ਸੁਪਕ੍ਵਮਧੁਰਸ੍ਵਾਦੁਫਲੈਰ੍ਵृਂਦਾਰਕਂ ਮੁਨੇ
ਹੇ ਮੁਨੀ, ਉਹ ਬਾਗ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਪੱਕੇ ਮਿੱਠੇ ਫਲਾਂ ਵਾਲੇ ਦਰਖ਼ਤਾਂ ਦੇ ਗੁੱਛਿਆਂ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ।
ਪੁष੍ਪੋਦ੍ਯਾਨਸਹਸ੍ਰੇਣ ਪੁष੍ਪਿਤੇਨ ਸੁਗਂਧਿਨਾ
ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਖਿੜੇ ਹੋਏ ਤੇ ਮਹਿਕਦਾਰ ਫੁੱਲਾਂ ਦੇ ਬਾਗਾਂ ਨਾਲ ਉਹ ਥਾਂ ਰੌਣਕਦਾਰ ਹੈ।
ਪਂਚਾਸ਼ਤ੍ਕੋਟਿਗੋਪੀਨਾਂ ਵਿਲਾਸੈਸ਼੍ਚ ਵਿਰਾਜਿਤਮ੍
ਪੰਜਾਸੀ ਕਰੋੜ ਗੋਪੀਆਂ ਦੀਆਂ ਖੇਡਾਂ ਨਾਲ ਉਹ ਥਾਂ ਰੌਣਕਦਾਰ ਹੈ।
ਗੋਪਾਨਾਂ ਚ ਸਮੂਹੈਸ਼੍ਚ ਦ੍ਵਾਰਪਾਲੈਃ ਸਮਨ੍ਵਿਤਮ੍
ਗੋਪਾਂ ਦੇ ਗੁੱਛਿਆਂ ਅਤੇ ਦਰਵਾਜ਼ਿਆਂ ਦੇ ਰਖਵਾਲਿਆਂ ਨਾਲ ਉਹ ਥਾਂ ਜੋੜੀ ਹੋਈ ਹੈ।
ਆਸ਼੍ਰਮੈ ਰਤ੍ਨਖਚਿਤੈਰ੍ਨਾਨਾਭੋਗਸਮਨ੍ਵਿਤੈਃ
ਰਤਨਾਂ ਨਾਲ ਜੜੇ ਹੋਏ ਆਸ਼ਰਮ ਅਤੇ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਸੁਖ-ਸਾਧਨਾਂ ਨਾਲ ਉਹ ਥਾਂ ਸਜੀ ਹੋਈ ਹੈ।
ਭਕ੍ਤਾਨਾਂ ਗੋਪਵृਨ੍ਦਾਨਾਮਾਸ਼੍ਰਮੈਃ ਸ਼ਤਕੋਟਿਭਿਃ
ਭਗਤਾਂ ਅਤੇ ਗੋਪਾਂ ਦੇ ਗੁੱਛਿਆਂ ਦੇ ਇੱਕ ਸੌ ਕਰੋੜ ਆਸ਼ਰਮਾਂ ਨਾਲ ਉਹ ਥਾਂ ਭਰਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ।
ਆਸ਼੍ਰਮੈਃ ਪਾਰ੍षਦਾਨਾਂ ਚ ਤਤੋऽਧਿਕਵਿਲਕ੍ਸ਼ਣੈਃ
