ਇਤ੍ਯੁਕ੍ਤ੍ਵਾ ਤੁਲਸੀ ਦੇਵੀ ਪ੍ਰਜਹਾਸ ਪੁਨਃ ਪੁਨਃ
ਇਹ ਕਹਿ ਕੇ ਤੁਲਸੀ ਦੇਵੀ ਵਾਰ ਵਾਰ ਹੱਸ ਪਈ।
ਗਣੇਸ਼ਸ੍ਯ ਪ੍ਰਧਾਨਾਂਗੇ ਦਤ੍ਤ੍ਵਾ ਕਿਞ੍ਚਿਜ੍ਜਲਂ ਮੁਨੇ
ਹੇ ਮੁਨੀ, ਉਸ ਨੇ ਗਣੇਸ਼ ਦੇ ਮੁੱਖ ਅੰਗ ਉੱਤੇ ਥੋੜ੍ਹਾ ਜਿਹਾ ਪਾਣੀ ਛਿੜਕਿਆ।
ਬਭੂਵ ਧ੍ਯਾਨਭਗ੍ਨਂ ਚ ਤਸ੍ਯ ਨਾਰਦ ਚੇਤਨਮ੍
ਨਾਰਦ ਦਾ ਮਨ ਧਿਆਨ ਤੋਂ ਹਟ ਗਿਆ।
ਧ੍ਯਾਨਂ ਤ੍ਯਕ੍ਤ੍ਵਾ ਹਰਿਂ ਸ੍ਮृਤ੍ਵਾ ਚਾਪਸ਼੍ਯਤ੍ਕਾਮਿਨੀਂ ਪੁਰਃ
ਉਸ ਨੇ ਧਿਆਨ ਛੱਡ ਕੇ ਹਰੀ ਨੂੰ ਯਾਦ ਕੀਤਾ ਤੇ ਆਪਣੇ ਸਾਹਮਣੇ ਕਾਮੀ ਨਾਰੀ ਨੂੰ ਵੇਖਿਆ।
ਲਮ੍ਬੋਦਰਸ਼੍ਚ ਤਾਂ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਪਰਂ ਵਿਨਯਪੂਰ੍ਵਕਮ੍
ਲੰਬੋਦਰ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਵੇਖ ਕੇ ਬਹੁਤ ਨਿਮਰਤਾ ਨਾਲ ਪੇਸ਼ ਆਇਆ।
ਗਣੇਸ਼੍ਵਰ ਉਵਾਚ ਪਾਪਦੋऽਸ਼ੁਭਦਃ ਸ਼ਸ਼੍ਵਦ੍ਧ੍ਯਾਨਭਂਗਸ੍ਤਪਸ੍ਵਿਨਾਮ੍
ਗਣੇਸ਼ ਨੇ ਆਖਿਆ: ਤਪੱਸੀਆਂ ਲਈ ਧਿਆਨ ਵਿੱਚ ਰੁਕਾਵਟ ਪਾਪ ਅਤੇ ਅਸ਼ੁਭ ਹੁੰਦੀ ਹੈ।
ਕृष੍ਣਃ ਕਰੋਤੁ ਕਲ੍ਯਾਣਂ ਹਨ੍ਤੁ ਵਿਘ੍ਨਂ ਕृਪਾਨਿਧਿਃ
ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ, ਦਇਆ ਦੇ ਸਮੁੰਦਰ, ਚੰਗੀ ਕismet ਦੇਣ ਤੇ ਰੁਕਾਵਟਾਂ ਦੂਰ ਕਰਨ।
ਗਣੇਸ਼ਵਚਨਂ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਤਮੁਵਾਚ ਸ੍ਮਰਾਤੁਰਾ 3.46.
