ।
ਰਂਭਾਸ੍ਤਂਭਸਮੂਹੈਸ਼੍ਚ ਕੁਙ੍ਕੁਮਾਕ੍ਤੈਰ੍ਵਿਰਾਜਿਤਮ੍
ਉਹ ਥਾਂ ਰੰਭਾ ਦੇ ਥੰਮਾਂ ਦੇ ਗੁੱਚਿਆਂ ਨਾਲ, ਕੁੰਕੁਮ ਲਗਾ ਕੇ, ਸੋਭਾ ਪਾ ਰਹੀ ਸੀ।
ਸਿਂਦੂਰਕੁਂਕੁਮਾਕ੍ਤੈਸ਼੍ਚ ਗਂਧਚਂਦਨਚਰ੍ਚਿਤੈਃ
ਸਿੰਦੂਰ, ਕੁੰਕੁਮ ਅਤੇ ਸੁਗੰਧਤ ਚੰਦਨ ਨਾਲ ਲਪੇਟ ਕੇ, ਉਹ ਥਾਂ ਸੋਹਣੀ ਬਣੀ ਹੋਈ ਸੀ।
ਗੋਪਿਕਾਨਾਂ ਸਮੂਹੈਸ਼੍ਚ ਕ੍ਰੀਡਾਸਕ੍ਤੈਸ਼੍ਚ ਵੇष੍ਟਿਤਮ
ਗੋਪੀਆਂ ਦੇ ਸਮੂਹਾਂ ਨਾਲ, ਜੋ ਖੇਡਾਂ ਵਿੱਚ ਲੀਨ ਸਨ, ਉਹ ਘਿਰੇ ਹੋਏ ਸਨ।
ਵਹ੍ਨਿਸ਼ੌਚਾਂਸ਼ੁਕੈ ਰਮ੍ਯੈਃ ਸ਼੍ਵੇਤਚਾਮਰਦਰ੍ਪਣੈਃ
ਅੱਗ ਵਾਂਗ ਪਵਿੱਤਰ ਕਪੜਿਆਂ ਨਾਲ, ਸੁੰਦਰ ਚਿੱਟੇ ਚਾਮਰ ਅਤੇ ਆਇਨਿਆਂ ਨਾਲ ਸਜੀ ਹੋਈ।
षੋਡਸ਼ਦ੍ਵਾਰਸਂਯੁਕ੍ਤਾਨ੍ਦ੍ਵਾਰਪਾਲੈਸ਼੍ਚ ਰਕ੍ਸ਼ਿਤਾਨ੍
ਸੋਲ੍ਹਾਂ ਦਰਵਾਜਿਆਂ ਨਾਲ, ਦਰਵਾਜਿਆਂ ਦੇ ਰਖਵਾਲਿਆਂ ਵੱਲੋਂ ਰੱਖੀ ਹੋਈ।
ਚਂਦਨਾਗੁਰੁਕਸ੍ਤੂਰੀਕੁਂਕੁਮਦ੍ਰਵਚਰ੍ਚਿਤਾਨ੍
ਚੰਦਨ, ਅਗਰ, ਕਸਤੂਰੀ ਅਤੇ ਕੁੰਕੁਮ ਦੇ ਰਸ ਨਾਲ ਲਗਾਈ ਹੋਈ।
ਜਗ੍ਮੁਃ ਸ਼ੀਘ੍ਰਂ ਕਿਯਦ੍ਦੂਰਂ ਦਦृਸ਼ੁਃ ਸੁਨ੍ਦਰਂ ਤਤਃ
ਉਹ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਕੁਝ ਦੂਰੀ ਤੱਕ ਗਏ ਅਤੇ ਫਿਰ ਇੱਕ ਸੁੰਦਰ ਦ੍ਰਿਸ਼ਟਿ ਵੇਖੀ।
ਦੇਵਾਧਿਦੇਵ੍ਯਾ ਗੋਪੀਨਾਂ ਵਰਾਯਾਸ਼੍ਚਾਰੁਨਿਰ੍ਮਿਤਮ੍
ਦੇਵੀਆਂ ਦੀ ਮਾਲਕਾ ਵੱਲੋਂ, ਗੋਪੀਆਂ ਵਿਚੋਂ ਸਰਵੋਤਮ ਲਈ, ਸੁੰਦਰਤਾ ਨਾਲ ਬਣਾਇਆ ਗਿਆ।
ਸਰ੍ਵਾਨਿਰ੍ਵਚਨੀਯਂ ਚ ਪਂਡਿਤੈਰ੍ਨ ਨਿਰੂਪਿਤਮ੍