ਉਹ ਥਾਂ ਪਰਸਦਾਂ ਦੇ ਆਸ਼ਰਮਾਂ ਨਾਲ ਸਜੀ ਹੋਈ ਸੀ, ਜੋ ਹੋਰ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਖਰੇ ਤੇ ਨਿਰਲੇਪ ਸਨ।
ਪਾਰ੍षਦਪ੍ਰਵਰਾਣਾਂ ਚ ਸ਼੍ਰੀਕृष੍ਣਰੂਪਧਾਰਿਣਾਮ੍
ਉਹਨਾਂ ਵਿਚੋਂ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਪਰਸਦ, ਜੋ ਸ੍ਰੀਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿਚ ਸਨ, ਉਥੇ ਮੌਜੂਦ ਸਨ।
ਰਾਧਿਕਾਸ਼ੁਦ੍ਧਭਕ੍ਤਾਨਾਂ ਗੋਪੀਨਾਮਾਸ਼੍ਰਮੈਰ੍ਵਰੈਃ
ਰਾਧਿਕਾ ਦੀ ਪਵਿੱਤਰ ਭਕਤੀ ਵਾਲੀਆਂ ਗੋਪੀਆਂ ਦੇ ਸ਼ਾਨਦਾਰ ਆਸ਼ਰਮ ਵੀ ਉਥੇ ਸਨ।
ਤਾਸਾਂ ਚ ਕਿਕਰੀਣਾਂ ਚ ਭਵਨੈਃ ਸੁਮਨੋਹਰੈਃ
ਉਹ ਗੋਪੀਆਂ ਅਤੇ ਉਹਨਾਂ ਦੀਆਂ ਸਾਥਣਾਂ ਦੇ ਘਰ ਬਹੁਤ ਹੀ ਸੁੰਦਰ ਤੇ ਮਨਮੋਹਣੇ ਸਨ।
ਸ਼ਤਜਨ੍ਮਤਪਃਪੂਤਾ ਭਕ੍ਤਾ ਯੇ ਭਾਰਤੇ ਭੁਵਿ
ਭਾਰਤ ਦੀ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਉਹ ਭਗਤ, ਜੋ ਸੌ ਜਨਮਾਂ ਦੀ ਤਪਸਿਆ ਨਾਲ ਪਵਿੱਤਰ ਹੋਏ ਸਨ।
ਸ੍ਵਪ੍ਨੇ ਜ੍ਞਾਨੇ ਹਰੇਰ੍ਧ੍ਯਾਨੇ ਵਿਵਿष੍ਟਮਾਨਸਾ ਮੁਨੇ
ਜੋ ਸੁਪਨੇ, ਗਿਆਨ ਜਾਂ ਹਰੀ ਦੀ ਧਿਆਨ ਵਿਚ ਮਨ ਲਗਾ ਕੇ ਬੈਠਦੇ ਸਨ, ਹੇ ਮੁਨੀ।
ਤੇषਾਂ ਸ਼੍ਰੀਕृष੍ਣਭਕ੍ਤਾਨਾਂ ਨਿਵਾਸੈਃ ਸੁਮਨੋਹਰੈਃ
ਉਹ ਸ੍ਰੀਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ ਦੇ ਭਗਤਾਂ ਲਈ ਬੜੇ ਹੀ ਮਨਮੋਹਣੇ ਨਿਵਾਸ ਸਨ।
ਪੁष੍ਪਸ਼ਯ੍ਯਾਪੁष੍ਪਮਾਲਾਸ਼੍ਵੇਤਚਾਮਰਸ਼ੋਭਿਤੈਃ
ਉਹ ਨਿਵਾਸ ਫੁੱਲਾਂ ਦੀਆਂ ਸੇਜਾਂ, ਫੁੱਲਾਂ ਦੀਆਂ ਮਾਲਾਵਾਂ ਅਤੇ ਚਿੱਟੇ ਚਮਰਾਂ ਨਾਲ ਸਜੇ ਹੋਏ ਸਨ।
