ਏਵਂ ਦੇਵੇषੁ ਨੋ ਸ਼ਕ੍ਤਿਃ ਸ਼ਕ੍ਰੇ ਵਾ ਬ੍ਰਹ੍ਮਰੁਦ੍ਰਯੋਃ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਵਿੱਚ ਵੀ, ਇੰਦਰ, ਬ੍ਰਹਮਾ ਜਾਂ ਰੁਦਰ ਕੋਲ ਵੀ ਕੋਈ ਤਾਕਤ ਨਹੀਂ।
ਸ੍ਵਾਮੀ ਕਰ੍ਤ੍ਤਾ ਚ ਹਰ੍ਤ੍ਤਾ ਚ ਸ਼ਾਸ੍ਤਾ ਪੋष੍ਟਾ ਚ ਰਕ੍ਸ਼ਿਤਾ
ਪਤੀ ਹੀ ਕਰਨ ਵਾਲਾ, ਲੈਣ ਵਾਲਾ, ਆਗਿਆ ਦੇਣ ਵਾਲਾ, ਪਾਲਣ ਵਾਲਾ ਤੇ ਰੱਖਿਆ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਹੈ।
ਕਨ੍ਯਾ ਸਤ੍ਕੁਲਜਾਤਾ ਯਾ ਸਾ ਕਾਨ੍ਤਵਸ਼ਵਰ੍ਤਿਨੀ
ਜੋ ਕੁੜੀ ਚੰਗੀ ਘਰ ਵਿੱਚ ਜਨਮੀ ਹੋਈ ਹੈ, ਉਹ ਆਪਣੇ ਪਤੀ ਦੀ ਆਗਿਆ ਵਿਚ ਰਹਿੰਦੀ ਹੈ।
ਦੁष੍ਟਾ ਪਰਪੁਮਾਂਸਂ ਚ ਸੇਵਤੇ ਯਾ ਨਰਾਧਮਾ
ਪਰ ਜਿਹੜੀ ਮਾੜੀ ਤੇ ਨਿਕੰਮੀ ਔਰਤ ਹੋਵੇ, ਉਹ ਕਿਸੇ ਹੋਰ ਮਰਦ ਦੀ ਸੇਵਾ ਕਰਦੀ ਹੈ।
ਉਪਬਰ੍ਹਣਭਾਰ੍ਯ੍ਯਾऽਹਂ ਕਨ੍ਯਾ ਚਿਤ੍ਰਰਥਸ੍ਯ ਚ
ਮੈਂ ਉਪਬਰਹਣ ਦੀ ਪਤਨੀ ਹਾਂ, ਤੇ ਚਿਤਰਰਥ ਦੀ ਧੀ ਵੀ ਹਾਂ।
ਸਰ੍ਵਂ ਕਾਲਯਿਤੁਂ ਸ਼ਕ੍ਤਸ੍ਤ੍ਵਂ ਚ ਵੇਦਵਿਦਾਂ ਵਰ
ਤੁਸੀਂ, ਵੇਦਾਂ ਦੇ ਗਿਆਨੀ ਵਿਚੋਂ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ, ਸਾਰੇ ਸਮੇਂ ਨੂੰ ਮਾਪ ਸਕਦੇ ਹੋ।
ਮਾਲਾਵਤੀਵਚਃ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਵਿਪ੍ਰੋ ਵੇਦਵਿਦਾਂ ਵਰਃ 1.15.
