ਕृष੍ਣਸ੍ਤਦ੍ਵਚਨਂ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਬੋਧਯਾਮਾਸ ਸੁਂਦਰੀਮ੍
ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਨੇ ਉਹ ਗੱਲਾਂ ਸੁਣ ਕੇ ਸੁੰਦਰ ਰਾਧਾ ਨੂੰ ਸਮਝਾਇਆ।
ਮਹੀਤਲਂ ਗਮਿष੍ਯਾਮਿ ਵਾਰਾਹੇ ਚ ਵਰਾਨਨੇ
ਸੁੰਦਰ ਚਿਹਰੇ ਵਾਲੀਏ, ਮੈਂ ਵਾਰਾਹ ਯੁਗ ਵਿੱਚ ਧਰਤੀ ਤੇ ਆਵਾਂਗਾ।
ਵ੍ਰਜਂ ਗਤ੍ਵਾ ਵ੍ਰਜੇ ਦੇਵਿ ਵਿਹਰਿष੍ਯਾਮਿ ਕਾਨਨੇ
ਦੇਵੀ, ਮੈਂ ਵ੍ਰਜ ਜਾ ਕੇ ਉਥੇ ਦੇ ਜੰਗਲਾਂ ਵਿੱਚ ਖੇਡਾਂਗਾ।
ਕਿਂ ਵਾ ਤਸ੍ਯ ਭਯਂ ਕਂਸਾਦ੍ਭਯਾਂਤਕਾਰਕਸ੍ਯ ਚ
ਕੰਸ ਤੇ ਡਰ ਅਤੇ ਡਰ ਨੂੰ ਖਤਮ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਨੂੰ ਕਿਸ ਦਾ ਡਰ ਹੋ ਸਕਦਾ ਹੈ?
ਵਿਜਹਾਰ ਤਯਾ ਸਾਰ੍ਧਂ ਗੋਪਵੇषਂ ਵਿਧਾਯ ਸਃ
ਉਹ ਨੇ ਗੋਪਾਂ ਵਾਲਾ ਰੂਪ ਧਾਰ ਕੇ ਉਸ ਨਾਲ ਖੇਡਿਆ।
ਬ੍ਰਹ੍ਮਣਾ ਪ੍ਰਾਰ੍ਥਿਤਃ ਕृष੍ਣਃ ਸਮਾਗਤ੍ਯ ਮਹੀਤਲਮ੍
ਬ੍ਰਹਮਾ ਦੀ ਅਰਜ਼ੀ 'ਤੇ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਧਰਤੀ ਤੇ ਆਇਆ।
ਨਾਰਦ ਉਵਾਚ ਸਂਕ੍ਸ਼ੇਪਾਤ੍ਕਥਿਤਂ ਪੂਰ੍ਵਂ ਸਂਵ੍ਯਸ੍ਯ ਕਥਯਾਧੁਨਾ ।। 4.2.
ਨਾਰਦ ਨੇ ਆਖਿਆ: ਪਹਿਲਾਂ ਇਹ ਕਹਾਣੀ ਸੰਖੇਪ ਵਿੱਚ ਦੱਸ ਦਿੱਤੀ ਸੀ; ਹੁਣ ਇਸ ਨੂੰ ਵਿਸਥਾਰ ਨਾਲ ਸੁਣਾਓ।
ਏਕਦਾ ਰਾਧਯਾ ਸਾਰ੍ਧਂ ਗੋਲੋਕੇ ਸ਼੍ਰੀਹਰਿਃ ਸ੍ਵਯਮ੍
ਇੱਕ ਵਾਰ, ਰਾਧਾ ਦੇ ਨਾਲ, ਸ਼੍ਰੀਹਰੀ ਆਪ ਗੋਲੋਕ ਵਿੱਚ ਸੀ।
ਰਾਧਿਕਾਸੁਖਸਂਭੋਗਾਦ੍ ਬੁਬੁਧੇ ਨ ਸ੍ਵਕਂ ਪਰਮ੍
ਰਾਧਿਕਾ ਦੇ ਮਿਲਾਪ ਦੀ ਖੁਸ਼ੀ ਵਿਚ ਡੁੱਬ ਕੇ, ਉਹ ਆਪਣੇ ਆਪ ਤੋਂ ਵੀ ਬੇਖ਼ਬਰ ਹੋ ਗਿਆ।
ਗੋਪਿਕਾਂ ਵਿਰਜਾਮਨ੍ਯਾਂ ਸ਼ृਙ੍ਗਾਰਾਰ੍ਥਂ ਜਗਾਮ ਹ
ਪ੍ਰੇਮ ਲਈ, ਉਹ ਹੋਰ ਗੋਪੀ ਵਿਰਜਾ ਕੋਲ ਗਿਆ।
ਤਸ੍ਯਾ ਵਯਸ੍ਯਾਃ ਸੁਂਦਰ੍ਯੋ ਗੋਪੀਨਾਂ ਸ਼ਤਕੋਟਯਃ
ਉਸ ਦੀਆਂ ਸਹੇਲੀਆਂ ਬਹੁਤ ਸੋਹਣੀਆਂ ਸਨ, ਤੇ ਗੋਪੀਆਂ ਦੀਆਂ ਲੱਖਾਂ-ਕਰੋੜਾਂ ਗਿਣਤੀ ਸੀ।
ਰਤ੍ਨਸਿਂਹਾਸਨਸ੍ਥਾ ਸਾ ਦਦਰ੍ਸ਼ ਹਰਿਮਨ੍ਤਿਕੇ