ਦੇਵਾਸ੍ਤਮਦ੍ਭੁਤਂ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਕਿਯਦ੍ਦੂਰਂ ਯਯੁਰ੍ਮੁਦਾ |
ਦੇਵਤੇ, ਉਹ ਅਜੋਕੇ ਦ੍ਰਿਸ਼ ਨੂੰ ਵੇਖ ਕੇ, ਖੁਸ਼ੀ-ਖੁਸ਼ੀ ਕੁਝ ਦੂਰ ਚਲੇ ਗਏ।
ਪਂਚਯੋਜਨਵਿਸ੍ਤੀਰ੍ਣਮੂਰ੍ਧ੍ਵਂ ਤਦ੍ਦ੍ਵਿਗੁਣਂ ਮੁਨੇ
ਉਹ ਥਾਂ ਪੰਜ ਯੋਜਨ ਚੌੜੀ ਸੀ ਅਤੇ, ਹੇ ਮੁਨੀ, ਉਪਰੋਂ ਦੋ ਗੁਣਾ ਉੱਚੀ ਸੀ।
ਰਕ੍ਤਪਕ੍ਕਫਲਾਕੀਰ੍ਣਂ ਸ਼ੋਭਿਤਂ ਰਤ੍ਨਵੇਦਿਭਿਃ
ਉਹ ਥਾਂ ਪੱਕੇ ਲਾਲ ਫਲਾਂ ਨਾਲ ਢੱਕੀ ਹੋਈ ਸੀ ਅਤੇ ਰਤਨਾਂ ਦੀਆਂ ਵੇਦੀਆਂ ਨਾਲ ਸਜੀ ਹੋਈ ਸੀ।
ਪੀਤਵਸ੍ਤ੍ਰਪਰੀਧਾਨਾਨ੍ਕ੍ਰੀਡਾਸਕ੍ਤਮਨੋਹਰਾਨ੍
ਉਹ ਪੀਲੇ ਵਸਤ੍ਰ ਪਹਿਨੇ ਹੋਏ, ਮਨਮੋਹਣੇ ਅਤੇ ਖੇਡ ਵਿਚ ਲੀਨ ਸਨ।
ਦਦृਸ਼ੁਸ੍ਤਤ੍ਰ ਦੇਵੇਸ਼ਾਃ ਪਾਰ੍षਦਪ੍ਰਵਰਾਨ੍ਹਰੇਃ
ਉਥੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਸਵਾਮੀਆਂ ਨੇ ਹਰੀ ਦੇ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਪਰਸਦਾਂ ਨੂੰ ਵੇਖਿਆ।
ਸਿਂਦੂਰਾਕਾਰਮਣਿਭਿਃ ਪਰਿਤੋ ਰਚਿਤਂ ਮੁਨੇ
ਉਹ ਥਾਂ ਚਾਰ ਪਾਸੇ ਸਿੰਦੂਰ ਰੰਗ ਦੇ ਮਣਿਆਂ ਨਾਲ ਘਿਰੀ ਹੋਈ ਸੀ, ਹੇ ਮੁਨੀ।
ਨਿਰ੍ਮਿਤੈਰ੍ਵੇਦਿਭਿਰ੍ਯੁਕ੍ਤਂ ਪਰਿਤੋ ਰਤ੍ਨਮਂਡਪਮ੍
ਚਾਰ ਪਾਸੇ ਰਤਨਾਂ ਦੇ ਮੰਡਪ, ਜੋ ਵੇਦੀਆਂ ਨਾਲ ਬਣੇ ਹੋਏ ਸਨ, ਉਥੇ ਸਜੇ ਹੋਏ ਸਨ।
ਦਧਿਪੂਰ੍ਣਲਾਜਫਲਪੁष੍ਪਦੂਰ੍ਵਾਂਕੁਰਾਨ੍ਵਿਤਮ੍
