ਯਤੋ ਨ ਸਞ੍ਚਰੇਦ੍ਵ੍ਯਾਧਿਰ੍ਦੇਹੇषੁ ਦੇਹਧਾਰਿਣਾਮ੍
ਇਸ ਕਰਕੇ, ਰੋਗ ਜੀਵਾਂ ਦੇ ਸਰੀਰਾਂ ਵਿੱਚ ਨਹੀਂ ਫਿਰਦਾ।
ਯਤੋ ਨ ਸਞ੍ਚਰੇਦ੍ਵ੍ਯਾਧਿਬੀਜਂ ਦੁष੍ਟਮਮਙ੍ਗਲਮ੍
ਇਸ ਕਰਕੇ, ਰੋਗ ਦਾ ਮਾੜਾ ਤੇ ਅਸ਼ੁਭ ਬੀਜ ਨਹੀਂ ਫੈਲਦਾ।
ਯੋ ਵਾ ਯੋਗੇਨ ਖੇਦੇਨ ਦੇਹਤ੍ਯਾਗਂ ਕਰੋਤਿ ਚ
ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਯੋਗ ਜਾਂ ਕਠਿਨਾਈ ਨਾਲ ਆਪਣਾ ਸਰੀਰ ਛੱਡ ਦਿੰਦਾ ਹੈ—
ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਸ੍ਯ ਵਚਃ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਸ੍ਫੀਤਾ ਮਾਲਾਵਤੀ ਸਤੀ
ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਦੀ ਗੱਲ ਸੁਣ ਕੇ, ਮਾਲਾਵਤੀ ਜੋ ਖੁਸ਼ਹਾਲ ਸੀ, ਅਡੋਲ ਰਹੀ।
ਮਾਲਾਵਤ੍ਯੁਵਾਚ ਵਯਸਾऽਤਿਸ਼ਿਸ਼ੁਰ੍ਦृष੍ਟੋ ਜ੍ਞਾਨਂ ਯੋਗਵਿਦਾਂ ਪਰਮ੍
ਮਾਲਾਵਤੀ ਨੇ ਆਖਿਆ: ਹਾਲਾਂਕਿ ਤੇਰੀ ਉਮਰ ਬਹੁਤ ਘੱਟ ਲੱਗਦੀ ਹੈ, ਪਰ ਤੇਰਾ ਗਿਆਨ ਯੋਗੀਆਂ ਵਿੱਚ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਹੈ।
ਤ੍ਵਯਾ ਕृਤਾ ਪ੍ਰਤਿਜ੍ਞਾ ਚ ਕਾਨ੍ਤਂ ਜੀਵਯਿਤੁਂ ਮਮ
ਤੂੰ ਮੇਰੇ ਪਤੀ ਨੂੰ ਜਿੰਦਿਆ ਕਰਨ ਦਾ ਵਾਅਦਾ ਕੀਤਾ ਹੈ।
ਜੀਵਯਿष੍ਯਤਿ ਮਤ੍ਕਾਨ੍ਤਂ ਪਸ਼੍ਚਾਦ੍ਵੇਦਵਿਦਾਂ ਵਰਃ 1.15.
