ਤੂਰ੍ਣਂ ਚ ਰਾਧਿਕਾਲ੍ਯਸ਼੍ਚ ਸ਼੍ਰੀਦਾਮਾਨਂ ਸਕਿਂਕਰਮ੍
ਫਿਰ ਰਾਧਿਕਾ ਅਤੇ ਉਸ ਦੀਆਂ ਸਖੀਆਂ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਸ਼੍ਰੀਦਾਮਾ, ਸੇਵਕ, ਕੋਲ ਆ ਗਈਆਂ।
ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਕੋਲਾਹਲਂ ਸ਼ਬ੍ਦਂ ਗੋਪਿਕਾਨਾਂ ਹਰਿਃ ਸ੍ਵਯਮ੍
ਗੋਪੀਆਂ ਦੀਆਂ ਆਵਾਜ਼ਾਂ ਅਤੇ ਹਲਚਲ ਸੁਣ ਕੇ, ਹਰਿ ਆਪ—
ਵਿਰਜਾ ਰਾਧਿਕਾਸ਼ਬ੍ਦਾਦਂਤਰ੍ਧਾਨਂ ਹਰੇਰਪਿ
ਰਾਧਿਕਾ ਦਾ ਨਾਮ ਸੁਣ ਕੇ, ਵਿਰਜਾ ਗਾਇਬ ਹੋ ਗਈ ਅਤੇ ਹਰਿ ਵੀ ਅਦ੍ਰਿਸ਼ ਹੋ ਗਿਆ।
ਸਦ੍ਯਸ੍ਤਤ੍ਰ ਸਰਿਦ੍ਰੂਪਂ ਤਚ੍ਛਰੀਰਂ ਬਭੂਵ ਹ
ਉਥੇ ਹੀ, ਉਸ ਦੇ ਸਰੀਰ ਨੇ ਤੁਰੰਤ ਦਰਿਆ ਦਾ ਰੂਪ ਧਾਰ ਲਿਆ।
ਕੋਟਿਯੋਜਨਵਿਸ੍ਤੀਰ੍ਣਂ ਪ੍ਰਸ੍ਥੇऽਤਿਨਿਮ੍ਨਮੇਵ ਚ
ਉਹ ਦਰਿਆ ਲੱਖਾਂ ਯੋਜਨ ਚੌੜਾ ਸੀ ਅਤੇ ਆਪਣੀ ਧਾਰ ਵਿਚ ਬਹੁਤ ਹੀ ਡੂੰਘਾ ਸੀ।
ਵਿਰਜਾਂ ਚ ਸਰਿਦੂਪਾਂ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਗੇਹਂ ਜਗਾਮ ਸਾ
ਵਿਰਜਾ ਨੂੰ ਦਰਿਆ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿਚ ਵੇਖ ਕੇ, ਉਹ ਘਰ ਵਾਪਸ ਚਲੀ ਗਈ।
ਸ਼੍ਰੀਕृष੍ਣੋ ਵਿਰਜਾਂ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਸਰਿਦ੍ਰੂਪਾਂ ਪ੍ਰਿਯਾਂ ਸਤੀਮ੍
ਸ਼੍ਰੀਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਨੇ ਵਿਰਜਾ ਨੂੰ ਦਰਿਆ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿਚ, ਆਪਣੀ ਪਿਆਰੀ ਅਤੇ ਪਵਿੱਤਰ, ਵੇਖਿਆ—
ਮਮਾਂਤਿਕਂ ਸਮਾਗਚ੍ਛ ਪ੍ਰੇਯਸੀਨਾਂ ਪਰੇ ਵਰੇ
ਮੇਰੇ ਕੋਲ ਆ, ਪਿਆਰੀਆਂ ਵਿਚੋਂ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ!
