ਕਾਲੇਨ ਭਾਰਹਰਣਂ ਕਰਿष੍ਯਤਿ ਮਦੀਸ਼੍ਵਰਃ
ਸਮੇਂ ਦੇ ਨਾਲ ਮੇਰਾ ਪ੍ਰਭੂ ਭਾਰ ਹਟਾਉਣ ਦਾ ਕੰਮ ਕਰੇਗਾ।
ਮਧੁਕਾष੍ਠਂ ਚਂਦਨਂ ਚ ਕਸ੍ਤੂਰੀਂ ਤੀਰ੍ਥਮृਤ੍ਤਿਕਾਮ੍
ਸ਼ਹਿਦ, ਚੰਦਨ, ਕਸਤੂਰੀ ਤੇ ਪਵਿੱਤਰ ਤੀਰਥ ਦੀ ਮਿੱਟੀ,
ਇਂਦ੍ਰਨੀਲਂ ਸੂਰ੍ਯਮਣਿਂ ਰੁਦ੍ਰਾਕ੍ਸ਼ਂ ਕੁਸ਼ਮੂਲਕਮ੍
ਇੰਦ੍ਰਨੀਲ ਪਥਰ, ਸੂਰਜ ਮਣੀ, ਰੁਦਰਾਖ, ਕੁਸ਼ ਦੀ ਜੜ,
ਸ਼ਂਖਂ ਪ੍ਰਦੀਪਮਾਲਾਂ ਚ ਸ਼ਿਲਾਮਰ੍ਚ੍ਯਾਂ ਚ ਘਂਟਿਕਾਮ੍ ਗ੍ਰਂਥਿਯੁਕ੍ਤਂ ਯਜ੍ਞਸੂਤ੍ਰਂ ਦਰ੍ਪਣਂ ਸ਼੍ਵੇਤਚਾਮਰਮ੍
ਸ਼ੰਖ, ਦੀਆਂ ਦੀ ਮਾਲਾ, ਪੂਜਾ ਲਈ ਪਥਰ, ਛੋਟੀ ਘੰਟੀ, ਗੰਢਾਂ ਵਾਲਾ ਯਜਨ ਸੂਤਰ, ਦਰਪਣ ਤੇ ਚਿੱਟਾ ਚਾਮਰ,
ਗੋਰੋਚਨਂ ਚ ਮੁਕ੍ਤਾਂ ਚ ਸ਼ੁਕ੍ਤਿਂ ਮਾਣਿਕ੍ਯਮੇਵ ਚ
ਗਾਂ ਦੀ ਪੀਤ, ਮੋਤੀ, ਸਿਪ, ਅਤੇ ਮਾਣਕ ਵੀ,
ਰਜਤਂ ਕਾਂਚਨਂ ਚੈਵ ਪ੍ਰਵਾਲਂ ਰਤ੍ਨਮੇਵ ਚ
ਚਾਂਦੀ, ਸੋਨਾ, ਮੋਤੀ, ਅਤੇ ਕੀਮਤੀ ਰਤਨ ਵੀ,
ਤ੍ਵਯਿ ਯੇ ਸ੍ਥਾਪਯਿष੍ਯਂਤਿ ਮੂਢਾਸ਼੍ਚੈਤਾਨਿ ਸੁਨ੍ਦਰਿ
ਸੁੰਦਰਿ, ਉਹ ਮੂਰਖ ਲੋਕ ਜੋ ਇਹ ਤੇਰੇ ਵਿੱਚ ਟਿਕਾਉਣਗੇ—
ਬ੍ਰਹ੍ਮਾ ਪृਥ੍ਵੀਂ ਸਮਾਸ਼੍ਵਾਸ੍ਯ ਦੇਵਤਾਭਿਸ੍ਤਯਾ ਸਹ
ਬ੍ਰਹਮਾ ਨੇ ਧਰਤੀ ਨੂੰ ਅਤੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੂੰ ਸਾਂਤਵਨਾ ਦਿੱਤੀ—
ਗਤ੍ਵਾ ਤਮਾਸ਼੍ਰਮਂ ਰਮ੍ਯਂ ਦਦਰ੍ਸ਼ ਸ਼ਂਕਰਂ ਵਿਧਿਃ
ਉਹ ਸੁਹਣੇ ਆਸ਼ਰਮ ਵਿੱਚ ਜਾ ਕੇ, ਵਿਧੀ ਨੇ ਸ਼ੰਕਰ ਨੂੰ ਵੇਖਿਆ।
ਵ੍ਯਾਘ੍ਰਚਰ੍ਮਪਰੀਧਾਨਂ ਦਕ੍ਸ਼ਕਨ੍ਯਾਸ੍ਥਿਭੂषਣਮ੍