ਮਾਲਾਵਤੀ ਦੇ ਬੋਲ ਸੁਣ ਕੇ, ਵੇਦਾਂ ਦੇ ਗਿਆਨੀ ਵਿਚੋਂ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਬ੍ਰਾਹਮਣ—
ਦਦਰ੍ਸ਼ ਮृਤ੍ਯੁਕਨ੍ਯਾਂ ਚ ਪ੍ਰਥਮਂ ਮਾਲਤੀ ਸਤੀ
ਸਭ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ, ਸਤਵਾਨ ਮਾਲਤੀ ਨੇ ਮੌਤ ਦੀ ਕੁੜੀ ਨੂੰ ਵੇਖਿਆ।
ਸਸ੍ਮਿਤਾਂ षਡ੍ਭੁਜਾਂ ਸ਼ਾਨ੍ਤਾਂ ਦਯਾਯੁਕ੍ਤਾਂ ਮਹਾਸਤੀਮ੍
ਉਹ ਉਸ ਨੂੰ ਹੱਸਦੀ ਹੋਈ, ਛੇ ਬਾਂਹਾਂ ਵਾਲੀ, ਸ਼ਾਂਤ, ਦਇਆ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ, ਮਹਾਨ ਪਵਿੱਤਰ ਔਰਤ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਵੇਖਦੀ ਹੈ।
ਕਾਲਂ ਨਾਰਾਯਣਾਂਸ਼ਂ ਚ ਦਦਰ੍ਸ਼ ਪੁਰਤਃ ਸਤੀ
ਉਹ ਪਵਿੱਤਰ ਔਰਤ ਨੇ ਕਾਲ ਨੂੰ, ਜੋ ਨਾਰਾਇਣ ਦਾ ਅੰਸ਼ ਸੀ, ਆਪਣੇ ਸਾਹਮਣੇ ਖੜਾ ਵੇਖਿਆ।
षਡ੍ਵਕ੍ਤ੍ਰਂ षੋਡਸ਼ਭੁਜਂ ਚਤੁਰ੍ਵਿਂਸ਼ਤਿਲੋਚਨਮ੍
ਉਸ ਦੇ ਛੇ ਚਿਹਰੇ, ਸੋਲਾਂ ਬਾਂਹਾਂ ਤੇ ਚੌਵੀਂ ਅੱਖਾਂ ਸਨ।
ਦੇਵਸ੍ਯ ਦੇਵਂ ਵਿਕृਤਂ ਸਰ੍ਵਸਂਹਾਰਰੂਪਿਣਮ੍
ਉਸ ਨੇ ਸਭ ਦੇ ਦੇਵਤਾ, ਡਰਾਉਣਾ, ਸਭ ਕੁਝ ਨਸ਼ਟ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਰੂਪ ਵੇਖਿਆ।
ਈषਦ੍ਧਾਸ੍ਯਪ੍ਰਸਨ੍ਨਾਸ੍ਯਮਕ੍ਸ਼ਮਾਲਾਕਰਂ ਵਰਮ੍
ਉਸ ਦਾ ਚਿਹਰਾ ਥੋੜ੍ਹਾ ਹੱਸਦਾ ਤੇ ਮਿਹਰਬਾਨ ਸੀ, ਹੱਥ ਵਿੱਚ ਅੱਖ ਮਾਲਾ ਸੀ, ਤੇ ਉਹ ਵਰ ਦਿੰਦਾ ਸੀ।
ਸਤੀ ਦਦਰ੍ਸ਼ ਪੁਰਤੋ ਵ੍ਯਾਧਿਸਂਘਾਨ੍ਸੁਦੁਰ੍ਜਯਾਨ੍
ਉਸ ਪਵਿੱਤਰ ਔਰਤ ਨੇ ਆਪਣੇ ਸਾਹਮਣੇ ਬਿਮਾਰੀਆਂ ਦੇ ਝੁੰਡ ਵੇਖੇ, ਜੋ ਬੜੀ ਮੁਸ਼ਕਲ ਨਾਲ ਜਿੱਤੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਸ੍ਥੂਲਪਾਦਂ ਕृष੍ਣਵਰ੍ਣਂ ਧਰ੍ਮਿष੍ਠਂ ਰਵਿਨਨ੍ਦਨਮ੍
ਉਸ ਨੇ ਵੱਡੇ ਪੈਰਾਂ ਵਾਲਾ, ਕਾਲਾ ਰੰਗ ਵਾਲਾ, ਧਰਮ ਵਾਲਾ, ਤੇ ਸੂਰਜ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਵੇਖਿਆ।
ਧਰ੍ਮਾਧਰ੍ਮਵਿਚਾਰਜ੍ਞਂ ਪਰਂ ਧਰ੍ਮਸ੍ਵਰੂਪਿਣਮ੍
ਉਹ ਧਰਮ ਤੇ ਅਧਰਮ ਦੀ ਪਛਾਣ ਜਾਣਦਾ ਹੈ, ਤੇ ਉੱਚਾ ਧਰਮ ਰੂਪ ਹੈ।
ਤਾਂਸ਼੍ਚ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਚ ਨਿਃਸ਼ਙ੍ਕਾ ਪਪ੍ਰਚ੍ਛ ਪ੍ਰਥਮਂ ਯਮਮ੍ 1.15.
ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਵੇਖ ਕੇ, ਬਿਨਾ ਡਰ, ਉਸ ਨੇ ਸਭ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਯਮ ਨੂੰ ਪੁੱਛਿਆ।
ਮਾਲਾਵਤ੍ਯੁਵਾਚ ਕਾਲਵ੍ਯਤਿਕ੍ਰਮੇ ਕਾਨ੍ਤਂ ਕਥਂ ਹਰਸਿ ਮੇ ਵਿਭੋ
ਮਾਲਾਵਤੀ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਹੇ ਪ੍ਰਭੂ, ਕਾਲ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਤੁਸੀਂ ਮੇਰੇ ਪਤੀ ਨੂੰ ਕਿਵੇਂ ਲੈ ਜਾਂਦੇ ਹੋ?
ਯਮ ਉਵਾਚ ਈਸ਼੍ਵਰਾਜ੍ਞਾਂ ਵਿਨਾ ਸਾਧ੍ਵਿ ਨਾਮृਤਂ ਚਾਲਯਾਮ੍ਯਹਮ੍
ਯਮ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਹੇ ਪਵਿੱਤਰ ਔਰਤ, ਪ੍ਰਭੂ ਦੀ ਆਗਿਆ ਤੋਂ ਬਿਨਾ, ਮੈਂ ਕਿਸੇ ਦੀ ਜਿੰਦਗੀ ਨੂੰ ਨਹੀਂ ਹਿਲਾਉਂਦਾ।
ਅਹਂ ਕਾਲੋ ਮृਤ੍ਯੁਕਨ੍ਯਾ ਵ੍ਯਾਧਯਸ਼੍ਚ ਸੁਦੁਰ੍ਜਯਾਃ
ਮੈਂ ਕਾਲ ਹਾਂ, ਮੌਤ ਦੀ ਕੁੜੀ ਹਾਂ, ਤੇ ਬਿਮਾਰੀਆਂ ਹਾਂ, ਜੋ ਬੜੀ ਮੁਸ਼ਕਲ ਨਾਲ ਜਿੱਤੀਆਂ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ।
ਮृਤ੍ਯੁਕਨ੍ਯਾ ਵਿਚਾਰਜ੍ਞਾ ਯਂ ਪ੍ਰਾਪ੍ਨੋਤਿ ਨਿषੇਕਤਃ
ਮੌਤ ਦੀ ਧੀ, ਜੋ ਵੱਡੀ ਸਮਝ ਵਾਲੀ ਹੈ, ਮਨੁੱਖ ਦੇ ਜਣਮ ਤੋਂ ਹੀ ਉਸਦੇ ਕੋਲ ਆ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।
ਮਾਲਾਵਤ੍ਯੁਵਾਚ ਕਥਂ ਹਰਸਿ ਮਤ੍ਕਾਨ੍ਤਂ ਜੀਵਿਤਾਯਾਂ ਮਯਿ ਪ੍ਰਿਯੇ
ਮਾਲਾਵਤੀ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਤੂੰ ਮੇਰੇ ਜੀਉਂਦੇ ਹੋਏ, ਮੇਰੇ ਪਿਆਰੇ ਨੂੰ ਕਿਵੇਂ ਲੈ ਜਾਂਦੀ ਹੈਂ, ਮੇਰੀ ਪਿਆਰੀ?
