ਯੇ ਮਿਥ੍ਯਾਵਾਦਿਨਸ੍ਤਾਤ ਦਯਾਸਤ੍ਯ ਵਿਵਰ੍ਜਿਤਾਃ
ਪਿਆਰੇ, ਜੋ ਝੂਠ ਬੋਲਦੇ ਹਨ ਤੇ ਦਇਆ ਅਤੇ ਸਚਾਈ ਤੋਂ ਖਾਲੀ ਹਨ,
ਮਿਤ੍ਰਦ੍ਰੋਹੀ ਕृਤਘ੍ਨਸ਼੍ਚ ਮਿਥ੍ਯਾਸਾਕ੍ਸ਼੍ਯਪ੍ਰਦਾਯਕਃ
ਜੋ ਮਿੱਤਰਾਂ ਨੂੰ ਧੋਖਾ ਦਿੰਦੇ ਹਨ, ਅਕ੍ਰਿਤਘਨ ਹਨ ਜਾਂ ਝੂਠੀ ਗਵਾਹੀ ਦਿੰਦੇ ਹਨ,
ਕਲ੍ਯਾਣਸੂਕ੍ਤਸਾਮਾਨਿ ਹਰੇਰ੍ਨਾਮੈਕਮਂਗਲਮ੍
ਚੰਗੇ ਮੰਗਲ ਗੀਤ ਤੇ ਸਾਮਾਂ ਬਹੁਤ ਹਨ, ਪਰ ਹਰੀ ਦਾ ਨਾਮ ਹੀ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਮੰਗਲ ਹੈ।
ਜੀਵਘਾਤੀ ਗੁਰੁਦ੍ਰੋਹੀ ਗ੍ਰਾਮਯਾਜੀ ਚ ਲੁਬ੍ਧਕਃ
ਜੋ ਜੀਵਾਂ ਨੂੰ ਮਾਰਦੇ ਹਨ, ਅਧਿਆਪਕ ਦਾ ਧੋਖਾ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਪਿੰਡ ਦੇ ਯਜਨ ਕਰਦੇ ਹਨ ਜਾਂ ਸ਼ਿਕਾਰੀ ਹਨ,
ਪੂਜਾਯਜ੍ਞੋਪਵਾਸਾਦਿ ਵ੍ਰਤਾਨਿ ਵਿਵਿਧਾਨਿ ਚ
ਪੂਜਾ, ਯਜਨ, ਉਪਵਾਸ ਆਦਿ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਵਰਤਾਂ,
ਸਦਾ ਦ੍ਵਿषਂਤਿ ਯੇ ਪਾਪਾ ਗੋਵਿਪ੍ਰਸੁਰਵੈष੍ਣਵਾਨ੍
ਜੋ ਪਾਪੀ ਸਦਾ ਗਾਂਵਾਂ, ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਤੇ ਵੈਸ਼ਨਵਾਂ ਨੂੰ ਨਫ਼ਰਤ ਕਰਦੇ ਹਨ,
ਸ਼ਂਖਾਦੀਨਾਂ ਚ ਭਾਰੇਣ ਪੀਡਿਤਾऽਹਂ ਯਥਾ ਵਿਧੇ
ਹੇ ਸਿਰਜਣਹਾਰ, ਮੈਂ ਸ਼ੰਖ ਆਦਿ ਵਸਤੂਆਂ ਦੇ ਭਾਰ ਨਾਲ ਪੀੜਤ ਹਾਂ,
ਇਤ੍ਯੇਵਂ ਕਥਿਤਂ ਸਰ੍ਵਂ ਮਦ੍ਵ੍ਯਥਾਯਾ ਨਿਵੇਦਨਮ੍
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਮੇਰੀ ਸਾਰੀ ਪੀੜਾ ਦੱਸ ਕੇ ਪੇਸ਼ ਕਰ ਦਿੱਤੀ ਗਈ ਹੈ।
ਇਤ੍ਯੇਵਮੁਕ੍ਤ੍ਵਾ ਵਸੁਧਾ ਰੁਰੋਦ ਚ ਮੁਹੁਰ੍ਮੁਹੁਃ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਕਹਿ ਕੇ ਧਰਤੀ ਵਾਰ-ਵਾਰ ਰੋਈ।
ਭਾਰਂ ਤਵਾਪਨੇष੍ਯਾਮਿ ਦਸ੍ਯੂਨਾਮਪ੍ਯੁਪਾਯਤਃ
ਮੈਂ ਤੇਰਾ ਭਾਰ ਦੁਰਜਨਾਂ ਦੇ ਨਾਸ ਰਾਹੀਂ ਵੀ ਹਟਾ ਦੇਵਾਂਗਾ।
ਕਾਲੇਨ ਭਾਰਹਰਣਂ ਕਰਿष੍ਯਤਿ ਮਦੀਸ਼੍ਵਰਃ
ਸਮੇਂ ਦੇ ਨਾਲ ਮੇਰਾ ਪ੍ਰਭੂ ਭਾਰ ਹਟਾਉਣ ਦਾ ਕੰਮ ਕਰੇਗਾ।
ਮਧੁਕਾष੍ਠਂ ਚਂਦਨਂ ਚ ਕਸ੍ਤੂਰੀਂ ਤੀਰ੍ਥਮृਤ੍ਤਿਕਾਮ੍
ਸ਼ਹਿਦ, ਚੰਦਨ, ਕਸਤੂਰੀ ਤੇ ਪਵਿੱਤਰ ਤੀਰਥ ਦੀ ਮਿੱਟੀ,
ਇਂਦ੍ਰਨੀਲਂ ਸੂਰ੍ਯਮਣਿਂ ਰੁਦ੍ਰਾਕ੍ਸ਼ਂ ਕੁਸ਼ਮੂਲਕਮ੍
ਇੰਦ੍ਰਨੀਲ ਪਥਰ, ਸੂਰਜ ਮਣੀ, ਰੁਦਰਾਖ, ਕੁਸ਼ ਦੀ ਜੜ,
ਸ਼ਂਖਂ ਪ੍ਰਦੀਪਮਾਲਾਂ ਚ ਸ਼ਿਲਾਮਰ੍ਚ੍ਯਾਂ ਚ ਘਂਟਿਕਾਮ੍ ਗ੍ਰਂਥਿਯੁਕ੍ਤਂ ਯਜ੍ਞਸੂਤ੍ਰਂ ਦਰ੍ਪਣਂ ਸ਼੍ਵੇਤਚਾਮਰਮ੍
ਸ਼ੰਖ, ਦੀਆਂ ਦੀ ਮਾਲਾ, ਪੂਜਾ ਲਈ ਪਥਰ, ਛੋਟੀ ਘੰਟੀ, ਗੰਢਾਂ ਵਾਲਾ ਯਜਨ ਸੂਤਰ, ਦਰਪਣ ਤੇ ਚਿੱਟਾ ਚਾਮਰ,
ਗੋਰੋਚਨਂ ਚ ਮੁਕ੍ਤਾਂ ਚ ਸ਼ੁਕ੍ਤਿਂ ਮਾਣਿਕ੍ਯਮੇਵ ਚ
ਗਾਂ ਦੀ ਪੀਤ, ਮੋਤੀ, ਸਿਪ, ਅਤੇ ਮਾਣਕ ਵੀ,
ਰਜਤਂ ਕਾਂਚਨਂ ਚੈਵ ਪ੍ਰਵਾਲਂ ਰਤ੍ਨਮੇਵ ਚ
ਚਾਂਦੀ, ਸੋਨਾ, ਮੋਤੀ, ਅਤੇ ਕੀਮਤੀ ਰਤਨ ਵੀ,
ਤ੍ਵਯਿ ਯੇ ਸ੍ਥਾਪਯਿष੍ਯਂਤਿ ਮੂਢਾਸ਼੍ਚੈਤਾਨਿ ਸੁਨ੍ਦਰਿ
ਸੁੰਦਰਿ, ਉਹ ਮੂਰਖ ਲੋਕ ਜੋ ਇਹ ਤੇਰੇ ਵਿੱਚ ਟਿਕਾਉਣਗੇ—
ਬ੍ਰਹ੍ਮਾ ਪृਥ੍ਵੀਂ ਸਮਾਸ਼੍ਵਾਸ੍ਯ ਦੇਵਤਾਭਿਸ੍ਤਯਾ ਸਹ
ਬ੍ਰਹਮਾ ਨੇ ਧਰਤੀ ਨੂੰ ਅਤੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੂੰ ਸਾਂਤਵਨਾ ਦਿੱਤੀ—
ਗਤ੍ਵਾ ਤਮਾਸ਼੍ਰਮਂ ਰਮ੍ਯਂ ਦਦਰ੍ਸ਼ ਸ਼ਂਕਰਂ ਵਿਧਿਃ
ਉਹ ਸੁਹਣੇ ਆਸ਼ਰਮ ਵਿੱਚ ਜਾ ਕੇ, ਵਿਧੀ ਨੇ ਸ਼ੰਕਰ ਨੂੰ ਵੇਖਿਆ।
ਵ੍ਯਾਘ੍ਰਚਰ੍ਮਪਰੀਧਾਨਂ ਦਕ੍ਸ਼ਕਨ੍ਯਾਸ੍ਥਿਭੂषਣਮ੍
ਉਹ ਬਾਘ ਦੀ ਖਾਲ ਪਹਿਨੇ ਹੋਏ, ਦਕਸ਼ ਦੀਆਂ ਧੀਆਂ ਦੀਆਂ ਹੱਡੀਆਂ ਨਾਲ ਸਜਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ—
ਨਾਨਾਸਿਦ੍ਧੈਃ ਪਰਿਵृਤਂ ਯੋਗੀਂਦ੍ਰਗਣਸੇਵਿਤਮ੍