ਉਹ ਬਾਘ ਦੀ ਖਾਲ ਪਹਿਨੇ ਹੋਏ, ਦਕਸ਼ ਦੀਆਂ ਧੀਆਂ ਦੀਆਂ ਹੱਡੀਆਂ ਨਾਲ ਸਜਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ—
ਨਾਨਾਸਿਦ੍ਧੈਃ ਪਰਿਵृਤਂ ਯੋਗੀਂਦ੍ਰਗਣਸੇਵਿਤਮ੍
ਉਹ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਸਿਧਾਂ ਨਾਲ ਘਿਰਿਆ ਹੋਇਆ, ਮਹਾਨ ਯੋਗੀਆਂ ਦੇ ਸਮੂਹਾਂ ਵਲੋਂ ਸੇਵਾ ਕੀਤਾ ਗਿਆ—
ਗਂਧਰ੍ਵਾਣਾਂ ਚ ਸਂਗੀਤਂ ਸ਼੍ਰੁਤਵਂਤਂ ਕੁਤੂਹਲਾਤ੍
ਉਸ ਨੇ ਗੰਧਰਵਾਂ ਦਾ ਗੀਤ ਸੁਣਿਆ, ਜਿਗਿਆਸਾ ਨਾਲ—
ਜਪਂਤਂ ਪਞ੍ਚਵਕ੍ਤ੍ਰੇਣ ਹਰੇਰ੍ਨਾਮੈਕਮਙ੍ਗਲਮ੍
ਉਹ ਆਪਣੇ ਪੰਜ ਮੂੰਹਾਂ ਨਾਲ ਹਰੀ ਦਾ ਇਕ ਮੰਗਲਮਈ ਨਾਮ ਜਪ ਰਿਹਾ ਸੀ—
ਏਤਸ੍ਮਿਨ੍ਨਂਤਰੇ ਬ੍ਰਹ੍ਮਾ ਤਸ੍ਥਾਵਗ੍ਰੇ ਸ ਧੂਰ੍ਜਟੇਃ
ਇਸ ਦੌਰਾਨ, ਬ੍ਰਹਮਾ ਧੂਰਜਟੀ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਖੜਾ ਹੋ ਗਿਆ।
ਉਤ੍ਤਸ੍ਥੌ ਸ਼ਂਕਰਃ ਸ਼ੀਘ੍ਰਂ ਭਕ੍ਤ੍ਯਾ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਜਗਦ੍ਗੁਰੁਮ੍
ਸ਼ੰਕਰ ਨੇ ਜਗਤ ਦੇ ਅਧਿਆਪਕ ਨੂੰ ਭਕਤੀ ਨਾਲ ਵੇਖ ਕੇ, ਤੁਰੰਤ ਉਠਿਆ।
ਪ੍ਰਣੇਮੁਰ੍ਦੇਵਤਾਃ ਸਰ੍ਵੇ ਸ਼ਂਕਰਂ ਚਂਦ੍ਰਸ਼ੇਖਰਮ੍
ਸਾਰੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੇ ਚੰਦ੍ਰਸ਼ੇਖਰ ਸ਼ੰਕਰ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕੀਤਾ।
ਵृਤ੍ਤਾਂਤਂ ਕਥਯਾਮਾਸ ਪਾਰ੍ਵਤੀਸ਼ਂ ਪ੍ਰਜਾਪਤਿਃ
ਪ੍ਰਜਾਪਤੀ ਨੇ ਪਾਰਵਤੀ ਦੇ ਪਤੀ ਨੂੰ ਸਾਰਾ ਵਾਕਿਆ ਸੁਣਾਇਆ।