ਫਿਰ, ਵੇਦਾਂ ਦੇ ਗਿਆਨੀਆਂ ਵਿੱਚੋਂ ਸਭ ਤੋਂ ਚੰਗਾ ਮੇਰੇ ਪਤੀ ਨੂੰ ਜਿੰਦਿਆ ਕਰੇਗਾ।
ਸਭਾਯਾਂ ਜੀਵਿਤੇ ਕਾਨ੍ਤੇ ਤਸ੍ਯ ਤੀਵ੍ਰਸ੍ਯ ਸਨ੍ਨਿਧੌ
ਸਭਾ ਵਿੱਚ, ਜਦੋਂ ਉਸ ਦਾ ਪਤੀ ਜੀਉਂਦਾ ਸੀ ਤੇ ਉਸ ਤੀਬਰ ਮਨੁੱਖ ਦੀ ਹਾਜ਼ਰੀ ਵਿੱਚ—
ਏਤੇ ਬ੍ਰਹ੍ਮਾਦਯੋ ਦੇਵਾ ਵਿਦ੍ਯਮਾਨਾਸ਼੍ਚ ਸਂਸਦਿ
ਇਹ ਬ੍ਰਹਮਾ ਤੋਂ ਲੈ ਕੇ ਹੋਰ ਦੇਵਤੇ ਤੇ ਜੋ ਸਭਾ ਵਿੱਚ ਮੌਜੂਦ ਸਨ—
ਨਾਰੀਂ ਰਕ੍ਸ਼ਤਿ ਭਰ੍ਤ੍ਤਾਂ ਚੇਨ੍ਨ ਕੋऽਪਿ ਖਣ੍ਡਿਤੁਂ ਕ੍ਸ਼ਮਃ
ਜੇ ਔਰਤ ਆਪਣੇ ਪਤੀ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰੇ, ਤਾਂ ਕੋਈ ਵੀ ਉਸ ਨੂੰ ਨੁਕਸਾਨ ਨਹੀਂ ਪਹੁੰਚਾ ਸਕਦਾ।
ਏਵਂ ਦੇਵੇषੁ ਨੋ ਸ਼ਕ੍ਤਿਃ ਸ਼ਕ੍ਰੇ ਵਾ ਬ੍ਰਹ੍ਮਰੁਦ੍ਰਯੋਃ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਵਿੱਚ ਵੀ, ਇੰਦਰ, ਬ੍ਰਹਮਾ ਜਾਂ ਰੁਦਰ ਕੋਲ ਵੀ ਕੋਈ ਤਾਕਤ ਨਹੀਂ।
ਸ੍ਵਾਮੀ ਕਰ੍ਤ੍ਤਾ ਚ ਹਰ੍ਤ੍ਤਾ ਚ ਸ਼ਾਸ੍ਤਾ ਪੋष੍ਟਾ ਚ ਰਕ੍ਸ਼ਿਤਾ
ਪਤੀ ਹੀ ਕਰਨ ਵਾਲਾ, ਲੈਣ ਵਾਲਾ, ਆਗਿਆ ਦੇਣ ਵਾਲਾ, ਪਾਲਣ ਵਾਲਾ ਤੇ ਰੱਖਿਆ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਹੈ।
ਕਨ੍ਯਾ ਸਤ੍ਕੁਲਜਾਤਾ ਯਾ ਸਾ ਕਾਨ੍ਤਵਸ਼ਵਰ੍ਤਿਨੀ
ਜੋ ਕੁੜੀ ਚੰਗੀ ਘਰ ਵਿੱਚ ਜਨਮੀ ਹੋਈ ਹੈ, ਉਹ ਆਪਣੇ ਪਤੀ ਦੀ ਆਗਿਆ ਵਿਚ ਰਹਿੰਦੀ ਹੈ।
ਦੁष੍ਟਾ ਪਰਪੁਮਾਂਸਂ ਚ ਸੇਵਤੇ ਯਾ ਨਰਾਧਮਾ
ਪਰ ਜਿਹੜੀ ਮਾੜੀ ਤੇ ਨਿਕੰਮੀ ਔਰਤ ਹੋਵੇ, ਉਹ ਕਿਸੇ ਹੋਰ ਮਰਦ ਦੀ ਸੇਵਾ ਕਰਦੀ ਹੈ।
ਉਪਬਰ੍ਹਣਭਾਰ੍ਯ੍ਯਾऽਹਂ ਕਨ੍ਯਾ ਚਿਤ੍ਰਰਥਸ੍ਯ ਚ
ਮੈਂ ਉਪਬਰਹਣ ਦੀ ਪਤਨੀ ਹਾਂ, ਤੇ ਚਿਤਰਰਥ ਦੀ ਧੀ ਵੀ ਹਾਂ।
ਸਰ੍ਵਂ ਕਾਲਯਿਤੁਂ ਸ਼ਕ੍ਤਸ੍ਤ੍ਵਂ ਚ ਵੇਦਵਿਦਾਂ ਵਰ
ਤੁਸੀਂ, ਵੇਦਾਂ ਦੇ ਗਿਆਨੀ ਵਿਚੋਂ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ, ਸਾਰੇ ਸਮੇਂ ਨੂੰ ਮਾਪ ਸਕਦੇ ਹੋ।
ਮਾਲਾਵਤੀਵਚਃ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਵਿਪ੍ਰੋ ਵੇਦਵਿਦਾਂ ਵਰਃ 1.15.