ਇਹ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਅਵਰਨਣਯ ਹੈ, ਪੰਡਿਤ ਵੀ ਇਸ ਦੀ ਵਿਆਖਿਆ ਨਹੀਂ ਕਰ ਸਕਦੇ।
ਸ਼ਤਮਂਦਿਰਸਂਯੁਕ੍ਤਂ ਜ੍ਵਲਿਤਂ ਰਤ੍ਨਤੇਜਸਾ
ਇੱਕ ਸੌ ਮਹਲਾਂ ਨਾਲ, ਰਤਨਾਂ ਦੀ ਚਮਕ ਨਾਲ ਚਮਕਦਾ ਹੋਇਆ।
ਦੁਰ੍ਲਂਘ੍ਯਾਭਿਰ੍ਗਭੀਰਾਭਿਃ ਪਰਿਖਾਭਿਃ ਸੁਸ਼ੋਭਿਤਮ੍
ਗਹਿਰੀਆਂ, ਪਾਰ ਨਾ ਹੋ ਸਕਣ ਵਾਲੀਆਂ ਖਾਈਆਂ ਨਾਲ ਸੋਭਿਤ।
ਸੁਮੂਲ੍ਯਰਤ੍ਨਖਚਿਤਪ੍ਰਾਕਾਰੈਃ ਪਰਿਵੇष੍ਟਿਤਮ੍
ਮੁੱਲਵਾਨ ਰਤਨਾਂ ਨਾਲ ਜੜੇ ਹੋਏ ਕੰਧਾਂ ਨਾਲ ਘਿਰਿਆ ਹੋਇਆ।
ਸਂਯੁਕ੍ਤਰਤ੍ਨਚਿਤ੍ਰੈਸ਼੍ਚ ਵਿਚਿਤ੍ਰੈਰ੍ਵਰ੍ਤੁਲਂ ਮੁਨੇ
ਹੇ ਮੁਨੀ, ਗੋਲ ਅਤੇ ਅਨੋਖਾ, ਵੱਖ-ਵੱਖ ਰਤਨਾਂ ਦੀਆਂ ਸ਼ਕਲਾਂ ਨਾਲ ਸਜਿਆ ਹੋਇਆ।
ਸਰ੍ਵਤੋऽਪਿ ਤਤਸ੍ਤਤ੍ਰ षੋਡਸ਼ਦ੍ਵਾਰਸਂਯੁਤਮ੍
ਉਥੇ, ਹਰ ਪਾਸੇ, ਸੋਲ੍ਹਾਂ ਦਰਵਾਜਿਆਂ ਨਾਲ।
ਸਦ੍ਰਤ੍ਨਕ੍ਸ਼ੁਦ੍ਰਕਲਸ਼ਸਮੂਹੈਃ ਸੁਮਨੋਹਰੈਃ
ਮੁੱਲਵਾਨ ਰਤਨਾਂ ਨਾਲ ਜੜੇ ਛੋਟੇ ਘੜਿਆਂ ਦੇ ਸੁੰਦਰ ਸਮੂਹਾਂ ਨਾਲ।
ਤਤਃ ਪ੍ਰਦਕ੍ਸ਼ਿਣੀਕृਤ੍ਯ ਕਿਯਦ੍ਦੂਰਂ ਯਯੁਰ੍ਮੁਦਾ
ਫਿਰ, ਉਸ ਦੀ ਪਰਿਕ੍ਰਮਾ ਕਰਕੇ, ਉਹ ਖੁਸ਼ੀ-ਖੁਸ਼ੀ ਕੁਝ ਦੂਰੀ ਤੱਕ ਚਲੇ।
ਗੋਪਾਨਾਂ ਗੋਪਿਕਾਨਾਂ ਚ ਦਦृਸ਼ੁਸ਼੍ਚਾਸ਼੍ਰਮਾਨ੍ਪਰਾਨ੍
ਉਹ ਗੋਪਾਂ ਅਤੇ ਗੋਪੀਆਂ ਦੇ ਸੁੰਦਰ ਆਸ਼ਰਮ ਵੇਖੇ।
ਦਰ੍ਸ਼ਂਦਰ੍ਸ਼ਂ ਚ ਪਰਿਤੋ ਗੋਪਾਨਾਂ ਸਰ੍ਵਮਾਸ਼੍ਰਮਮ੍
ਇੱਥੇ-ਉੱਥੇ, ਗੋਪਾਂ ਦੇ ਸਾਰੇ ਆਸ਼ਰਮ ਵੇਖਦੇ ਹੋਏ।