ਪਾਪਾਨਿ ਪਾਪਿਨਾਂ ਯਾਂਤਿ ਤੀਰ੍ਥਸ੍ਨਾਨਾਵਗਾਹਨਾਤ੍
ਪਾਪੀਆਂ ਦੇ ਪਾਪ ਤੀਰਥਾਂ 'ਤੇ ਨ੍ਹਾਉਣ ਤੇ ਡੁਬਕੀ ਲਗਾਉਣ ਨਾਲ ਦੂਰ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਨ ਹਿ ਸ੍ਥਾਤੁਂ ਸ਼ਕ੍ਨੁਵਂਤਿ ਪਾਪਾਨ੍ਯੇਵ ਕृਤਾਨਿ ਚ
ਉਥੇ ਕੀਤੇ ਹੋਏ ਪਾਪ ਕਦੇ ਟਿਕ ਨਹੀਂ ਸਕਦੇ।
ਭਕ੍ਤਂ ਵਰ੍ਤ੍ਮਨਿ ਗਚ੍ਛਂਤਂ ਯੇ ਯੇ ਪਸ਼੍ਯਂਤਿ ਮਾਨਵਾਃ 4.1.
ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਭਗਤ ਨੂੰ ਰਾਹ ਤੇ ਜਾਂਦੇ ਵੇਖਦੇ ਹਨ,
ਯੇ ਨਿਂਦਂਤਿ ਹृषੀਕੇਸ਼ਂ ਤਦ੍ਭਕ੍ਤਂ ਪੁਣ੍ਯਰੂਪਿਣਮ੍
ਜੋ ਹ੍ਰਿਸ਼ੀਕੇਸ਼ ਜਾਂ ਉਸ ਦੇ ਭਗਤ, ਜੋ ਪਵਿੱਤਰਤਾ ਦਾ ਰੂਪ ਹੈ, ਦੀ ਨਿੰਦਾ ਕਰਦੇ ਹਨ,
ਤੇ ਪਚ੍ਯਂਤੇ ਮਹਾਘੋਰੇ ਕੁਂਭੀਪਾਕੇ ਭਯਾਨਕੇ
ਉਹ ਭਿਆਨਕ ਕੁੰਭੀਪਾਕ ਨਰਕ ਵਿੱਚ ਸਜ਼ਾ ਪਾਉਂਦੇ ਹਨ।
ਤਸ੍ਯ ਦਰ੍ਸ਼ਨਮਾਤ੍ਰੇਣ ਪੁਣ੍ਯਂ ਨਸ਼੍ਯਤਿ ਨਿਸ਼੍ਚਿਤਮ੍
ਉਸ ਦੇ ਸਿਰਫ਼ ਦਰਸ਼ਨ ਨਾਲ ਹੀ ਪਵਿੱਤਰਤਾ ਨਿਸਚਿਤ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਨਸ਼ਟ ਹੋ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।
ਵੈष੍ਣਵਸ੍ਪਰ੍ਸ਼ਮਾਤ੍ਰੇਣ ਮੁਕ੍ਤੋ ਭਵਤਿ ਪਾਤਕੀ
ਵੈਸ਼ਨਵ ਦੇ ਸਪਰਸ਼ ਨਾਲ ਹੀ ਪਾਪੀ ਵੀ ਮੁਕਤ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਇਤ੍ਯੇਵਂ ਕਥਿਤੋ ਵਿਪ੍ਰ ਵਿष੍ਣੁਵੈष੍ਣਵਯੋਰ੍ਗੁਣਃ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਹੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਵਿਸ਼ਨੂ ਅਤੇ ਵੈਸ਼ਨਵਾਂ ਦੇ ਗੁਣ ਦੱਸੇ ਗਏ ਹਨ।