ਮਾਲਾਵਤੀ ਦੇ ਬੋਲ ਸੁਣ ਕੇ, ਵੇਦਾਂ ਦੇ ਗਿਆਨੀ ਵਿਚੋਂ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਬ੍ਰਾਹਮਣ—
ਦਦਰ੍ਸ਼ ਮृਤ੍ਯੁਕਨ੍ਯਾਂ ਚ ਪ੍ਰਥਮਂ ਮਾਲਤੀ ਸਤੀ
ਸਭ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ, ਸਤਵਾਨ ਮਾਲਤੀ ਨੇ ਮੌਤ ਦੀ ਕੁੜੀ ਨੂੰ ਵੇਖਿਆ।
ਸਸ੍ਮਿਤਾਂ षਡ੍ਭੁਜਾਂ ਸ਼ਾਨ੍ਤਾਂ ਦਯਾਯੁਕ੍ਤਾਂ ਮਹਾਸਤੀਮ੍
ਉਹ ਉਸ ਨੂੰ ਹੱਸਦੀ ਹੋਈ, ਛੇ ਬਾਂਹਾਂ ਵਾਲੀ, ਸ਼ਾਂਤ, ਦਇਆ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ, ਮਹਾਨ ਪਵਿੱਤਰ ਔਰਤ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਵੇਖਦੀ ਹੈ।
ਕਾਲਂ ਨਾਰਾਯਣਾਂਸ਼ਂ ਚ ਦਦਰ੍ਸ਼ ਪੁਰਤਃ ਸਤੀ
ਉਹ ਪਵਿੱਤਰ ਔਰਤ ਨੇ ਕਾਲ ਨੂੰ, ਜੋ ਨਾਰਾਇਣ ਦਾ ਅੰਸ਼ ਸੀ, ਆਪਣੇ ਸਾਹਮਣੇ ਖੜਾ ਵੇਖਿਆ।
षਡ੍ਵਕ੍ਤ੍ਰਂ षੋਡਸ਼ਭੁਜਂ ਚਤੁਰ੍ਵਿਂਸ਼ਤਿਲੋਚਨਮ੍
ਉਸ ਦੇ ਛੇ ਚਿਹਰੇ, ਸੋਲਾਂ ਬਾਂਹਾਂ ਤੇ ਚੌਵੀਂ ਅੱਖਾਂ ਸਨ।
ਦੇਵਸ੍ਯ ਦੇਵਂ ਵਿਕृਤਂ ਸਰ੍ਵਸਂਹਾਰਰੂਪਿਣਮ੍
ਉਸ ਨੇ ਸਭ ਦੇ ਦੇਵਤਾ, ਡਰਾਉਣਾ, ਸਭ ਕੁਝ ਨਸ਼ਟ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਰੂਪ ਵੇਖਿਆ।
ਈषਦ੍ਧਾਸ੍ਯਪ੍ਰਸਨ੍ਨਾਸ੍ਯਮਕ੍ਸ਼ਮਾਲਾਕਰਂ ਵਰਮ੍
ਉਸ ਦਾ ਚਿਹਰਾ ਥੋੜ੍ਹਾ ਹੱਸਦਾ ਤੇ ਮਿਹਰਬਾਨ ਸੀ, ਹੱਥ ਵਿੱਚ ਅੱਖ ਮਾਲਾ ਸੀ, ਤੇ ਉਹ ਵਰ ਦਿੰਦਾ ਸੀ।
ਸਤੀ ਦਦਰ੍ਸ਼ ਪੁਰਤੋ ਵ੍ਯਾਧਿਸਂਘਾਨ੍ਸੁਦੁਰ੍ਜਯਾਨ੍
ਉਸ ਪਵਿੱਤਰ ਔਰਤ ਨੇ ਆਪਣੇ ਸਾਹਮਣੇ ਬਿਮਾਰੀਆਂ ਦੇ ਝੁੰਡ ਵੇਖੇ, ਜੋ ਬੜੀ ਮੁਸ਼ਕਲ ਨਾਲ ਜਿੱਤੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਸ੍ਥੂਲਪਾਦਂ ਕृष੍ਣਵਰ੍ਣਂ ਧਰ੍ਮਿष੍ਠਂ ਰਵਿਨਨ੍ਦਨਮ੍