ਮृਤ੍ਯੁਕਨ੍ਯੋਵਾਚ ਨ ਚ ਕ੍ਸ਼ਮਾ ਪਰਿਤ੍ਯਕ੍ਤੁਂ ਬਹੁਨਾ ਤਪਸਾ ਸਤਿ
ਮੌਤ ਦੀ ਧੀ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਬਹੁਤ ਤਪ ਕਰ ਲੈਣ ਤੇ ਵੀ, ਉਸਨੂੰ ਛੱਡਣਾ ਸੰਭਵ ਨਹੀਂ।
ਸਤੀ ਸਤੀਨਾਂ ਮਧ੍ਯੇ ਚ ਕਾਚਿਤ੍ਤੇਜਸ੍ਵਿਨੀ ਵਰਾ
ਸਾਰੀਆਂ ਸਤੀਆਂ ਵਿਚੋਂ, ਕੋਈ ਇੱਕ ਵਧੀਆ ਤੇ ਚਮਕਦਾਰ ਹੋਂਦੀ ਹੈ।
ਸਰ੍ਵਾਪਚ੍ਛਾਨ੍ਤਿਰੇਵੇਹ ਤਦਾ ਭਵਤਿ ਸੁਨ੍ਦਰਿ
ਸੋਹਣੀਏ, ਉਸ ਵੇਲੇ ਇੱਥੇ ਸਾਰੇ ਦੁੱਖ-ਕਲੇਸ਼ ਦੂਰ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਕਾਲੇਨ ਪ੍ਰੇਰਿਤਾऽਹਂ ਚ ਮਤ੍ਪੁਤ੍ਰਾ ਵ੍ਯਾਧਯਸ਼੍ਚ ਵੈ
ਕਾਲ ਦੇ ਹੁਕਮ ਨਾਲ, ਮੈਂ, ਮੇਰੇ ਪੁੱਤਰ ਤੇ ਰੋਗ ਵੀ ਕੰਮ ਕਰਦੇ ਹਨ।
ਪृਚ੍ਛ ਕਾਲਂ ਮਹਾਤ੍ਮਾਨਂ ਧਰ੍ਮਜ੍ਞਂ ਧਰ੍ਮਸਂਸਦਿ 1.15.
ਤੂੰ ਧਰਮ ਦੀ ਸਭਾ ਵਿਚ ਵੱਡੇ ਕਾਲ, ਜੋ ਧਰਮ ਨੂੰ ਜਾਣਦਾ ਹੈ, ਉਸ ਨੂੰ ਪੁੱਛ।
ਮਾਲਾਵਤ੍ਯੁਵਾਚ ਨਾਰਾਯਣਾਂਸ਼ੋ ਭਗਵਨ੍ਨਮਸ੍ਤੁਭ੍ਯਂਪਰਾਯ ਚ
ਮਾਲਾਵਤੀ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਨਾਰਾਇਣ ਦੇ ਅੰਸ਼, ਪ੍ਰਭੂ, ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਤੇ ਪਰਮਾਤਮਾ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਦੀ ਹਾਂ।
ਕਥਂ ਹਰਸਿ ਮਤ੍ਕਾਨ੍ਤਂ ਜੀਵਿਤਾਯਾਂ ਮਯਿ ਪ੍ਰਭੋ
ਪ੍ਰਭੂ, ਤੂੰ ਮੇਰੇ ਜੀਉਂਦੇ ਹੋਏ, ਮੇਰੇ ਪਿਆਰੇ ਨੂੰ ਕਿਵੇਂ ਲੈ ਜਾਂਦਾ ਹੈਂ?
ਕਾਲਪੁਰੁष ਉਵਾਚ ਵਯਂ ਭ੍ਰਮਾਮਃ ਸਤਤਮੀਸ਼ਾਜ੍ਞਾਪਰਿਪਾਲਕਾਃ
ਕਾਲ ਪੁਰਖ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਅਸੀਂ ਸਦਾ ਭਟਕਦੇ ਰਹਿੰਦੇ ਹਾਂ, ਪ੍ਰਭੂ ਦੇ ਹੁਕਮ ਨੂੰ ਪੂਰਾ ਕਰਦੇ ਹੋਏ।