ਗਣੇਸ਼ ਦੇ ਬਚਨ ਸੁਣ ਕੇ, ਉਹ ਪ੍ਰੇਮ ਵਿੱਚ ਪਈ ਹੋਈ, ਉਸ ਨੂੰ ਆਖਣ ਲੱਗੀ।
ਤੁਲਸ੍ਯੁਵਾਚ ਤਪਸ੍ਯਾ ਮੇ ਸ੍ਵਾਮਿਨੋऽਰ੍ਥੇ ਤ੍ਵਂ ਸ੍ਵਾਮੀ ਭਵ ਮੇ ਪ੍ਰਭੋ
ਤੁਲਸੀ ਨੇ ਆਖਿਆ: ਮੇਰੀ ਤਪੱਸਿਆ ਮਾਲਕ ਲਈ ਹੈ; ਹੇ ਪ੍ਰਭੂ, ਤੂੰ ਮੇਰਾ ਮਾਲਕ ਬਣ।
ਤੁਲਸੀਵਚਨਂ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਗਣੇਸ਼ਃ ਸ਼੍ਰੀਹਰਿਂ ਸ੍ਮਰਨ੍
ਤੁਲਸੀ ਦੇ ਬਚਨ ਸੁਣ ਕੇ, ਗਣੇਸ਼ ਨੇ ਸ਼੍ਰੀਹਰੀ ਨੂੰ ਯਾਦ ਕੀਤਾ।
ਗਣੇਸ਼ ਉਵਾਚ ਦਾਰਗ੍ਰਹੋ ਹਿ ਦੁਃਖਾਯ ਨ ਸੁਖਾਯ ਕਦਾਚਨ
ਗਣੇਸ਼ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਪਤਨੀ ਲੈਣ ਨਾਲ ਹਮੇਸ਼ਾ ਦੁੱਖ ਹੀ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਕਦੇ ਵੀ ਖੁਸ਼ੀ ਨਹੀਂ ਮਿਲਦੀ।
ਹਰਿਭਕ੍ਤੇਰ੍ਵ੍ਯਵਾਯਸ਼੍ਚ ਤਪਸ੍ਯਾਨਾਸ਼ਕਾਰਕਃ
ਹਰੀ ਦੀ ਭਗਤੀ ਅਤੇ ਤਪ ਦੀ ਕਮਾਈ ਨੂੰ ਵਿਅਭੀਚਾਰ ਨਸ਼ਟ ਕਰ ਦਿੰਦਾ ਹੈ।
ਗਰ੍ਭਵਾਸਕਰਃ ਸ਼ਸ਼੍ਵਤ੍ਤਤ੍ਤ੍ਵਜ੍ਞਾਨਨਿਕृਨ੍ਤਕਃ
ਇਹ ਮੁੜ ਮੁੜ ਜਨਮ ਲੈਣ ਦਾ ਕਾਰਨ ਬਣਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਸੱਚੀ ਗਿਆਨ ਨੂੰ ਕੱਟ ਦਿੰਦਾ ਹੈ।
ਗੇਹੋऽਯਂ ਕਾਰਣਾਨਾਂ ਚ ਸਰ੍ਵਮਾਯਾਕਰਣ੍ਡਕਮ੍
ਇਹ ਘਰ ਸਾਰੇ ਕਾਰਨਾਂ ਦੀ ਟੋਕਰੀ ਹੈ ਅਤੇ ਮਾਇਆ ਦਾ ਪੂਰਾ ਘੜਾ ਹੈ।
ਨਿਵਰ੍ਤਸ੍ਵ ਮਹਾਭਾਗੇ ਪਸ਼੍ਯਾਨ੍ਯਂ ਕਾਮੁਕਂ ਪਤਿਮ੍
ਮਹਾਂਭਾਗੇ, ਤੂੰ ਪਿੱਛੇ ਹਟ ਜਾ ਅਤੇ ਹੋਰ ਕਿਸੇ ਇੱਛਾਵਾਨ ਪਤੀ ਨੂੰ ਲੱਭ।
ਇਤ੍ਯੇਵਂ ਵਚਨਂ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਕੋਪਾਤ੍ਸਾ ਤਂ ਸ਼ਸ਼ਾਪ ਹ
ਇਹ ਗੱਲ ਸੁਣ ਕੇ, ਉਹ ਨੇ ਗੁੱਸੇ ਵਿੱਚ ਉਸ ਨੂੰ ਸ਼ਾਪ ਦੇ ਦਿੱਤਾ।
ਇਤ੍ਯਾਕਰ੍ਣ੍ਯ ਸੁਰਸ਼੍ਰੇष੍ਠਸ੍ਤਾਂ ਸ਼ਸ਼ਾਪ ਸ਼ਿਵਾਤ੍ਮਜਃ
ਇਹ ਸੁਣ ਕੇ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਵਿਚੋਂ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ, ਸ਼ਿਵ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਸ਼ਾਪ ਦਿੱਤਾ।
ਤਤ੍ਪਸ਼੍ਚਾਨ੍ਮਹਤਾਂ ਸ਼ਾਪਾਦ੍ਵृਕ੍ਸ਼ਸ੍ਤ੍ਵਂ ਭਵਿਤੇਤਿ ਚ 3.46.