ਉਸ ਨੇ ਵੱਡੇ ਪੈਰਾਂ ਵਾਲਾ, ਕਾਲਾ ਰੰਗ ਵਾਲਾ, ਧਰਮ ਵਾਲਾ, ਤੇ ਸੂਰਜ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਵੇਖਿਆ।
ਧਰ੍ਮਾਧਰ੍ਮਵਿਚਾਰਜ੍ਞਂ ਪਰਂ ਧਰ੍ਮਸ੍ਵਰੂਪਿਣਮ੍
ਉਹ ਧਰਮ ਤੇ ਅਧਰਮ ਦੀ ਪਛਾਣ ਜਾਣਦਾ ਹੈ, ਤੇ ਉੱਚਾ ਧਰਮ ਰੂਪ ਹੈ।
ਤਾਂਸ਼੍ਚ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਚ ਨਿਃਸ਼ਙ੍ਕਾ ਪਪ੍ਰਚ੍ਛ ਪ੍ਰਥਮਂ ਯਮਮ੍ 1.15.
ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਵੇਖ ਕੇ, ਬਿਨਾ ਡਰ, ਉਸ ਨੇ ਸਭ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਯਮ ਨੂੰ ਪੁੱਛਿਆ।
ਮਾਲਾਵਤ੍ਯੁਵਾਚ ਕਾਲਵ੍ਯਤਿਕ੍ਰਮੇ ਕਾਨ੍ਤਂ ਕਥਂ ਹਰਸਿ ਮੇ ਵਿਭੋ
ਮਾਲਾਵਤੀ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਹੇ ਪ੍ਰਭੂ, ਕਾਲ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਤੁਸੀਂ ਮੇਰੇ ਪਤੀ ਨੂੰ ਕਿਵੇਂ ਲੈ ਜਾਂਦੇ ਹੋ?
ਯਮ ਉਵਾਚ ਈਸ਼੍ਵਰਾਜ੍ਞਾਂ ਵਿਨਾ ਸਾਧ੍ਵਿ ਨਾਮृਤਂ ਚਾਲਯਾਮ੍ਯਹਮ੍
ਯਮ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਹੇ ਪਵਿੱਤਰ ਔਰਤ, ਪ੍ਰਭੂ ਦੀ ਆਗਿਆ ਤੋਂ ਬਿਨਾ, ਮੈਂ ਕਿਸੇ ਦੀ ਜਿੰਦਗੀ ਨੂੰ ਨਹੀਂ ਹਿਲਾਉਂਦਾ।
ਅਹਂ ਕਾਲੋ ਮृਤ੍ਯੁਕਨ੍ਯਾ ਵ੍ਯਾਧਯਸ਼੍ਚ ਸੁਦੁਰ੍ਜਯਾਃ
ਮੈਂ ਕਾਲ ਹਾਂ, ਮੌਤ ਦੀ ਕੁੜੀ ਹਾਂ, ਤੇ ਬਿਮਾਰੀਆਂ ਹਾਂ, ਜੋ ਬੜੀ ਮੁਸ਼ਕਲ ਨਾਲ ਜਿੱਤੀਆਂ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ।