ਧਰ੍ਮਃਪਾਤਾ ਚ ਸਰ੍ਵੇषਾਂ ਸਾਕ੍ਸ਼ੀ ਚ ਜਗਤਾਂ ਪਤਿਃ
ਧਰਮ ਅਤੇ ਪਾਤਾ, ਜੋ ਸਭ ਦਾ ਸਾਕਸ਼ੀ ਤੇ ਜਗਤ ਦਾ ਮਾਲਕ ਹੈ।
ਸ਼੍ਵੇਤਦ੍ਵੀਪਨਿਵਾਸੀ ਯਃ ਪਾਤਾ ਵਿष੍ਣੁਃ ਸ੍ਵਯਂ ਵਿਭੁਃ 4.3.
ਸ਼੍ਵੇਤਦਵੀਪ ਵਿੱਚ ਵੱਸਣ ਵਾਲਾ, ਪਾਤਾ, ਵਿਸ਼ਨੁ ਆਪ ਹੀ ਸਰਵਵਿਆਪਕ ਪ੍ਰਭੂ ਹੈ।
ਸੁਰਾਸੁਰਮੁਨੀਂਦ੍ਰਾਸ਼੍ਚ ਮਨਵੋ ਮਾਨਵਾ ਬੁਧਾਃ
ਦੇਵਤੇ, ਅਸੁਰ, ਮਹਾਨ ਰਿਸ਼ੀ, ਮਨੂ, ਮਨੁੱਖ ਤੇ ਗਿਆਨੀ, ਸਭ।
ਕ੍ਸ਼ਿਪ੍ਰਂ ਰੋषਂ ਪਰਿਤ੍ਯਜ੍ਯ ਭਜ ਪਾਦਾਂਬੁਜਂ ਹਰੇਃ
ਤੁਰੰਤ ਗੁੱਸਾ ਛੱਡ ਕੇ, ਹਰੀ ਦੇ ਕਮਲ ਪੈਰਾਂ ਦੀ ਭਗਤੀ ਕਰ।
ਨਿਮੇषਮਾਤ੍ਰਾਦਸ੍ਯੈਵ ਬ੍ਰਹ੍ਮਣਃ ਪਤਨਂ ਭਵੇਤ੍
ਸਿਰਫ ਇੱਕ ਪਲ ਵਿੱਚ, ਬ੍ਰਹਮਾ ਵੀ ਆਪਣੀ ਥਾਂ ਤੋਂ ਡਿੱਗ ਸਕਦਾ ਹੈ।
ਏਵਮष੍ਟੋਤ੍ਤਰਸ਼ਤਮਾਯੁਰ੍ਯਸ੍ਯ ਜਗਦ੍ਵਿਧੇਃ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਜਗਤ ਦੇ ਰਚਨਹਾਰ ਦੀ ਉਮਰ ਇੱਕ ਸੌ ਅਠ ਸਾਲ ਹੈ।
ਸ਼੍ਰੀਦਾਮ੍ਨੋ ਵਚਨਂ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਕੇਵਲਂ ਕਟੁਮੁਜ੍ਜ੍ਵਲਮ੍
ਸ਼੍ਰੀਦਾਮ ਦੇ ਬੋਲ, ਜੋ ਸਿਰਫ ਕਰਕਸ਼ ਤੇ ਤੀਖੇ ਸਨ, ਸੁਣ ਕੇ।
ਰਾਸੇਸ਼੍ਵਰੀ ਬਹਿਰ੍ਗਤ੍ਵਾ ਤਮੁਵਾਚ ਹ ਨਿष੍ਠੁਰਮ੍
ਰਾਸ ਦੀ ਰਾਣੀ, ਬਾਹਰ ਜਾ ਕੇ, ਉਸ ਨੂੰ ਕਰਕਸ਼ ਬੋਲ ਕੇ।
ਰੇਰੇ ਜਾਲ੍ਮ ਮਹਾਮੂਢ ਸ਼ृਣੁ ਲॆਪਟਕਿਂਕਰ
ਰੇ ਜਲਮ, ਵੱਡਾ ਮੂਰਖ, ਸੁਣ, ਤੂੰ ਬੁਰਿਆਂ ਦਾ ਨੌਕਰ ਹੈ।
ਤ੍ਵਦੀਸ਼੍ਵਰਸ਼੍ਚ ਸ਼੍ਰੀਕृष੍ਣੋ ਨ ਹ੍ਯਸ੍ਮਾਕਂ ਵ੍ਰਜਾਧਮ
ਤੇਰਾ ਪ੍ਰਭੂ ਸ਼੍ਰੀਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਹੈ, ਸਾਡਾ ਨਹੀਂ, ਵ੍ਰਜ ਦੇ ਸਭ ਤੋਂ ਹੇਠਲੇ।
ਯਥਾऽਸੁਰਾਸ਼੍ਚ ਤ੍ਰਿਦਸ਼ਾ ਨਿਤ੍ਯਂ ਨਿਂਦਂਤਿ ਸਂਤਤਮ੍
ਜਿਵੇਂ ਅਸੁਰ ਤੇ ਦੇਵਤੇ ਹਮੇਸ਼ਾ ਇਕ ਦੂਜੇ ਨੂੰ ਨਿੰਦਾ ਕਰਦੇ ਹਨ।
ਗੋਪ ਵ੍ਰਜਾਸੁਰੀਂ ਯੋਨਿਂ ਗੋਲੋਕਾਚ੍ਚ ਬਹਿਰ੍ਭਵ 4.3.