ਉਹ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਸਿਧਾਂ ਨਾਲ ਘਿਰਿਆ ਹੋਇਆ, ਮਹਾਨ ਯੋਗੀਆਂ ਦੇ ਸਮੂਹਾਂ ਵਲੋਂ ਸੇਵਾ ਕੀਤਾ ਗਿਆ—
ਗਂਧਰ੍ਵਾਣਾਂ ਚ ਸਂਗੀਤਂ ਸ਼੍ਰੁਤਵਂਤਂ ਕੁਤੂਹਲਾਤ੍
ਉਸ ਨੇ ਗੰਧਰਵਾਂ ਦਾ ਗੀਤ ਸੁਣਿਆ, ਜਿਗਿਆਸਾ ਨਾਲ—
ਜਪਂਤਂ ਪਞ੍ਚਵਕ੍ਤ੍ਰੇਣ ਹਰੇਰ੍ਨਾਮੈਕਮਙ੍ਗਲਮ੍
ਉਹ ਆਪਣੇ ਪੰਜ ਮੂੰਹਾਂ ਨਾਲ ਹਰੀ ਦਾ ਇਕ ਮੰਗਲਮਈ ਨਾਮ ਜਪ ਰਿਹਾ ਸੀ—
ਏਤਸ੍ਮਿਨ੍ਨਂਤਰੇ ਬ੍ਰਹ੍ਮਾ ਤਸ੍ਥਾਵਗ੍ਰੇ ਸ ਧੂਰ੍ਜਟੇਃ
ਇਸ ਦੌਰਾਨ, ਬ੍ਰਹਮਾ ਧੂਰਜਟੀ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਖੜਾ ਹੋ ਗਿਆ।
ਉਤ੍ਤਸ੍ਥੌ ਸ਼ਂਕਰਃ ਸ਼ੀਘ੍ਰਂ ਭਕ੍ਤ੍ਯਾ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਜਗਦ੍ਗੁਰੁਮ੍
ਸ਼ੰਕਰ ਨੇ ਜਗਤ ਦੇ ਅਧਿਆਪਕ ਨੂੰ ਭਕਤੀ ਨਾਲ ਵੇਖ ਕੇ, ਤੁਰੰਤ ਉਠਿਆ।
ਪ੍ਰਣੇਮੁਰ੍ਦੇਵਤਾਃ ਸਰ੍ਵੇ ਸ਼ਂਕਰਂ ਚਂਦ੍ਰਸ਼ੇਖਰਮ੍
ਸਾਰੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੇ ਚੰਦ੍ਰਸ਼ੇਖਰ ਸ਼ੰਕਰ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕੀਤਾ।
ਵृਤ੍ਤਾਂਤਂ ਕਥਯਾਮਾਸ ਪਾਰ੍ਵਤੀਸ਼ਂ ਪ੍ਰਜਾਪਤਿਃ
ਪ੍ਰਜਾਪਤੀ ਨੇ ਪਾਰਵਤੀ ਦੇ ਪਤੀ ਨੂੰ ਸਾਰਾ ਵਾਕਿਆ ਸੁਣਾਇਆ।
ਭਕ੍ਤਾਪਾਯਂ ਸਮਾਕਰ੍ਣ੍ਯ ਪਾਰ੍ਵਤੀਪਰਮੇਸ਼੍ਵਰੌ
ਭਕਤੀ ਦੇ ਖਤਮ ਹੋਣ ਦੀ ਗੱਲ ਸੁਣ ਕੇ, ਪਾਰਵਤੀ ਅਤੇ ਪਰਮੇਸ਼ਵਰ—
ਤਤੋ ਬ੍ਰਹ੍ਮਾ ਮਹੇਸ਼ਸ਼੍ਚ ਸੁਰਸਂਘਾਨ੍ਵਸੁਂਧਰਾਮ੍
ਫਿਰ ਬ੍ਰਹਮਾ ਤੇ ਮਹੇਸ਼, ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਸਮੂਹ ਅਤੇ ਧਰਤੀ ਸਮੇਤ—
ਤਤੋ ਦੇਵੇਸ਼੍ਵਰੈਸ੍ਤੂਰ੍ਣਮਾਗਤ੍ਯ ਧਰ੍ਮਮਂਦਿਰਮ੍
ਫਿਰ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਸਵਾਮੀਆਂ ਨਾਲ, ਉਹ ਧਰਮ ਦੇ ਮੰਦਰ ਵਿੱਚ ਜਲਦੀ ਪਹੁੰਚੇ।