ਉਹ ਰਤਨਾਂ ਦੇ ਸਿੰਘਾਸਨ ਤੇ ਬੈਠੀ ਹੋਈ ਸੀ, ਤੇ ਹਰਿ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਸਾਹਮਣੇ ਵੇਖਿਆ।
ਮਨੋਹਰਾਂ ਸਸ੍ਮਿਤਾਂ ਚ ਪਸ਼੍ਯਂਤੀਂ ਵਕ੍ਰਚਕ੍ਸ਼ੁषਾ
ਉਹ ਵਕਰੀ ਨਜ਼ਰ ਨਾਲ, ਮੁਸਕਰਾ ਕੇ, ਮਨਮੋਹਣੀ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਤੱਕ ਰਹੀ ਸੀ।
ਰਤ੍ਨਾਲਂਕਾਰਸ਼ੋਭਾਢ੍ਯਾਂ ਭੂषਿਤਾਂ ਸ਼ੁਕ੍ਲਵਾਸਸਾ
ਉਹ ਰਤਨਾਂ ਵਾਲੇ ਗਹਿਣਿਆਂ ਨਾਲ ਸਜੀ ਹੋਈ ਸੀ, ਤੇ ਚਿੱਟੇ ਕਪੜੇ ਪਹਿਨੇ ਹੋਏ ਸਨ।
ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਤਾਂ ਸ਼੍ਰੀਹਰਿਸ੍ਤੂਰ੍ਣਂ ਵਿਜਹਾਰ ਤਯਾ ਸਹ
ਉਸ ਨੂੰ ਵੇਖ ਕੇ, ਸ੍ਰੀ ਹਰਿ ਤੁਰੰਤ ਉਸ ਨਾਲ ਖੇਡਣ ਲੱਗ ਪਿਆ।
ਮੂਰ੍ਚ੍ਛਾਮਵਾਪ ਵਿਰਜਾ ਕृष੍ਣਸ਼ृਂਗਾਰਕੌਤੁਕਾਤ੍
ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ ਦੇ ਪ੍ਰੇਮ-ਰਸ ਵਿਚ ਵਿਰਜਾ ਬੇਹੋਸ਼ ਹੋ ਗਈ।
ਤਯਾ ਸਕ੍ਤਂ ਸ਼੍ਰੀਹਰਿਂ ਚ ਰਤ੍ਨਮਂਡਪਸਂਸ੍ਥਿਤਮ੍ 4.2.
ਸ੍ਰੀ ਹਰਿ, ਉਸ ਦੇ ਨਾਲ ਲੱਗਾ ਰਹਿੰਦਾ, ਰਤਨਾਂ ਦੇ ਮੰਡਪ ਵਿਚ ਟਿਕਿਆ ਰਿਹਾ।
ਤਾਸਾਂ ਚ ਵਚਨਂ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਸੁष੍ਵਾਪ ਚ ਚੁਕੋਪ ਹ
ਉਹਨਾਂ ਦੀਆਂ ਗੱਲਾਂ ਸੁਣ ਕੇ, ਉਹ ਚੰਗੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸੁੱਤਾ ਤੇ ਗੁੱਸੇ ਵਿਚ ਆ ਗਿਆ।
ਤਾ ਉਵਾਚ ਮਹਾਦੇਵੀ ਮਾਂ ਤਂ ਦਰ੍ਸ਼ਯਿਤੁਂ ਕ੍ਸ਼ਮਾਃ
ਮਹਾਂਦੇਵੀ ਨੇ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਆਖਿਆ, 'ਤੁਸੀਂ ਮੈਨੂੰ ਉਹਨੂੰ ਵੇਖਾ ਸਕਦੇ ਹੋ।'
ਕਰਿष੍ਯਾਮਿ ਫਲਂ ਗੋਪ੍ਯਾਃ ਕृष੍ਣਸ੍ਯ ਚ ਯਥੋਚਿਤਮ੍
ਮੈਂ ਗੋਪੀ ਤੇ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ ਨੂੰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਯੋਗ ਫਲ ਦੇਵਾਂਗੀ।
ਸ਼ੀਘ੍ਰਮਾਨਯਤਾਲ੍ਯਸ਼੍ਚ ਤਯਾ ਸਾਰ੍ਦ੍ਧਂ ਹਰਿਂ ਪ੍ਰਿਯਮ੍
ਮੇਰੇ ਪਿਆਰੇ ਹਰਿ ਨੂੰ ਉਸ ਦੇ ਨਾਲ ਜਲਦੀ ਇੱਥੇ ਲਿਆਓ।
ਮਦਾਸ਼੍ਰਯਂ ਸਮਾਗਂਤੁਂ ਯੂਯਂ ਦਾਸਂ ਨ ਦਾਸ੍ਯਥ
ਜੇ ਤੁਸੀਂ ਉਹਨੂੰ ਮੇਰੇ ਕੋਲ ਨਹੀਂ ਲਿਆਉਂਦੇ, ਤਾਂ ਮੇਰੇ ਦਾਸ ਨਹੀਂ ਰਹੋਗੇ।
ਰਾਧਿਕਾਵਚਨਂ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਕਾਸ਼੍ਚਿਦ੍ਗੋਪ੍ਯੋ ਭਯਾਨ੍ਵਿਤਾਃ ਤਾਮੂਚੁਃ ਪੁਰਤਃ ਸ੍ਥਿਤ੍ਵਾ ਸਰ੍ਵਾ ਏਵ ਪ੍ਰਿਯਾਂ ਸਤੀਮ੍
ਰਾਧਿਕਾ ਦੀ ਗੱਲ ਸੁਣ ਕੇ, ਕੁਝ ਗੋਪੀਆਂ ਡਰ ਨਾਲ ਭਰੀਆਂ ਹੋਈਆਂ, ਉਸ ਪਿਆਰੀ ਤੇ ਪਵਿੱਤਰ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਖੜੀਆਂ ਹੋਈਆਂ ਤੇ ਆਖਣ ਲੱਗੀਆਂ।
ਵਯਂ ਤਂ ਦਰ੍ਸ਼ਯਿष੍ਯਾਮੋ ਵਿਰਜਾਸਹਿਤਂ ਵਿਭੁਮ੍
ਅਸੀਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਵਿਰਜਾ ਸਮੇਤ ਪ੍ਰਭੂ ਨੂੰ ਵੇਖਾਵਾਂਗੇ।
ਤਾਸਾਂ ਚ ਵਚਨਂ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਰਥਮਾਰੁਹ੍ਯ ਸੁਂਦਰੀ
ਉਹਨਾਂ ਦੀ ਗੱਲ ਸੁਣ ਕੇ, ਸੋਹਣੀ ਨੇ ਰਥ ਤੇ ਚੜ੍ਹਿਆ।
ਰਤ੍ਨੇਂਦ੍ਰਸਾਰਰਚਿਤਂ ਕੋਟਿਸੂਰ੍ਯਸਮਪ੍ਰਭਮ੍
ਉਹ ਰਥ ਚੋਟੀ ਦੇ ਰਤਨਾਂ ਨਾਲ ਬਣਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ ਤੇ ਲੱਖਾਂ-ਕਰੋੜਾਂ ਸੂਰਜਾਂ ਵਰਗਾ ਚਮਕਦਾ ਸੀ।
ਰਾਜਿਤਂ ਚਿਤ੍ਰਰਾਜੀਭਿਰ੍ਵੈਜਯਂਤੀਵਿਰਾਜਿਤਮ੍ 4.2.
ਚਮਕਦੀਆਂ ਝੰਡੀਆਂ ਦੀਆਂ ਕਤਾਰਾਂ ਨਾਲ ਸਜਿਆ ਹੋਇਆ, ਵੈਜਯੰਤੀ ਮਾਲਾ ਨਾਲ ਰੌਣਕ ਮਚਾਈ ਹੋਈ।
ਮਣਿਸਾਰਵਿਕਾਰੈਸ਼੍ਚ ਕੋਟਿਸ੍ਤਂਭੈਃ ਸੁਸ਼ੋਭਿਤਮ੍
ਕੋਟੀਆਂ ਚਮਕਦਾਰ ਰਤਨਾਂ ਦੇ ਸਤੰਭਾਂ ਨਾਲ ਸੋਹਣਾ ਬਣਾਇਆ ਗਿਆ।
ਸਿਂਦੂਰਾਕਾਰਮਣਿਭਿਰ੍ਮਧ੍ਯਦੇਸ਼ੇ ਵਿਭੂषਿਤੈਃ
ਮੱਧਲੇ ਹਿੱਸੇ ਨੂੰ ਲਾਲ ਰੰਗ ਦੇ ਰਤਨਾਂ ਨਾਲ ਸਜਾਇਆ ਗਿਆ।
ਚਤੁਰ੍ਲਕ੍ਸ਼ਪਰਿਮਿਤੈਸ਼੍ਚਿਤ੍ਰਘਂਟਾਸਮਨ੍ਵਿਤੈਃ
ਚਾਰ ਲੱਖ ਵਿਲੱਖਣ ਘੰਟੀਆਂ ਨਾਲ ਸੰਯੁਕਤ ਕੀਤਾ ਗਿਆ।