ਯਂ ਯਂ ਵਿਧਾਯ ਭੂਮੌ ਸ ਜਗਾਮ ਸ੍ਵਾਲਯਂ ਵਿਭੁਃ
ਜੋ ਕੁਝ ਉਸ ਨੇ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਬਣਾਇਆ, ਉਹ ਸਭ ਕਰਕੇ ਪ੍ਰਭੂ ਆਪਣੇ ਘਰ ਚਲੇ ਗਏ।
ਭਾਰਾਵਤਰਣੋਪਾਯਂ ਦੁष੍ਟਾਨਾਂ ਚ ਵਧੋਦ੍ਯਮਮ੍
ਭਾਰ ਹਟਾਉਣ ਦੇ ਉਪਾਏ ਅਤੇ ਦੁਸ਼ਟਾਂ ਨੂੰ ਨਸ਼ਟ ਕਰਨ ਦੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼।
ਅਧੁਨਾ ਗੋਪਵੇषਂ ਚ ਗੋਕੁਲਾਗਮਨਂ ਹਰੇਃ
ਹੁਣ ਪਰਮਾਤਮਾ ਨੇ ਗੋਪਾਂ ਵਾਲਾ ਰੂਪ ਧਾਰ ਲਿਆ ਤੇ ਗੋਕੁਲ ਆ ਗਿਆ।
ਸ਼ਂਖਚੂਡਵਧਂ ਪੂਰ੍ਵਂ ਸਂਕ੍ਸ਼ੇਪਾਤ੍ਕਥਿਤਂ ਸ਼੍ਰੁਤਮ੍
ਸ਼ੰਖਚੂੜ ਦੇ ਵਧ ਦੀ ਗੱਲ ਪਹਿਲਾਂ ਸੰਖੇਪ ਵਿੱਚ ਦੱਸ ਕੇ ਸੁਣਾਈ ਗਈ ਸੀ।
ਸ਼੍ਰੀਦਾਮ੍ਨਃ ਕਲਹਸ਼੍ਚੈਵ ਬਭੂਵ ਰਾਧਯਾ ਸਹ
ਸ਼੍ਰੀਦਾਮ ਤੇ ਰਾਧਾ ਵਿਚਕਾਰ ਝਗੜਾ ਹੋ ਗਿਆ।
ਰਾਧਾਂ ਸ਼ਸ਼ਾਪ ਸ਼੍ਰੀਦਾਮਾ ਯਾਹਿ ਯੋਨਿਂ ਚ ਮਾਨਵੀਮ੍
ਸ਼੍ਰੀਦਾਮ ਨੇ ਰਾਧਾ ਨੂੰ ਸ਼ਾਪ ਦਿੱਤਾ, 'ਤੂੰ ਮਨੁੱਖੀ ਜਣਨੀ ਵਿੱਚ ਜਨਮ ਲੈ।'
ਭੀਤਾ ਸ਼੍ਰੀਦਾਮਸ਼ਾਪਾਤ੍ਸਾ ਸ਼੍ਰੀਕृष੍ਣਂ ਸਮੁਵਾਚ ਹ
ਸ਼੍ਰੀਦਾਮ ਦੇ ਸ਼ਾਪ ਤੋਂ ਡਰ ਕੇ ਉਹ ਨੇ ਸ਼੍ਰੀਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਨੂੰ ਆਖਿਆ।
ਕਮੁਪਾਯਂ ਕਰਿष੍ਯਾਮਿ ਵਦ ਮਾਂ ਭਯਭਂਜਨ
ਮੈਂ ਇੱਛਾ ਪੂਰੀ ਕਰਨ ਲਈ ਕੋਈ ਉਪਾਏ ਕਰਾਂਗੀ; ਦੱਸੋ, ਡਰ ਦੂਰ ਕਰਨ ਵਾਲੇ।
ਕ੍ਸ਼ਣਮੇਕਂ ਯੁਗਸ਼ਤਂ ਕਾਲਨਾਥ ਤ੍ਵਯਾ ਵਿਨਾ
ਕਾਲ ਦੇ ਮਾਲਕ, ਤੇਰੇ ਬਿਨਾ ਇੱਕ ਪਲ ਵੀ ਸੌ ਯੁਗਾਂ ਵਰਗਾ ਲੱਗਦਾ ਹੈ।
ਸ਼ਰਤ੍ਪਾਰ੍ਵਣਚਂਦ੍ਰਾਭਂ ਕ੍ਸ਼ੁਧਾਪੂਰ੍ਣਾਨਨਂ ਤਵ 4.2.
ਤੇਰਾ ਭੁੱਖ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਚਿਹਰਾ ਸ਼ਰਤ ਪੂਰਨਮਾਸੀ ਦੀ ਚਾਂਦਨੀ ਵਰਗਾ ਹੈ।
ਤ੍ਵਮਾਤ੍ਮਾ ਮੇ ਮਨਃ ਪ੍ਰਾਣਾ ਦੇਹਮਾਤ੍ਰਂ ਵਹਾਮ੍ਯਹਮ੍
ਤੂੰ ਮੇਰੀ ਆਤਮਾ, ਮੇਰਾ ਮਨ ਤੇ ਮੇਰੀ ਜਿੰਦ ਹੈ; ਮੈਂ ਤਾਂ ਸਿਰਫ ਇਹ ਸਰੀਰ ਲੈ ਕੇ ਫਿਰਦੀ ਹਾਂ।
ਸ੍ਵਪ੍ਨੇ ਜ੍ਞਾਨੇ ਤ੍ਵਯਿ ਮਨਃ ਸ੍ਮਰਾਮਿ ਤ੍ਵਤ੍ਪਦਾਂਬੁਜਮ੍
ਸੁਪਨੇ ਤੇ ਜਾਗਣ ਵਿੱਚ, ਮੇਰਾ ਮਨ ਤੇਰੇ ਕਮਲ ਪੈਰਾਂ ਨੂੰ ਯਾਦ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਕृष੍ਣਸ੍ਤਦ੍ਵਚਨਂ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਬੋਧਯਾਮਾਸ ਸੁਂਦਰੀਮ੍
ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਨੇ ਉਹ ਗੱਲਾਂ ਸੁਣ ਕੇ ਸੁੰਦਰ ਰਾਧਾ ਨੂੰ ਸਮਝਾਇਆ।
ਮਹੀਤਲਂ ਗਮਿष੍ਯਾਮਿ ਵਾਰਾਹੇ ਚ ਵਰਾਨਨੇ
ਸੁੰਦਰ ਚਿਹਰੇ ਵਾਲੀਏ, ਮੈਂ ਵਾਰਾਹ ਯੁਗ ਵਿੱਚ ਧਰਤੀ ਤੇ ਆਵਾਂਗਾ।
ਵ੍ਰਜਂ ਗਤ੍ਵਾ ਵ੍ਰਜੇ ਦੇਵਿ ਵਿਹਰਿष੍ਯਾਮਿ ਕਾਨਨੇ
ਦੇਵੀ, ਮੈਂ ਵ੍ਰਜ ਜਾ ਕੇ ਉਥੇ ਦੇ ਜੰਗਲਾਂ ਵਿੱਚ ਖੇਡਾਂਗਾ।
ਕਿਂ ਵਾ ਤਸ੍ਯ ਭਯਂ ਕਂਸਾਦ੍ਭਯਾਂਤਕਾਰਕਸ੍ਯ ਚ
ਕੰਸ ਤੇ ਡਰ ਅਤੇ ਡਰ ਨੂੰ ਖਤਮ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਨੂੰ ਕਿਸ ਦਾ ਡਰ ਹੋ ਸਕਦਾ ਹੈ?
ਵਿਜਹਾਰ ਤਯਾ ਸਾਰ੍ਧਂ ਗੋਪਵੇषਂ ਵਿਧਾਯ ਸਃ
ਉਹ ਨੇ ਗੋਪਾਂ ਵਾਲਾ ਰੂਪ ਧਾਰ ਕੇ ਉਸ ਨਾਲ ਖੇਡਿਆ।
ਬ੍ਰਹ੍ਮਣਾ ਪ੍ਰਾਰ੍ਥਿਤਃ ਕृष੍ਣਃ ਸਮਾਗਤ੍ਯ ਮਹੀਤਲਮ੍
ਬ੍ਰਹਮਾ ਦੀ ਅਰਜ਼ੀ 'ਤੇ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਧਰਤੀ ਤੇ ਆਇਆ।
ਨਾਰਦ ਉਵਾਚ ਸਂਕ੍ਸ਼ੇਪਾਤ੍ਕਥਿਤਂ ਪੂਰ੍ਵਂ ਸਂਵ੍ਯਸ੍ਯ ਕਥਯਾਧੁਨਾ ।। 4.2.
ਨਾਰਦ ਨੇ ਆਖਿਆ: ਪਹਿਲਾਂ ਇਹ ਕਹਾਣੀ ਸੰਖੇਪ ਵਿੱਚ ਦੱਸ ਦਿੱਤੀ ਸੀ; ਹੁਣ ਇਸ ਨੂੰ ਵਿਸਥਾਰ ਨਾਲ ਸੁਣਾਓ।
ਏਕਦਾ ਰਾਧਯਾ ਸਾਰ੍ਧਂ ਗੋਲੋਕੇ ਸ਼੍ਰੀਹਰਿਃ ਸ੍ਵਯਮ੍
ਇੱਕ ਵਾਰ, ਰਾਧਾ ਦੇ ਨਾਲ, ਸ਼੍ਰੀਹਰੀ ਆਪ ਗੋਲੋਕ ਵਿੱਚ ਸੀ।
ਰਾਧਿਕਾਸੁਖਸਂਭੋਗਾਦ੍ ਬੁਬੁਧੇ ਨ ਸ੍ਵਕਂ ਪਰਮ੍
ਰਾਧਿਕਾ ਦੇ ਮਿਲਾਪ ਦੀ ਖੁਸ਼ੀ ਵਿਚ ਡੁੱਬ ਕੇ, ਉਹ ਆਪਣੇ ਆਪ ਤੋਂ ਵੀ ਬੇਖ਼ਬਰ ਹੋ ਗਿਆ।
ਗੋਪਿਕਾਂ ਵਿਰਜਾਮਨ੍ਯਾਂ ਸ਼ृਙ੍ਗਾਰਾਰ੍ਥਂ ਜਗਾਮ ਹ
ਪ੍ਰੇਮ ਲਈ, ਉਹ ਹੋਰ ਗੋਪੀ ਵਿਰਜਾ ਕੋਲ ਗਿਆ।