ਕਾਸ਼੍ਚਿਦੂਚੁਰਿਤਿ ਪ੍ਰੇਮ੍ਣਾ ਰਾਧਿਕਾਯਾਂ ਹਰਿਂ ਮੁਨੇ
ਕੁਝ ਨੇ ਰਾਧਿਕਾ ਲਈ ਪ੍ਰੇਮ ਵਿੱਚ ਹਰੀ ਨੂੰ ਆਖਿਆ, ਹੇ ਮੁਨੀ।
ਕਾਸ਼੍ਚਿਦਿਤ੍ਯੂਚੁਰੀਸ਼ਂ ਚ ਪਰਿਹਾਸਪਰਂ ਵਚਃ
ਕੁਝ ਨੇ ਪ੍ਰਭੂ ਨੂੰ ਹਾਸ-ਮਜ਼ਾਕ ਭਰੇ ਬੋਲ ਆਖੇ।
ਕਾਸ਼੍ਚਨੋਚੁਰਿਤਿ ਹਰਿਂ ਸਸ੍ਮਿਤਂ ਪੁਰਤਃ ਸ੍ਥਿਤਮ੍ 4.3.
ਕੁਝ ਨੇ ਹਰੀ ਨੂੰ ਆਖਿਆ, ਜੋ ਸਾਹਮਣੇ ਖੜਾ ਸੀ ਤੇ ਮੁਸਕਰਾ ਰਿਹਾ ਸੀ।
ਕਾਸ਼੍ਚਨੋਚੁਰਿਤਿ ਪ੍ਰਾਣਨਾਥਂ ਗੋਪ੍ਯੋ ਦੁਰਕ੍ਸ਼ਰਮ੍
ਕੁਝ ਗੋਪੀਆਂ ਨੇ ਆਪਣੇ ਪਿਆਰੇ ਪ੍ਰਭੂ ਨੂੰ ਧੁੰਦਲੇ ਬੋਲ ਆਖੇ।
ਕਾਸ਼੍ਚਨੋਚੁਰਿਤਿ ਵਿਭੁਂ ਵ੍ਰਜ ਸ੍ਥਾਨਾਂਤਰਂ ਹਰੇ
ਕੁਝ ਨੇ ਸਰਵ-ਵਿਆਪਕ ਹਰੀ ਨੂੰ ਆਖਿਆ, 'ਵ੍ਰਜ ਦੇ ਕਿਸੇ ਹੋਰ ਥਾਂ ਚਲੇ ਜਾਓ।'
ਕਾਸ਼੍ਚਨੋਚੁਰਿਤੀਦਂ ਤਂ ਪ੍ਰਗਲ੍ਭਾਃ ਪ੍ਰਮਦੋਤ੍ਤਮਾਃ
ਕੁਝ ਨਿੜਰ ਤੇ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਔਰਤਾਂ ਨੇ ਉਹਨੂੰ ਇਹ ਬੋਲ ਆਖੇ।
ਕਾਸ਼੍ਚਿਨ੍ਨਿਵਾਰਯਾਮਾਸੁਰ੍ਮਾਧਵਂ ਪ੍ਰਮਦੋਤ੍ਤਮਾਃ
ਕੁਝ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਔਰਤਾਂ ਨੇ ਮਾਧਵ ਨੂੰ ਰੋਕਣ ਦੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕੀਤੀ।
ਗੋਪੀਰ੍ਭਿਰ੍ਵਾਰ੍ਯਮਾਣੇ ਚ ਜਗਤ੍ਕਾਰਣਕਾਰਣੇ
ਜਦ ਗੋਪੀਆਂ ਉਸਨੂੰ ਰੋਕਣ ਦੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕਰ ਰਹੀਆਂ ਸਨ, ਜੋ ਸੰਸਾਰ ਦੇ ਕਾਰਨ ਦਾ ਕਾਰਨ ਹੈ—
ਕੋਪਾਦੁਵਾਚ ਸ਼੍ਰੀਦਾਮਾ ਰਾਧਿਕਾਂ ਪਰਮੇਸ਼੍ਵਰੀਮ੍
ਗੁੱਸੇ ਵਿੱਚ, ਸ਼੍ਰੀਦਾਮਾ ਨੇ ਰਾਧਿਕਾ, ਜੋ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚੀ ਦੇਵੀ ਹੈ, ਨੂੰ ਆਖਿਆ।
ਵਿਚਾਰਣਾਂ ਵਿਨਾ ਦੇਵਿ ਕਰੋषਿ ਭਰ੍ਤ੍ਸਨਂ ਵृਥਾ
'ਬਿਨਾ ਸੋਚੇ, ਹੇ ਦੇਵੀ, ਤੂੰ ਵਿਅਰਥ ਹੀ ਡਾਂਟ ਰਹੀ ਹੈ।'
ਬ੍ਰਹ੍ਮਾਨਂਤੇਸ਼ਦੇਵੇਸ਼ਂ ਜਗਤ੍ਕਾਰਣਕਾਰਣਮ੍
'ਉਹ ਬ੍ਰਹਮਾ, ਅਨੰਤ ਤੇ ਸ਼ਿਵ ਦੇ ਪ੍ਰਭੂ ਹਨ, ਜੋ ਸੰਸਾਰ ਦੇ ਕਾਰਨ ਦਾ ਕਾਰਨ ਹੈ।'
ਯਸ੍ਯ ਪਾਦਾਰ੍ਚਨੇਨੈਵ ਸਰ੍ਵੇषਾਮੀਸ਼੍ਵਰੀ ਪਰਾ 4.3.
'ਜਿਸ ਦੇ ਚਰਨਾਂ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਕੇ, ਸਭ ਦੀ ਸਰਵੋਚ ਦੇਵੀ ਰਾਜ ਕਰਦੀ ਹੈ—'
ਭ੍ਰੂਭਂਗਲੀਲਯਾ ਕृष੍ਣਃ ਸ੍ਰष੍ਟੁਂ ਸ਼ਕ੍ਤਸ਼੍ਚ ਤ੍ਵਦ੍ਵਿਧਾਃ
ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ ਆਪਣੇ ਭੌਂਹ ਹਿਲਾ ਕੇ ਖੇਡ ਵਿੱਚ ਤੇਰੇ ਵਰਗੇ ਜੀਵ ਰਚ ਸਕਦਾ ਹੈ।
ਵੈਕੁਂਠੇ ਸ਼੍ਰੀਹਰੇਰਸ੍ਯ ਚਰਣਾਂਬੁਜਮਾਰ੍ਜਨਮ੍
ਵੈਕੁੰਠ ਵਿੱਚ, ਸ਼੍ਰੀ ਹਰੀ ਦੇ ਕਮਲ ਚਰਨਾਂ ਦੀ ਸੇਵਾ ਪੈਰ ਧੋਣੀ ਹੁੰਦੀ ਹੈ।
ਸਰਸ੍ਵਤੀ ਚ ਸ੍ਤਵਨੈਃ ਕਰ੍ਣਪੀਯੂषਸੁਂਦਰੈਃ
ਸਰਸਵਤੀ ਮਿੱਠੇ ਤੇ ਕੰਨਿਆਂ ਨੂੰ ਅੰਮ੍ਰਿਤ ਵਰਗੇ ਸਤਕਾਰਾਂ ਨਾਲ ਸਦਾ ਸਤਿਕਾਰ ਪਾਉਂਦੀ ਹੈ।
ਭੀਤਾ ਚ ਪ੍ਰਕृਤਿਰ੍ਮਾਯਾ ਸਰ੍ਵੇषਾਂ ਬੀਜਰੂਪਿਣੀ
ਭੀਤਿ ਵਾਲੀ ਪ੍ਰਕ੍ਰਿਤੀ, ਜੋ ਮਾਇਆ ਹੈ, ਸਭ ਜੀਵਾਂ ਦੀ ਬੀਜ ਰੂਪ ਹੈ।
ਸ੍ਤੁਵਂਤਿ ਸਤਤਂ ਵੇਦਾ ਮਹਿਮ੍ਨਃ षੋਡਸ਼ੀਂ ਕਲਾਮ੍
ਵੈਦ ਸਦਾ ਉਸ ਦੀ ਮਹਿਮਾ ਦੇ ਸੋਲ੍ਹਵੇਂ ਹਿੱਸੇ ਦੀ ਵਡਿਆਈ ਕਰਦੇ ਹਨ।
ਵਕ੍ਤ੍ਰੈਸ਼੍ਚਤੁਰ੍ਭਿਰ੍ਯਂ ਬ੍ਰਹ੍ਮਾ ਵੇਦਾਨਾਂ ਜਨਕੋ ਵਿਭੁਃ
ਚਾਰ ਮੂੰਹਾਂ ਵਾਲਾ ਬ੍ਰਹਮਾ, ਜੋ ਵੈਦਾਂ ਦਾ ਰਚਨਹਾਰ ਤੇ ਸਰਵਣਾਥ ਹੈ, ਉਸ ਦੀ ਸਤਿਕਾਰ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਸ਼ਂਕਰਃ ਪਂਚਭਿਰ੍ਵਕ੍ਤ੍ਰੈਃ ਸ੍ਤੌਤਿ ਯਂ ਯੋਗਿਨਾਂ ਗੁਰੁਃ
ਪੰਜ ਮੂੰਹਾਂ ਵਾਲਾ ਸ਼ੰਕਰ, ਜੋ ਯੋਗੀਆਂ ਦਾ ਗੁਰੂ ਹੈ, ਉਸ ਦੀ ਵਡਿਆਈ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਸ਼ੇषਃ ਸਹਸ੍ਰਵਦਨੈਃ ਪਰਮਾਤ੍ਮਾਨਮੀਸ਼੍ਵਰਮ੍
ਹਜ਼ਾਰ ਮੂੰਹਾਂ ਵਾਲਾ ਸ਼ੇਸ਼, ਪਰਮਾਤਮਾ ਅਤੇ ਈਸ਼ਵਰ ਦੀ ਵਡਿਆਈ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਧਰ੍ਮਃਪਾਤਾ ਚ ਸਰ੍ਵੇषਾਂ ਸਾਕ੍ਸ਼ੀ ਚ ਜਗਤਾਂ ਪਤਿਃ
ਧਰਮ ਅਤੇ ਪਾਤਾ, ਜੋ ਸਭ ਦਾ ਸਾਕਸ਼ੀ ਤੇ ਜਗਤ ਦਾ ਮਾਲਕ ਹੈ।
ਸ਼੍ਵੇਤਦ੍ਵੀਪਨਿਵਾਸੀ ਯਃ ਪਾਤਾ ਵਿष੍ਣੁਃ ਸ੍ਵਯਂ ਵਿਭੁਃ 4.3.
ਸ਼੍ਵੇਤਦਵੀਪ ਵਿੱਚ ਵੱਸਣ ਵਾਲਾ, ਪਾਤਾ, ਵਿਸ਼ਨੁ ਆਪ ਹੀ ਸਰਵਵਿਆਪਕ ਪ੍ਰਭੂ ਹੈ।
ਸੁਰਾਸੁਰਮੁਨੀਂਦ੍ਰਾਸ਼੍ਚ ਮਨਵੋ ਮਾਨਵਾ ਬੁਧਾਃ
ਦੇਵਤੇ, ਅਸੁਰ, ਮਹਾਨ ਰਿਸ਼ੀ, ਮਨੂ, ਮਨੁੱਖ ਤੇ ਗਿਆਨੀ, ਸਭ।
ਕ੍ਸ਼ਿਪ੍ਰਂ ਰੋषਂ ਪਰਿਤ੍ਯਜ੍ਯ ਭਜ ਪਾਦਾਂਬੁਜਂ ਹਰੇਃ
ਤੁਰੰਤ ਗੁੱਸਾ ਛੱਡ ਕੇ, ਹਰੀ ਦੇ ਕਮਲ ਪੈਰਾਂ ਦੀ ਭਗਤੀ ਕਰ।
ਨਿਮੇषਮਾਤ੍ਰਾਦਸ੍ਯੈਵ ਬ੍ਰਹ੍ਮਣਃ ਪਤਨਂ ਭਵੇਤ੍
ਸਿਰਫ ਇੱਕ ਪਲ ਵਿੱਚ, ਬ੍ਰਹਮਾ ਵੀ ਆਪਣੀ ਥਾਂ ਤੋਂ ਡਿੱਗ ਸਕਦਾ ਹੈ।
ਏਵਮष੍ਟੋਤ੍ਤਰਸ਼ਤਮਾਯੁਰ੍ਯਸ੍ਯ ਜਗਦ੍ਵਿਧੇਃ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਜਗਤ ਦੇ ਰਚਨਹਾਰ ਦੀ ਉਮਰ ਇੱਕ ਸੌ ਅਠ ਸਾਲ ਹੈ।
ਸ਼੍ਰੀਦਾਮ੍ਨੋ ਵਚਨਂ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਕੇਵਲਂ ਕਟੁਮੁਜ੍ਜ੍ਵਲਮ੍
ਸ਼੍ਰੀਦਾਮ ਦੇ ਬੋਲ, ਜੋ ਸਿਰਫ ਕਰਕਸ਼ ਤੇ ਤੀਖੇ ਸਨ, ਸੁਣ ਕੇ।
ਰਾਸੇਸ਼੍ਵਰੀ ਬਹਿਰ੍ਗਤ੍ਵਾ ਤਮੁਵਾਚ ਹ ਨਿष੍ਠੁਰਮ੍
ਰਾਸ ਦੀ ਰਾਣੀ, ਬਾਹਰ ਜਾ ਕੇ, ਉਸ ਨੂੰ ਕਰਕਸ਼ ਬੋਲ ਕੇ।
ਰੇਰੇ ਜਾਲ੍ਮ ਮਹਾਮੂਢ ਸ਼ृਣੁ ਲॆਪਟਕਿਂਕਰ
ਰੇ ਜਲਮ, ਵੱਡਾ ਮੂਰਖ, ਸੁਣ, ਤੂੰ ਬੁਰਿਆਂ ਦਾ ਨੌਕਰ ਹੈ।
ਤ੍ਵਦੀਸ਼੍ਵਰਸ਼੍ਚ ਸ਼੍ਰੀਕृष੍ਣੋ ਨ ਹ੍ਯਸ੍ਮਾਕਂ ਵ੍ਰਜਾਧਮ
ਤੇਰਾ ਪ੍ਰਭੂ ਸ਼੍ਰੀਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਹੈ, ਸਾਡਾ ਨਹੀਂ, ਵ੍ਰਜ ਦੇ ਸਭ ਤੋਂ ਹੇਠਲੇ।