ਫਿਰ ਮਹਾਨ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਸ਼ਾਪ ਨਾਲ, ਤੂੰ ਰੁੱਖ ਬਣ ਜਾਵੇਂਗੀ।
ਸ਼ਾਪਂ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਤੁ ਤੁਲਸੀ ਸਾ ਰੁਰੋਦ ਪੁਨਃ ਪੁਨਃ
ਸ਼ਾਪ ਸੁਣ ਕੇ, ਤੁਲਸੀ ਨੇ ਵਾਰ ਵਾਰ ਰੋਇਆ।
ਗਣੇਸ਼੍ਵਰ ਉਵਾਚ ਕਲਾਂਸ਼ੇਨ ਮਹਾਭਾਗੇ ਸ੍ਵਯਂ ਨਾਰਾਯਣਪ੍ਰਿਯਾ
ਗਣੇਸ਼ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਮਹਾਂਭਾਗੇ, ਆਪਣੇ ਹਿੱਸੇ ਨਾਲ ਤੂੰ ਆਪ ਨਾਰਾਇਣ ਦੀ ਪਿਆਰੀ ਹੈ।
ਪ੍ਰਿਯਾ ਤ੍ਵਂ ਸਰ੍ਵਦੇਵਾਨਾਂ ਸ਼੍ਰੀਕृष੍ਣਸ੍ਯ ਵਿਸ਼ੇषਤਃ ੩੩' ਹਰੇਰਾਰਾਧਨਵ੍ਯਗ੍ਰੋ ਬਦਰੀਸਨ੍ਨਿਧਿਂ ਯਯੌ
ਤੂੰ ਸਾਰੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੂੰ ਪਿਆਰੀ ਹੈ, ਖਾਸ ਕਰਕੇ ਸ਼੍ਰੀਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਨੂੰ। ਹਰੀ ਦੀ ਉਪਾਸਨਾ ਵਿੱਚ ਲੀਨ ਹੋ ਕੇ, ਉਹ ਬਦਰੀ ਦੇ ਨੇੜੇ ਗਿਆ।
ਜਗਾਮ ਤੁਲਸੀ ਦੇਵੀ ਹृਦਯੇਨ ਵਿਦੂਯਤਾ
ਦੇਵੀ ਤੁਲਸੀ, ਆਪਣੇ ਦੁਖੀ ਦਿਲ ਨਾਲ, ਚਲੀ ਗਈ।
ਪਸ਼੍ਚਾਨ੍ਮੁਨੀਨ੍ਦ੍ਰਸ਼ਾਪੇਨ ਗਣੇਸ਼ਸ੍ਯ ਚ ਨਾਰਦ
ਫਿਰ, ਮੁਨੀੰਦਰ ਅਤੇ ਗਣੇਸ਼ ਦੇ ਸ਼ਾਪ ਨਾਲ, ਹੇ ਨਾਰਦ—
ਤਤਃ ਸ਼ਙ੍ਕਰਸ਼ੂਲੇਨ ਸ ਮਮਾਰਾਸੁਰੇਸ਼੍ਵਰਃ
ਫਿਰ, ਸ਼ੰਕਰ ਦੇ ਤ੍ਰਿਸ਼ੂਲ ਨਾਲ, ਅਸੁਰਾਂ ਦਾ ਸਵਾਮੀ ਮਰ ਗਿਆ।
ਕਥਿਤਸ਼੍ਚੇਤਿਹਾਸਸ੍ਤੇ ਸ਼੍ਰੁਤੋ ਧਰ੍ਮਮੁਖਾਤ੍ਪੁਰਾ
ਇਹ ਕਹਾਣੀ ਤੈਨੂੰ ਦੱਸੀ ਗਈ ਹੈ, ਜਿਵੇਂ ਪਹਿਲਾਂ ਧਰਮ ਦੇ ਮੂੰਹੋਂ ਸੁਣੀ ਸੀ।
ਤਤਃ ਪਰਸ਼ੁਰਾਮੋऽਸੌ ਜਗਾਮ ਤਪਸੇ ਵਨਮ੍
ਫਿਰ, ਪਰਸ਼ੁਰਾਮ ਤਪ ਕਰਨ ਲਈ ਜੰਗਲ ਵੱਲ ਗਿਆ।
ਪੂਜਿਤੋ ਵਨ੍ਦਿਤਃ ਸਰ੍ਵੈਃ ਸੁਰੇਨ੍ਦ੍ਰਮੁਨਿਪੁਙ੍ਗਵੈਃ 3.46.
ਉਹ ਸਭ ਵੱਲੋਂ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਅਤੇ ਮੁਨੀਆਂ ਦੇ ਸਰਵੋਤਮ ਵੱਲੋਂ, ਪੂਜਿਆ ਅਤੇ ਸਤਿਕਾਰਿਆ ਗਿਆ।
ਇਦਂ ਗਣਪਤੇਃ ਖਣ੍ਡਂ ਯਃ ਸ਼ृਣੋਤਿ ਸਮਾਹਿਤਃ
ਜੋ ਮਨ ਲਾ ਕੇ ਗਣਪਤੀ ਦੇ ਇਸ ਅੰਸ਼ ਨੂੰ ਸੁਣਦਾ ਹੈ—
ਅਪੁਤ੍ਰੋ ਲਭਤੇ ਪੁਤ੍ਰਂ ਸ਼੍ਰੀਗਣੇਸ਼ਪ੍ਰਸਾਦਤਃ
ਜਿਸ ਦੇ ਘਰ ਪੁੱਤਰ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦਾ, ਉਹ ਸ਼੍ਰੀ ਗਣੇਸ਼ ਜੀ ਦੀ ਕਿਰਪਾ ਨਾਲ ਪੁੱਤਰ ਪਾ ਲੈਂਦਾ ਹੈ।
ਯਸ਼ਸ੍ਵਿਨਂ ਪੁਤ੍ਰਿਣਂ ਚ ਵਿਦ੍ਵਾਂਸਂ ਸੁਕਵੀਸ਼੍ਵਰਮ੍
ਉਹ ਵਿਅਕਤੀ ਪ੍ਰਸਿੱਧ, ਗਿਆਨਵਾਨ ਅਤੇ ਵਧੀਆ ਕਵੀ ਪੁੱਤਰ ਪਾ ਲੈਂਦਾ ਹੈ।