ਰਤਿਮਂਦਿਰਲਕ੍ਸ਼ੈਸ਼੍ਚ ਰਤ੍ਨਸਾਰਵਿਨਿਰ੍ਮਿਤੈਃ
ਲੱਖਾਂ ਰਤਨ-ਸਾਰ ਦੇ ਬਣੇ ਰਸ ਮੰਦਰਾਂ ਨਾਲ ਸਜਾਇਆ ਗਿਆ।
ਮਣੀਂਦ੍ਰਸਾਰਕਲਸ਼ੈਃ ਸ਼ੇਖਰੋਜ੍ਜ੍ਵਲਿਤੈਰ੍ਯੁਤਮ੍
ਚਮਕਦਾਰ ਰਤਨ-ਮੁਕੁਟਾਂ ਦੇ ਬਣੇ ਕਲਸ਼ਾਂ ਨਾਲ ਜੋੜਿਆ ਗਿਆ।
ਸ਼ੋਭਿਤਂ ਰਤ੍ਨਸ਼ਯ੍ਯਾਭੀ ਰਤ੍ਨਪਾਤ੍ਰਘਟਾਨ੍ਵਿਤਮ੍
ਰਤਨਾਂ ਦੀਆਂ ਸੇਜਾਂ ਅਤੇ ਕੀਮਤੀ ਪੱਥਰਾਂ ਦੇ ਬਣੇ ਬਰਤਨਾਂ ਨਾਲ ਸੋਹਣੀ ਬਣਾਈ ਹੋਈ।
ਕੁਂਕੁਮਾਭਮਣੀਨਾਂ ਚ ਸੋਪਾਨੈਃ ਕੋਟਿਭਿਰ੍ਯੁਤਮ੍
ਕੋਟੀਆਂ ਕੇਸਰ-ਰੰਗ ਦੇ ਰਤਨਾਂ ਦੀਆਂ ਸੀੜੀਆਂ ਨਾਲ ਸੰਯੁਕਤ।
ਪਦ੍ਮਕृਤ੍ਰਿਮਕੋਟੀਨਾਂ ਸ਼ਤਕੈਸ਼੍ਚ ਸੁਸ਼ੋਭਿਤਮ੍
ਲੱਖਾਂ ਕ੍ਰਿਤ੍ਰਿਮ ਕਮਲਾਂ ਨਾਲ ਰੌਣਕ ਮਚਾਈ ਹੋਈ।
ਰਤ੍ਨੇਂਦ੍ਰਸਾਰਰਚਿਤਕਲਸ਼ੋਜ੍ਜ੍ਵਲਸ਼ੇਖਰਮ੍
ਚਮਕਦਾਰ ਰਤਨ-ਕਲਸ਼ਾਂ ਨਾਲ ਬਣੀ ਹੋਈ ਉੱਚੀ ਚੋਟੀ।
ਪਾਰਿਜਾਤਪ੍ਰਸੂਨਾਨਾਂ ਮਾਲਾਕੋਟਿਵਿਰਾਜਿਤਮ੍ 4.2.
ਪਾਰਿਜਾਤ ਫੁੱਲਾਂ ਦੀਆਂ ਲੱਖਾਂ ਮਾਲਾਵਾਂ ਨਾਲ ਰੌਣਕ ਵਾਲਾ।
ਸੁਚਾਰੁਚਂਪਕਾਨਾਂ ਚ ਨਾਗੇਸ਼ਾਨਾਂ ਮਨੋਹਰੈਃ
ਸੁੰਦਰ ਚੰਪਾ ਅਤੇ ਮਨਮੋਹਣੇ ਨਾਗੇਸ਼ ਫੁੱਲਾਂ ਦੀਆਂ ਮਾਲਾਵਾਂ ਨਾਲ।
ਕਦਂਬਾਨਾਂ ਚ ਮਾਲਾਨਾਂ ਕਦਂਬੈਸ਼੍ਚ ਵਿਰਾਜਿਤਮ੍
ਕਦੰਬ ਫੁੱਲਾਂ ਦੀਆਂ ਮਾਲਾਵਾਂ ਅਤੇ ਕਦੰਬ ਦੇ ਗੁੱਛਿਆਂ ਨਾਲ ਸਜਾਇਆ ਹੋਇਆ।
ਚਿਤ੍ਰਪੁष੍ਪੋਦ੍ਯਾਨਸਰਃ ਕਾਨਨੈਸ਼੍ਚ ਵਿਭੂषਿਤਮ੍
ਵੱਖ-ਵੱਖ ਫੁੱਲਾਂ ਵਾਲੀਆਂ ਬਾਗਾਂ, ਸਰੋਵਰਾਂ ਅਤੇ ਜੰਗਲਾਂ ਨਾਲ ਸਜਾਇਆ ਹੋਇਆ।
ਤਤ੍ਸੂਕ੍ਸ਼੍ਮਵਸ੍ਤ੍ਰਸਾਰਾਣਾਂ ਵਰੈਰਾਚ੍ਛਾਦਿਤਂ ਪਰਮ੍
ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਤੇ ਨਰਮ ਕਪੜਿਆਂ ਨਾਲ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਢੱਕਿਆ ਹੋਇਆ।
ਸ਼੍ਵੇਤਚਾਮਰਕੋਟੀਭਿਰ੍ਵਜ੍ਰਕੋਟਿਭਿਰਨ੍ਵਿਤਮ੍
ਲੱਖਾਂ ਚਿੱਟੇ ਚਾਮਰ ਅਤੇ ਅਣਗਿਣਤ ਹੀਰਿਆਂ ਨਾਲ ਸੰਯੁਕਤ।
ਪਾਰਿਜਾਤਪ੍ਰਸੂਨਾਨਾਂ ਕੋਟਿਤਲ੍ਪਵਿਰਾਜਿਤਮ੍
ਪਾਰਿਜਾਤ ਫੁੱਲਾਂ ਦੀਆਂ ਲੱਖਾਂ ਸੇਜਾਂ ਨਾਲ ਚਮਕਦਾਰ।
ਰਤ੍ਨਸ਼ਯ੍ਯਾਕੋਟਿਭਿਸ਼੍ਚ ਚਿਤ੍ਰਵਜ੍ਰਪਰਿਚ੍ਛਦੈਃ
ਲੱਖਾਂ ਰਤਨ-ਸੇਜਾਂ ਅਤੇ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਹੀਰਿਆਂ ਦੇ ਚਾਦਰਾਂ ਨਾਲ ਸਜਾਇਆ ਹੋਇਆ।
ਪੁष੍ਪੋਪਧਾਨਸਂਯੁਕ੍ਤੈਃ ਸ਼ृਂਗਾਰਾਰ੍ਹਾਭਿਰਨ੍ਵਿਤਮ੍
ਫੁੱਲਾਂ ਨਾਲ ਸਜਾਈ ਹੋਈ ਬੈਠਕਾਂ ਅਤੇ ਪ੍ਰੇਮ ਭਰਿਆ ਸੁਖ ਦੇਣ ਵਾਲੀਆਂ ਚੀਜ਼ਾਂ ਨਾਲ ਉਹ ਥਾਂ ਸੋਹਣੀ ਬਣੀ ਹੋਈ ਸੀ।
ਏਵਂਭੂਤਾਦ੍ਰਥਾਤ੍ਤੂਰ੍ਣਮਵਰੁਹ੍ਯ ਹਰਿਪ੍ਰਿਯਾ
ਇਸ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ, ਹਰਿ ਦੀ ਪਿਆਰੀ ਰਥ ਤੋਂ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਉਤਰੀ।
ਦ੍ਵਾਰੇ ਨਿਯੁਕ੍ਤਂ ਦਦृਸ਼ੇ ਦ੍ਵਾਰਪਾਲਂ ਮਨੋਹਰਮ੍ 4.2.
ਦਰਵਾਜੇ 'ਤੇ ਉਸਨੇ ਇੱਕ ਮਨਮੋਹਣ ਦਰਬਾਨ ਨੂੰ ਖੜਾ ਵੇਖਿਆ।
ਗੋਪਂ ਸ਼੍ਰੀਦਾਮਨਾਮਾਨਂ ਸ਼੍ਰੀਕृष੍ਣਪ੍ਰਿਯਕਿਂਕਰਮ੍
ਉਹ ਗੋਪਾ ਸੀ, ਜਿਸਦਾ ਨਾਮ ਸ਼੍ਰੀਦਾਮਾ ਸੀ, ਜੋ ਸ਼੍ਰੀਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਦਾ ਪਿਆਰਾ ਸੇਵਕ ਸੀ।
ਗਚ੍ਛ ਦੂਰਂ ਗਚ੍ਛ ਦੂਰਂ ਰਤਿਲਂਪਟਕਿਂਕਰ
ਦੂਰ ਚਲੇ ਜਾ, ਦੂਰ ਚਲੇ ਜਾ, ਤੂੰ ਪ੍ਰੇਮ-ਰਸ ਵਿਚ ਲੀਨ ਸੇਵਕ।
ਰਾਧਿਕਾਵਚਨਂ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਨਿਃਸ਼ਂਕਃ ਪੁਰਤਃ ਸ੍ਥਿਤਃ
ਰਾਧਿਕਾ ਦੇ ਬੋਲ ਸੁਣ ਕੇ, ਉਹ ਨਿਸ਼ਚਿੰਤ ਹੋ ਕੇ ਸਾਹਮਣੇ ਖੜਾ ਰਿਹਾ।
ਤੂਰ੍ਣਂ ਚ ਰਾਧਿਕਾਲ੍ਯਸ਼੍ਚ ਸ਼੍ਰੀਦਾਮਾਨਂ ਸਕਿਂਕਰਮ੍
ਫਿਰ ਰਾਧਿਕਾ ਅਤੇ ਉਸ ਦੀਆਂ ਸਖੀਆਂ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਸ਼੍ਰੀਦਾਮਾ, ਸੇਵਕ, ਕੋਲ ਆ ਗਈਆਂ।
ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਕੋਲਾਹਲਂ ਸ਼ਬ੍ਦਂ ਗੋਪਿਕਾਨਾਂ ਹਰਿਃ ਸ੍ਵਯਮ੍
ਗੋਪੀਆਂ ਦੀਆਂ ਆਵਾਜ਼ਾਂ ਅਤੇ ਹਲਚਲ ਸੁਣ ਕੇ, ਹਰਿ ਆਪ—
ਵਿਰਜਾ ਰਾਧਿਕਾਸ਼ਬ੍ਦਾਦਂਤਰ੍ਧਾਨਂ ਹਰੇਰਪਿ
ਰਾਧਿਕਾ ਦਾ ਨਾਮ ਸੁਣ ਕੇ, ਵਿਰਜਾ ਗਾਇਬ ਹੋ ਗਈ ਅਤੇ ਹਰਿ ਵੀ ਅਦ੍ਰਿਸ਼ ਹੋ ਗਿਆ।
ਸਦ੍ਯਸ੍ਤਤ੍ਰ ਸਰਿਦ੍ਰੂਪਂ ਤਚ੍ਛਰੀਰਂ ਬਭੂਵ ਹ
ਉਥੇ ਹੀ, ਉਸ ਦੇ ਸਰੀਰ ਨੇ ਤੁਰੰਤ ਦਰਿਆ ਦਾ ਰੂਪ ਧਾਰ ਲਿਆ।
ਕੋਟਿਯੋਜਨਵਿਸ੍ਤੀਰ੍ਣਂ ਪ੍ਰਸ੍ਥੇऽਤਿਨਿਮ੍ਨਮੇਵ ਚ
ਉਹ ਦਰਿਆ ਲੱਖਾਂ ਯੋਜਨ ਚੌੜਾ ਸੀ ਅਤੇ ਆਪਣੀ ਧਾਰ ਵਿਚ ਬਹੁਤ ਹੀ ਡੂੰਘਾ ਸੀ।
ਵਿਰਜਾਂ ਚ ਸਰਿਦੂਪਾਂ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਗੇਹਂ ਜਗਾਮ ਸਾ
ਵਿਰਜਾ ਨੂੰ ਦਰਿਆ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿਚ ਵੇਖ ਕੇ, ਉਹ ਘਰ ਵਾਪਸ ਚਲੀ ਗਈ।
ਸ਼੍ਰੀਕृष੍ਣੋ ਵਿਰਜਾਂ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਸਰਿਦ੍ਰੂਪਾਂ ਪ੍ਰਿਯਾਂ ਸਤੀਮ੍
ਸ਼੍ਰੀਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਨੇ ਵਿਰਜਾ ਨੂੰ ਦਰਿਆ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿਚ, ਆਪਣੀ ਪਿਆਰੀ ਅਤੇ ਪਵਿੱਤਰ, ਵੇਖਿਆ—
ਮਮਾਂਤਿਕਂ ਸਮਾਗਚ੍ਛ ਪ੍ਰੇਯਸੀਨਾਂ ਪਰੇ ਵਰੇ
ਮੇਰੇ ਕੋਲ ਆ, ਪਿਆਰੀਆਂ ਵਿਚੋਂ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ!
ਨਦ੍ਯਧਿष੍ਠਾਤ੍ਰਿ ਦੇਵਿ ਤ੍ਵਂ ਭਵ ਮੂਰ੍ਤਿਮਤੀ ਸਤੀ
ਦਰਿਆ ਦੀ ਰਖਵਾਲੀ ਕਰਨ ਵਾਲੀ ਦੇਵੀ, ਤੂੰ ਸਰੀਰ ਵਾਲੀ ਅਤੇ ਪਵਿੱਤਰ ਬਣ।
ਪੂਰ੍ਵਰੂਪਾਚ੍ਚ ਸੌਭਾਗ੍ਯਾਦਿਦਾਨੀਂ ਸੁਭਗਾ ਭਵ
ਆਪਣੇ ਪੁਰਾਣੇ ਰੂਪ ਅਤੇ ਭਾਗ ਤੋਂ, ਹੁਣ ਤੂੰ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਸੁਭਾਗਵਤੀ ਬਣ।