ਏ ਗੋਪ, ਵ੍ਰਜ ਦੀਆਂ ਅਸੁਰੀਆਂ ਵਿੱਚ ਜਨਮ ਲੈ ਅਤੇ ਗੋਲੋਕ ਤੋਂ ਬਾਹਰ ਹੋ ਜਾ।
ਰਾਸੇਸ਼੍ਵਰੀ ਤਮਿਤ੍ਯੁਕ੍ਤ੍ਵਾ ਸੁष੍ਵਾਪ ਵਿਰਰਾਮ ਚ
ਰਾਸ ਦੀ ਮਾਲਕ ਨੂੰ ਸੰਬੋਧਨ ਕਰਕੇ, ਉਹ ਚੁੱਪ ਹੋ ਕੇ ਲੇਟ ਗਈ।
ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਚ ਵਚਨਂ ਤਸ੍ਯਾਃ ਕੋਪੇਨ ਸ੍ਫੁਰਿਤਾਧਰਃ ਸ਼੍ਰੀਦਾਮੋਵਾਚ ਮਾਨੁष੍ਯਾ ਇਵ ਕੋਪਸ੍ਤੇ ਤਸ੍ਮਾਤ੍ਤ੍ਵਂ ਮਾਨੁषੀ ਭੁਵਿ
ਉਸ ਦੀ ਗੱਲ ਸੁਣ ਕੇ, ਸ਼੍ਰੀਦਾਮਾ ਗੁੱਸੇ ਨਾਲ ਹੋਠ ਕੰਪਦੇ ਹੋਏ ਬੋਲੇ: 'ਤੇਰਾ ਗੁੱਸਾ ਮਨੁੱਖਾਂ ਵਾਂਗ ਹੈ; ਇਸ ਕਰਕੇ ਤੂੰ ਧਰਤੀ ਤੇ ਮਨੁੱਖ ਬਣੇਗੀ।'
ਭਵਿष੍ਯਸਿ ਨ ਸਂਦੇਹੋ ਮਯਾ ਸ਼ਪ੍ਤਾ ਤ੍ਵਮਂਬਿਕੇ
ਇਹ ਨਿਸਚਿਤ ਹੈ, ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਸ਼ਾਪ ਦਿੱਤਾ ਹੈ, ਅੰਬਿਕਾ।
ਮੂਢਾ ਰਾਪਾਣਪਤ੍ਨੀ ਤ੍ਵਾਂ ਵਕ੍ਸ਼੍ਯਤਿ ਜਗਤੀਤਲੇ
ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ, ਰਾਪਣ ਦੀ ਮੂਰਖ ਪਤਨੀ ਤੈਨੂੰ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਆਖੇਗੀ।
ਭਵਿष੍ਯਤਿ ਮਹਾਯੋਗੀ ਰਾਧਾਸ਼ਾਪੇਨ ਗਰ੍ਭਜਃ
ਰਾਧਾ ਦੇ ਸ਼ਾਪ ਨਾਲ, ਗਰਭ ਤੋਂ ਇੱਕ ਮਹਾਨ ਯੋਗੀ ਜਨਮ ਲਵੇਗਾ।
ਭਵਿਤਾ ਤੇ ਵਰ੍षਸ਼ਤਂ ਵਿਚ੍ਛੇਦੋ ਹਰਿਣਾ ਸਹ
ਤੇਰੇ ਲਈ ਹਰੀ ਤੋਂ ਸੌ ਸਾਲਾਂ ਦੀ ਵਿੱਛੋੜਾ ਹੋਵੇਗਾ।
ਤਾਮਿਤ੍ਯੁਕ੍ਤ੍ਵਾ ਚ ਨਤ੍ਵਾ ਚ ਸ ਜਗਾਮ ਹਰੇਃ ਪੁਰਃ
ਇਹ ਕਹਿ ਕੇ ਤੇ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਕੇ, ਉਹ ਹਰੀ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਗਿਆ।
ਆਨੁਪੂਰ੍ਵ੍ਯਾਤ੍ਤੁ ਤਤ੍ਸਰ੍ਵਂ ਰੁਰੋਦ ਚ ਭृਸ਼ਂ ਪੁਨਃ
ਫਿਰ ਕ੍ਰਮਵਾਰ, ਉਹ ਮੁੜ ਮੁੜ ਜ਼ੋਰ ਨਾਲ ਰੋਈ।
ਨ ਜੇਤਾ ਤੇ ਤ੍ਰਿਭੁਵਨੇ ਹ੍ਯਸੁਰੇਂਦ੍ਰੋ ਭਵਿष੍ਯਸਿ
ਤੂੰ ਤਿੰਨ ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ ਕਦੇ ਜਿੱਤ ਨਹੀਂ ਪਾਏਗੀ; ਅਸੁਰਾਂ ਦੀ ਰਾਣੀ ਨਹੀਂ ਬਣੇਗੀ।
ਆਗਮਿष੍ਯਸਿ ਪਂਚਾਸ਼ਦ੍ਯੁਗਾਂਤੇ ਤੁ ਮਮਾਸ਼ਿषਾ 4.3.
ਪੰਜਾਹ ਯੁਗਾਂ ਦੇ ਅੰਤ ਤੇ, ਮੇਰੀ ਅਸੀਸ ਨਾਲ ਤੂੰ ਮੁੜ ਆਵੇਗੀ।
ਤ੍ਵਦ੍ਭਕ੍ਤਿਰਹਿਤਂ ਮਾਂ ਚ ਕਦਾਚਿਨ੍ਨ ਕਰਿष੍ਯਸਿ
ਤੂੰ ਕਦੇ ਵੀ ਮੈਨੂੰ ਆਪਣੇ ਭਗਤੀ ਤੋਂ ਵਾਂਝਾ ਨਹੀਂ ਕਰੇਗੀ।
ਪਸ਼੍ਚਾਜ੍ਜਗਾਮ ਸਾ ਦੇਵੀ ਰੁਰੋਦ ਚ ਪੁਨਃਪੁਨਃ
ਫਿਰ, ਉਹ ਦੇਵੀ ਚਲੀ ਗਈ ਤੇ ਮੁੜ ਮੁੜ ਰੋਈ।
ਸ਼੍ਰੀਦਾਮਾऽਪਿ ਚ ਤਾਂ ਨਤ੍ਵਾ ਰੁਰੋਦ ਪ੍ਰੇਮਵਿਹ੍ਵਲਃ
ਸ਼੍ਰੀਦਾਮਾ ਨੇ ਵੀ ਉਸ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕੀਤਾ ਤੇ ਪ੍ਰੇਮ ਵਿਚ ਡੁੱਬ ਕੇ ਰੋਇਆ।
ਗਤੇ ਸ਼੍ਰੀਦਾਮ੍ਨਿ ਸਾ ਦੇਵੀ ਜਗਾਮੇਸ਼੍ਵਰਸਨ੍ਨਿਧਿਮ੍
ਜਦੋਂ ਸ਼੍ਰੀਦਾਮਾ ਚਲਾ ਗਿਆ, ਉਹ ਦੇਵੀ ਪ੍ਰਭੂ ਦੀ ਹਾਜ਼ਰੀ ਵਿੱਚ ਗਈ।
ਸ਼ੋਕਾਤੁਰਾਂ ਚ ਤਾਂ ਕृष੍ਣੋ ਬੋਧਯਾਮਾਸ ਪ੍ਰੇਯਸੀਮ੍
ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਨੇ ਆਪਣੀ ਪ੍ਰੇਮਿਕਾ, ਜੋ ਦੁਖੀ ਸੀ, ਨੂੰ ਸੰਤੋਖ ਦਿੱਤਾ।
ਰਾਧਾ ਜਗਾਮ ਧਰਣੀਂ ਵਾਰਾਹੇ ਹਰਿਣਾ ਸਹ
ਰਾਧਾ, ਵਾਰਾਹ ਰੂਪ ਵਾਲੇ ਹਰੀ ਦੇ ਨਾਲ, ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਗਈ।
ਇਤ੍ਯੇਵਂ ਕਥਿਤਂ ਸਰ੍ਵਂ ਸ਼੍ਰੀਕृष੍ਣਾਖ੍ਯਾਨਮਂਗਲਮ੍
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਸ੍ਰੀ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਦੀ ਮੰਗਲਮਈ ਕਥਾ ਸਾਰੀ ਦੱਸ ਦਿੱਤੀ ਗਈ।
ਆਜਗਾਮ ਜਗਨ੍ਨਾਥੋ ਵਦ ਵੇਦਵਿਦਾਂ ਵਰ
ਜਗਤ ਦੇ ਸੁਆਮੀ ਆ ਪਹੁੰਚੇ; ਵੇਦਾਂ ਦੇ ਗਿਆਨੀ, ਦੱਸੋ।