ਉਥੇ ਦਹੀਂ, ਲਾਜ, ਫਲ, ਫੁੱਲ ਅਤੇ ਦੂਬ ਦੇ ਅੰਕੁਰਾਂ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ ਸੀ।
ਰਂਭਾਸ੍ਤਂਭਸਮੂਹੈਸ਼੍ਚ ਕੁਙ੍ਕੁਮਾਕ੍ਤੈਰ੍ਵਿਰਾਜਿਤਮ੍
ਉਹ ਥਾਂ ਰੰਭਾ ਦੇ ਥੰਮਾਂ ਦੇ ਗੁੱਚਿਆਂ ਨਾਲ, ਕੁੰਕੁਮ ਲਗਾ ਕੇ, ਸੋਭਾ ਪਾ ਰਹੀ ਸੀ।
ਸਿਂਦੂਰਕੁਂਕੁਮਾਕ੍ਤੈਸ਼੍ਚ ਗਂਧਚਂਦਨਚਰ੍ਚਿਤੈਃ
ਸਿੰਦੂਰ, ਕੁੰਕੁਮ ਅਤੇ ਸੁਗੰਧਤ ਚੰਦਨ ਨਾਲ ਲਪੇਟ ਕੇ, ਉਹ ਥਾਂ ਸੋਹਣੀ ਬਣੀ ਹੋਈ ਸੀ।
ਗੋਪਿਕਾਨਾਂ ਸਮੂਹੈਸ਼੍ਚ ਕ੍ਰੀਡਾਸਕ੍ਤੈਸ਼੍ਚ ਵੇष੍ਟਿਤਮ
ਗੋਪੀਆਂ ਦੇ ਸਮੂਹਾਂ ਨਾਲ, ਜੋ ਖੇਡਾਂ ਵਿੱਚ ਲੀਨ ਸਨ, ਉਹ ਘਿਰੇ ਹੋਏ ਸਨ।
ਵਹ੍ਨਿਸ਼ੌਚਾਂਸ਼ੁਕੈ ਰਮ੍ਯੈਃ ਸ਼੍ਵੇਤਚਾਮਰਦਰ੍ਪਣੈਃ
ਅੱਗ ਵਾਂਗ ਪਵਿੱਤਰ ਕਪੜਿਆਂ ਨਾਲ, ਸੁੰਦਰ ਚਿੱਟੇ ਚਾਮਰ ਅਤੇ ਆਇਨਿਆਂ ਨਾਲ ਸਜੀ ਹੋਈ।
षੋਡਸ਼ਦ੍ਵਾਰਸਂਯੁਕ੍ਤਾਨ੍ਦ੍ਵਾਰਪਾਲੈਸ਼੍ਚ ਰਕ੍ਸ਼ਿਤਾਨ੍
ਸੋਲ੍ਹਾਂ ਦਰਵਾਜਿਆਂ ਨਾਲ, ਦਰਵਾਜਿਆਂ ਦੇ ਰਖਵਾਲਿਆਂ ਵੱਲੋਂ ਰੱਖੀ ਹੋਈ।
ਚਂਦਨਾਗੁਰੁਕਸ੍ਤੂਰੀਕੁਂਕੁਮਦ੍ਰਵਚਰ੍ਚਿਤਾਨ੍
ਚੰਦਨ, ਅਗਰ, ਕਸਤੂਰੀ ਅਤੇ ਕੁੰਕੁਮ ਦੇ ਰਸ ਨਾਲ ਲਗਾਈ ਹੋਈ।
ਜਗ੍ਮੁਃ ਸ਼ੀਘ੍ਰਂ ਕਿਯਦ੍ਦੂਰਂ ਦਦृਸ਼ੁਃ ਸੁਨ੍ਦਰਂ ਤਤਃ
ਉਹ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਕੁਝ ਦੂਰੀ ਤੱਕ ਗਏ ਅਤੇ ਫਿਰ ਇੱਕ ਸੁੰਦਰ ਦ੍ਰਿਸ਼ਟਿ ਵੇਖੀ।
ਦੇਵਾਧਿਦੇਵ੍ਯਾ ਗੋਪੀਨਾਂ ਵਰਾਯਾਸ਼੍ਚਾਰੁਨਿਰ੍ਮਿਤਮ੍
ਦੇਵੀਆਂ ਦੀ ਮਾਲਕਾ ਵੱਲੋਂ, ਗੋਪੀਆਂ ਵਿਚੋਂ ਸਰਵੋਤਮ ਲਈ, ਸੁੰਦਰਤਾ ਨਾਲ ਬਣਾਇਆ ਗਿਆ।