ਨਦ੍ਯਧਿष੍ਠਾਤ੍ਰਿ ਦੇਵਿ ਤ੍ਵਂ ਭਵ ਮੂਰ੍ਤਿਮਤੀ ਸਤੀ
ਦਰਿਆ ਦੀ ਰਖਵਾਲੀ ਕਰਨ ਵਾਲੀ ਦੇਵੀ, ਤੂੰ ਸਰੀਰ ਵਾਲੀ ਅਤੇ ਪਵਿੱਤਰ ਬਣ।
ਪੂਰ੍ਵਰੂਪਾਚ੍ਚ ਸੌਭਾਗ੍ਯਾਦਿਦਾਨੀਂ ਸੁਭਗਾ ਭਵ
ਆਪਣੇ ਪੁਰਾਣੇ ਰੂਪ ਅਤੇ ਭਾਗ ਤੋਂ, ਹੁਣ ਤੂੰ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਸੁਭਾਗਵਤੀ ਬਣ।
ਜਲਾਦੁਤ੍ਥਾਯ ਚਾਗਚ੍ਛ ਵਿਧਾਯ ਤਨੁਮੁਤ੍ਤਮਾਮ੍
ਪਾਣੀ ਵਿਚੋਂ ਉੱਠ ਕੇ ਆ, ਅਤੇ ਵਧੀਆ ਸਰੀਰ ਧਾਰ ਲੈ।
ਕृष੍ਣਾਜ੍ਞਯਾ ਚ ਵਿਰਜਾ ਵਿਧਾਯ ਤਨੁਮੁਤ੍ਤਮਾਮ੍
ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਦੀ ਆਗਿਆ ਨਾਲ, ਵਿਰਜਾ ਨੇ ਵਧੀਆ ਸਰੀਰ ਧਾਰ ਲਿਆ।
ਪੀਤਵਸ੍ਤ੍ਰਪਰੀਧਾਨਾ ਸ੍ਮੇਰਾਨਨਸਰੋਰੁਹਾ
ਉਹ ਪੀਲੇ ਕਪੜੇ ਪਹਿਨੀ ਹੋਈ ਸੀ, ਉਸਦਾ ਚਿਹਰਾ ਕਮਲ ਵਾਂਗ ਸੀ ਤੇ ਹੌਲੇ ਹੱਸਦੀ ਸੀ।
ਨਿਤਂਬਸ਼੍ਰੋਣਿਭਾਰਾਰ੍ਤਾ ਪੀਨੋਨ੍ਨਤਪਯੋਧਰਾ
ਉਸਦੇ ਹਿਪ ਤੇ ران ਉਸਦੇ ਸਰੀਰ ਦਾ ਭਾਰ ਸਹਾਰ ਰਹੇ ਸਨ, ਉਸਦੇ ਸਤਨ ਭਰੇ ਹੋਏ ਤੇ ਉੱਚੇ ਸਨ।
ਸੁਂਦਰੀ ਸੁਦਰੀਣਾਂ ਚ ਧਨ੍ਯਾ ਮਾਨ੍ਯਾ ਚ ਯੋषਿਤਾਮ੍ 4.3.
ਉਹ ਸੁੰਦਰ ਔਰਤਾਂ ਵਿੱਚ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਸੀ, ਭਾਗਾਂ ਵਾਲੀ ਤੇ ਸਭ ਦੀ ਇਜ਼ਤਦਾਰ ਸੀ।
ਪਕ੍ਵ ਦਾਡਿਮਬੀਜਾਭਦਂਤਪਂਕ੍ਤਿਮਨੋਹਰਾ
ਉਸਦੇ ਦੰਦਾਂ ਦੀ ਕਤਾਰ ਪੱਕੇ ਅਨਾਰ ਦੇ ਦਾਣਿਆਂ ਵਾਂਗ ਮਨਮੋਹਣੀ ਸੀ।
ਕਸ੍ਤੂਰੀਬਿਂਦੁਨਾ ਸਾਰ੍ਧਂ ਸਿਂਦੂਰਬਿਂਦੁਭੂषਿਤਾ
ਉਹ ਕਸਤੂਰੀ ਦੇ ਟਿਕਿਆਂ ਨਾਲ ਸਜੀ ਹੋਈ ਸੀ ਤੇ ਸਿੰਦੂਰ ਦੇ ਬਿੰਦਿਆਂ ਨਾਲ ਰੰਗੀ ਹੋਈ ਸੀ।
ਰਤ੍ਨਕੁਂਡਲਗਂਡਸ੍ਥਾ ਭੂषਿਤਾ ਰਤ੍ਨਮਾਲਯਾ
ਉਸਦੇ ਗਲ੍ਹੇ ਉੱਤੇ ਰਤਨਾਂ ਵਾਲੇ ਕੁੰਡਲ ਸਨ, ਤੇ ਉਹ ਰਤਨ ਦੀ ਮਾਲਾ ਨਾਲ ਸਜੀ ਹੋਈ ਸੀ।
ਰਤ੍ਨਕਂਕਣਕੇਯੂਰਚਾਰੁਸ਼ਂਖਕਰੋਜ੍ਜ੍ਵਲਾ
ਉਸਦੇ ਹੱਥਾਂ 'ਚ ਸੋਹਣੇ ਸੰਖ ਆਕਾਰ ਦੇ ਕੜੇ, ਚੂੜੀਆਂ ਤੇ ਰਤਨਾਂ ਵਾਲੇ ਬਾਂਹਬੰਦ ਚਮਕ ਰਹੇ ਸਨ।
ਤਾਂ ਚ ਰੂਪਵਤੀਂ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਪ੍ਰੇਮੋਦ੍ਰੇਕਾ ਜਗਤ੍ਪਤਿਃ
ਜਦੋਂ ਜਗਤ ਦੇ ਮਾਲਕ ਨੇ ਉਸ ਦੀ ਸੋਹਣੀ ਰੂਪਵਤੀ ਨੂੰ ਵੇਖਿਆ, ਉਹ ਖੁਸ਼ੀ ਨਾਲ ਭਰ ਗਿਆ।
ਨਾਨਾਪ੍ਰਕਾਰਸ਼ृਂਗਾਰਂ ਵਿਪਰੀਤਾਦਿਕਂ ਵਿਭੁਃ
ਪਰਮਾਤਮਾ ਨੇ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਰੂਪਾਂ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰੇਮ-ਮਿਲਾਪ ਕੀਤਾ, ਉਲਟ ਸੰਗਤੀਆਂ ਵੀ ਕੀਤੀਆਂ।
ਵਿਰਜਾ ਸਾ ਰਜੋਯੁਕ੍ਤਾ ਧृਤ੍ਵਾ ਵੀਰ੍ਯਮਮੋਘਕਮ੍
ਵਿਰਜਾ ਹੁਣ ਰਜ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ ਹੋ ਗਈ ਸੀ, ਉਸਨੇ ਅਟੱਲ ਬੀਜ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤਾ।
ਦਧਾਰ ਗਰ੍ਭਮੀਸ਼ਸ੍ਯ ਦਿਵ੍ਯਂ ਵਰ੍षਸ਼ਤਂ ਚ ਸਾ
ਉਸਨੇ ਪ੍ਰਭੂ ਦਾ ਦਿਵਿਆ ਗਰਭ ਸੌ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਸਾਲਾਂ ਲਈ ਧਾਰਨ ਕੀਤਾ।
ਮਾਤਾ ਸਾ ਸਪ੍ਤਪੁਤ੍ਰਾਣਾਂ ਸ਼੍ਰੀਕृष੍ਣਸ੍ਯ ਪ੍ਰਿਯਾ ਸਤੀ
ਉਹ ਸਤਿ, ਸ਼੍ਰੀਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਦੀ ਪਿਆਰੀ ਪਤਨੀ, ਸੱਤ ਪੁੱਤਰਾਂ ਦੀ ਮਾਂ ਬਣੀ।
ਏਕਦਾ ਹਰਿਣਾ ਸਾਰ੍ਦ੍ਧਂ ਵृਂਦਾਰਣ੍ਯੇ ਚ ਨਿਰ੍ਜਨੇ 4.3.
ਇੱਕ ਵਾਰੀ, ਹਰੀ ਦੇ ਨਾਲ, ਉਹ ਵ੍ਰਿੰਦਾਵਨ ਦੇ ਸੁੰਨੇ ਜੰਗਲ ਵਿੱਚ ਸੀ।
ਏਤਸ੍ਮਿਨ੍ਨਂਤਰੇ ਤਤ੍ਰ ਮਾਤੁਃ ਕ੍ਰੋਡਂ ਜਗਾਮ ਹ
ਉਸ ਸਮੇਂ, ਉਸਦਾ ਪੁੱਤਰ ਆਇਆ ਤੇ ਮਾਂ ਦੀ ਗੋਦ ਵਿੱਚ ਚੜ੍ਹ ਗਿਆ।
ਭੀਤਂ ਸ੍ਵਤਨਯਂ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਤਤ੍ਯਾਜ ਤਾਂ ਕृਪਾਨਿਧਿਃ
ਆਪਣੇ ਪੁੱਤਰ ਨੂੰ ਡਰਿਆ ਹੋਇਆ ਵੇਖ ਕੇ, ਦਇਆਲੁ ਪ੍ਰਭੂ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਛੱਡ ਦਿੱਤਾ।
ਪ੍ਰਬੋਧ੍ਯ ਬਾਲਂ ਸਾ ਸਾਧ੍ਵੀ ਨ ਦਦਰ੍ਸ਼ਾਂਤਿਕੇ ਪ੍ਰਿਯਮ੍
ਉਸ ਨੇ ਬੱਚੇ ਨੂੰ ਸਮਝਾ ਕੇ, ਆਪਣੇ ਪਿਆਰੇ ਨੂੰ ਨੇੜੇ ਨਹੀਂ ਵੇਖਿਆ।
ਸ਼ਸ਼ਾਪ ਸ੍ਵਸੁਤਂ ਕੋਪਾਲ੍ਲਵਣੋਦੋ ਭਵਿष੍ਯਸਿ
ਗੁੱਸੇ ਵਿੱਚ, ਉਸ ਨੇ ਆਪਣੇ ਪੁੱਤਰ ਨੂੰ ਸ਼ਾਪ ਦਿੱਤਾ: 'ਤੂੰ ਲਵਣੋਦਾ ਬਣ ਜਾਵੇਂਗਾ।'
ਸ਼ਸ਼ਾਪ ਬਾਲਾਨ੍ਸਰ੍ਵਾਂਸ਼੍ਚ ਯਾਂਤੁ ਮੂਢਾ ਮਹੀਤਲਮ੍
ਉਸ ਨੇ ਸਾਰੇ ਬੱਚਿਆਂ ਨੂੰ ਵੀ ਸ਼ਾਪ ਦਿੱਤਾ: 'ਉਹ ਮੂਰਖ ਹੋ ਕੇ ਧਰਤੀ ਤੇ ਚਲੇ ਜਾਣ।'