ਭਕ੍ਤਾਪਾਯਂ ਸਮਾਕਰ੍ਣ੍ਯ ਪਾਰ੍ਵਤੀਪਰਮੇਸ਼੍ਵਰੌ
ਭਕਤੀ ਦੇ ਖਤਮ ਹੋਣ ਦੀ ਗੱਲ ਸੁਣ ਕੇ, ਪਾਰਵਤੀ ਅਤੇ ਪਰਮੇਸ਼ਵਰ—
ਤਤੋ ਬ੍ਰਹ੍ਮਾ ਮਹੇਸ਼ਸ਼੍ਚ ਸੁਰਸਂਘਾਨ੍ਵਸੁਂਧਰਾਮ੍
ਫਿਰ ਬ੍ਰਹਮਾ ਤੇ ਮਹੇਸ਼, ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਸਮੂਹ ਅਤੇ ਧਰਤੀ ਸਮੇਤ—
ਤਤੋ ਦੇਵੇਸ਼੍ਵਰੈਸ੍ਤੂਰ੍ਣਮਾਗਤ੍ਯ ਧਰ੍ਮਮਂਦਿਰਮ੍
ਫਿਰ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਸਵਾਮੀਆਂ ਨਾਲ, ਉਹ ਧਰਮ ਦੇ ਮੰਦਰ ਵਿੱਚ ਜਲਦੀ ਪਹੁੰਚੇ।
ਵੈਕੁਂਠਂ ਪਰਮਂ ਧਾਮ ਜਰਾਮृਤ੍ਯੁਹਰਂ ਪਰਮ੍ ਕੋਟਿਯੋਜਨਮੂਰ੍ਧ੍ਵਂ ਚ ਬ੍ਰਹ੍ਮਲੋਕਾਤ੍ਸਨਾਤਨਮ੍
ਵੈਕੁੰਠ, ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚਾ ਥਾਂ, ਜੋ ਬੁਢਾਪਾ ਤੇ ਮੌਤ ਨੂੰ ਦੂਰ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਬ੍ਰਹਮਲੋਕ ਤੋਂ ਦਸ ਮਿਲੀਅਨ ਯੋਜਨ ਉੱਤੇ, ਸਦਾ-ਕਾਇਮ—
ਵਰ੍ਣਨੀਯਂ ਨ ਕਵਿਭਿਰ੍ਵਿਚਿਤ੍ਰਂ ਰਤ੍ਨਨਿਰ੍ਮਿਤਮ੍
ਉਹ ਕਵੀ ਵੀ ਵਰਣਨ ਨਹੀਂ ਕਰ ਸਕਦੇ, ਅਜੋਬਾ, ਰਤਨਾਂ ਨਾਲ ਬਣਿਆ ਹੋਇਆ—
ਤੇ ਮਨੋਯਾਯਿਨਃ ਸਰ੍ਵੇ ਸਂਪ੍ਰਾਪੁਸ੍ਤਂ ਮਨੋਹਰਮ੍
ਉਹ ਸਭ ਮਨ ਦੀ ਰਾਹੀਂ ਚਲੇ, ਤੇ ਉਸ ਮਨਮੋਹਣ ਥਾਂ ਤੇ ਪਹੁੰਚ ਗਏ।
ਰਤ੍ਨਸਿਂਹਾਸਨਸ੍ਥਂ ਚ ਰਤ੍ਨਾਲਂਕਾਰਭੂषਿਤਮ੍
ਰਤਨਾਂ ਦੇ ਸਿੰਘਾਸਨ ਤੇ ਬੈਠਾ, ਰਤਨਾਂ ਦੇ ਗਹਿਣਿਆਂ ਨਾਲ ਸਜਿਆ ਹੋਇਆ—
ਰਤ੍ਨਕੁਣ੍ਡਲਯੁਗ੍ਮੇਨ ਗਂਡਸ੍ਥਲਵਿਰਾਜਿਤਮ੍
ਜੋੜੇ ਰਤਨਾਂ ਵਾਲੀਆਂ ਕੁੰਡਲੀਆਂ ਨਾਲ, ਗੱਲਾਂ ਉੱਤੇ ਚਮਕਦਾ ਹੈ।
ਸ਼ਾਂਤਂ ਸਰਸ੍ਵਤੀਕਾਂਤਂ ਲਕ੍ਸ਼੍ਮੀਧृਤਪਦਾਂਬੁਜਮ੍
ਸ਼ਾਂਤ ਹੈ, ਸਰਸਵਤੀ ਦਾ ਪਿਆਰਾ ਹੈ, ਲਕਸ਼ਮੀ ਉਸ ਦੇ ਕਮਲ ਪੈਰਾਂ ਨੂੰ ਫੜੀ ਹੋਈ ਹੈ।
ਸੁਨਂਦਨਂਦਕੁਮੁਦੈਃ ਪਾਰ੍षਦੈਰੁਪਸੇਵਿਤਮ੍ ਪਰਮਾਨਂਦਰੂਪਂ ਚ ਭਕ੍ਤਾਨੁਗ੍ਰਹਕਾਰਕਮ੍
ਸੁਨੰਦ, ਨੰਦ ਤੇ ਕਮੁਦ ਦੇ ਸਾਥੀਆਂ ਨਾਲ ਘਿਰਿਆ ਹੋਇਆ, ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਆਨੰਦ ਵਾਲਾ ਰੂਪ, ਭਗਤਾਂ ਉੱਤੇ ਦਇਆ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਤਂ ਪ੍ਰਣੇਮੁਃ ਸੁਰੇਂਦ੍ਰਾਸ਼੍ਚ ਭਕ੍ਤ੍ਯਾ ਬ੍ਰਹ੍ਮਾਦਯੋ ਮੁਨੇ ਪਰਮਾਨਂਦਭਾਰਾਰ੍ਤਾਃ ਪੁਲਕਾਂਚਿਤਵਿਗ੍ਰਹਾਃ
ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਸਰਤਾਜ, ਬ੍ਰਹਮਾ ਆਦਿ ਨੇ, ਹੇ ਮੁਨੀ, ਉਸ ਨੂੰ ਭਗਤੀ ਨਾਲ ਨਮਸਕਾਰ ਕੀਤਾ; ਪਰਮ ਆਨੰਦ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਸਰੀਰ ਖੁਸ਼ੀ ਨਾਲ ਥਰਥਰਾ ਉਠੇ।
ਬ੍ਰਹ੍ਮੋਵਾਚ ਨਮਾਮਿ ਕਮਲਾਕਾਂਤਂ ਸ਼ਾਂਤਂ ਸਰ੍ਵੇष੍ਟਮਚ੍ਯੁਤਮ੍
ਬ੍ਰਹਮਾ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਮੈਂ ਕਮਲਾ ਦੇ ਪਿਆਰੇ, ਸ਼ਾਂਤ, ਸਭ ਦੀ ਇੱਛਾ ਪੂਰੀ ਕਰਨ ਵਾਲੇ, ਅਟੱਲ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਦਾ ਹਾਂ।
ਮਨਵਸ਼੍ਚ ਮੁਨੀਂਦ੍ਰਾਸ਼੍ਚ ਮਾਨੁषਾਸ਼੍ਚ ਚਰਾਚਰਾਃ
ਮਨੂ, ਮੁਨੀ, ਮਨੁੱਖ, ਤੇ ਸਾਰੇ ਚਲਦੇ ਤੇ ਅਚਲ ਜੀਵ।