ਅਤਿਥਿਃ ਪੂਜਿਤੋ ਯੇਨ ਪੂਜਿਤਾਃ ਸਰ੍ਵਦੇਵਤਾਃ
ਜਿਸ ਨੇ ਮਹਿਮਾਨ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕੀਤੀ, ਉਸ ਨੇ ਸਭ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰ ਲਈ।
ਸ੍ਨਾਨੇਨ ਸਰ੍ਵਤੀਰ੍ਥੇषੁ ਸਰ੍ਵਦਾਨੇਨ ਯਤ੍ਫਲਮ੍ ੪੫' ਤਦੇਵਾਤਿਥਿਸੇਵਾਯਾਃ ਕਲਾਂ ਨਾਰ੍ਹਨ੍ਤਿ षੋਡਸ਼ੀਮ੍
ਸਭ ਤੀਰਥਾਂ 'ਤੇ ਨ੍ਹਾਉਣ ਤੇ ਸਭ ਦਾਨ ਦੇਣ ਨਾਲ ਜੋ ਫਲ ਮਿਲਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਮਹਿਮਾਨ ਦੀ ਸੇਵਾ ਦੇ ਇੱਕ ਸੋਲੇ ਹਿੱਸੇ ਦੇ ਬਰਾਬਰ ਵੀ ਨਹੀਂ।
ਅਤਿਥਿਰ੍ਯਸ੍ਯ ਭਗ੍ਨਾਸ਼ੋ ਯਾਤਿ ਰੁष੍ਟਸ਼੍ਚ ਮਨ੍ਦਿਰਾਤ੍
ਜਿਸ ਦਾ ਮਹਿਮਾਨ ਉਸ ਦੇ ਘਰੋਂ ਨਿਰਾਸ਼ ਜਾਂ ਗੁੱਸੇ ਹੋ ਕੇ ਚਲਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ,
ਸ੍ਤ੍ਰੀਗੋਘ੍ਨਸ਼੍ਚ ਕृਤਘ੍ਨਸ਼੍ਚ ਬ੍ਰਹ੍ਮਘ੍ਨੋ ਗੁਰੁਤਲ੍ਪਗਃ
ਜੋ ਔਰਤ ਦਾ ਹੱਤਿਆਰਾ, ਗਾਂ ਦਾ ਹੱਤਿਆਰਾ, ਅਕ੍ਰਿਤਘਨ, ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਦਾ ਹੱਤਿਆਰਾ ਜਾਂ ਗੁਰੂ ਦੀ ਸੰਗਤ ਨੂੰ ਭੰਗ ਕਰਦਾ,
ਸਨ੍ਧ੍ਯਾਹੀਨਃ ਸ੍ਵਘਾਤੀ ਚ ਸਤ੍ਯਘ੍ਨੋ ਹਰਿਨਿਨ੍ਦਕਃ
ਜੋ ਸੰਧਿਆ ਦੀ ਪੂਜਾ ਨਹੀਂ ਕਰਦਾ, ਆਪਣੀ ਜਾਨ ਆਪ ਲੈ ਲੈਂਦਾ, ਸਚ ਨੂੰ ਤੋੜਦਾ ਜਾਂ ਹਰੀ ਦੀ ਨਿੰਦਾ ਕਰਦਾ,
ਮਿਤ੍ਰਦ੍ਰੋਹੀ ਕृਤਘ੍ਨਸ਼੍ਚ ਵृषਵਾਹਸ਼੍ਚ ਸੂਪਕृਤ੍ 3.44.
ਜੋ ਮਿੱਤਰ ਦਾ ਧੋਖਾ ਕਰਦਾ, ਅਕ੍ਰਿਤਘਨ, ਬਲਦ ਚਲਾਉਣ ਵਾਲਾ ਜਾਂ ਰਸੋਈਆ,
ਸ਼ੂਦ੍ਰਸ਼੍ਰਾਦ੍ਧਾਨ੍ਨਭੋਜੀ ਚ ਸ਼ੂਦ੍ਰਸ਼੍ਰਾਦ੍ਧੇषੁ ਭੋਜਕਃ
ਜੋ ਕੋਈ ਸ਼ੂਦਰ ਦੇ ਸ੍ਰਾਦ੍ਹ ਦੇ ਭੋਜਨ ਨੂੰ ਖਾਂਦਾ ਹੈ ਜਾਂ ਸ਼ੂਦਰਾਂ ਦੇ ਸ੍ਰਾਦ੍ਹ ਵਿੱਚ ਭਾਗ ਲੈਂਦਾ ਹੈ,
ਲਾਕ੍ਸ਼ਾਮਾਂਸਤਿਲਾਨਾਂ ਚ ਲਵਣਸ੍ਯ ਤਿਲਸ੍ਯ ਚ
ਜੋ ਲਾਖ, ਮਾਸ, ਤਿਲ, ਲੂਣ ਜਾਂ ਤਿਲ ਦੇ ਦਾਣੇ ਖਾਂਦਾ ਹੈ,
ਏਕਾਦਸ਼ੀਕृष੍ਣਸੇਵਾਹੀਨੋ ਵਿਪ੍ਰਸ਼੍ਚ ਭਾਰਤੇ
ਭਾਰਤ ਵਿੱਚ ਉਹ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਜੋ ਏਕਾਦਸ਼ੀ ਨੂੰ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਦੀ ਸੇਵਾ ਨਹੀਂ ਕਰਦਾ,
ਕਾਲਸੂਤ੍ਰੇ ਚ ਨਰਕੇ ਪਤਨ੍ਤਿ ਬ੍ਰਹ੍ਮਣਾਂ ਸ਼ਤਮ੍
ਉਹ ਕਾਲਸੂਤਰ ਨਰਕ ਵਿੱਚ ਬ੍ਰਹਮਾ ਦੇ ਸੌ ਜਨਮਾਂ ਲਈ ਡਿੱਗ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਨਾਰਾਯਣ ਉਵਾਚ ਮੇਘਗਮ੍ਭੀਰਯਾ ਵਾਚਾ ਤਮੁਵਾਚ ਜਗਤ੍ਪਤਿਃ
ਨਾਰਾਇਣ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਜਗਤ ਦੇ ਸੁਆਮੀ ਨੇ ਗੂੜ੍ਹ ਬੱਦਲਾਂ ਵਰਗੀ ਆਵਾਜ਼ ਵਿੱਚ ਉਸਨੂੰ ਸੰਬੋਧਨ ਕੀਤਾ।
ਵਿष੍ਣੁਰੁਵਾਚ ਅਸ੍ਯ ਰਾਮਸ੍ਯ ਰਕ੍ਸ਼ਾਰ੍ਥਂ ਕृष੍ਣਭਕ੍ਤਸ੍ਯ ਸਾਮ੍ਪ੍ਰਤਮ੍
ਵਿਸ਼ਨੁ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਇਸ ਰਾਮ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਲਈ, ਜੋ ਹੁਣ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਦਾ ਭਗਤ ਹੈ,
ਨੈਤੇषਾਂ ਕृष੍ਣਭਕ੍ਤਾਨਾਮਸ਼ੁਭਂ ਵਿਦ੍ਯਤੇ ਕ੍ਵਚਿਤ੍
ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਦੇ ਭਗਤਾਂ ਲਈ ਕਦੇ ਵੀ ਕਿਸੇ ਵੀ ਥਾਂ ਤੇ ਕੋਈ ਅਸ਼ੁਭ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦਾ।
ਨਾਹਂ ਪਾਤਾ ਗੁਰੌ ਰੁष੍ਟੇ ਬਲਵਦ੍ਗੁਰੁਹੇਲਨਮ੍
ਜੇ ਗੁਰੂ ਨਾਰਾਜ਼ ਹੋਵੇ ਤਾਂ ਮੈਂ ਪਾਪ ਨਹੀਂ ਮਾਫ ਕਰਦਾ, ਨਾ ਹੀ ਗੁਰੂ ਦੀ ਬੇਅਦਬੀ ਦਾ ਭਾਰੀ ਦੋਸ਼।
ਮਾਨ੍ਯਃ ਪੂਜ੍ਯਸ਼੍ਚ ਸਰ੍ਵੇਭ੍ਯਃ ਸਰ੍ਵੇषਾਂ ਜਨਕੋ ਭਵੇਤ੍
ਉਸਨੂੰ ਸਭ ਵਲੋਂ ਆਦਰ ਅਤੇ ਪੂਜਾ ਮਿਲਣੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ; ਉਹ ਸਭ ਦਾ ਪਿਤਾ ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਜਨਕੋ ਜਨ੍ਮਦਾਨਾਚ੍ਚ ਪਾਲਨਾਚ੍ਚ ਪਿਤਾ ਨृਣਾਮ੍ 3.44.
ਜੋ ਜਨਮ ਦਿੰਦਾ ਅਤੇ ਪਾਲਣ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਮਨੁੱਖਾਂ ਦਾ ਪਿਤਾ ਕਹਾਉਂਦਾ ਹੈ।
ਪਿਤੁਃ ਸ਼ਤਗੁਣਂ ਮਾਤਾ ਪੋषਣਾਦ੍ਗਰ੍ਭਧਾਰਣਾਤ੍
ਮਾਂ ਪਿਤਾ ਨਾਲੋਂ ਸੌ ਗੁਣਾ ਵਧੀਕ ਹੈ, ਕਿਉਂਕਿ ਉਹ ਪਾਲਣ ਕਰਦੀ ਅਤੇ ਗਰਭ ਵਿੱਚ ਧਾਰਨ ਕਰਦੀ ਹੈ।
ਮਾਤੁਃ ਸ਼ਤਗੁਣਂ ਵਨ੍ਦ੍ਯਃ ਪੂਜ੍ਯੋ ਮਾਨ੍ਯੋऽਨ੍ਨਦਾਯਕਃ
ਜੋ ਭੋਜਨ ਦਿੰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਮਾਂ ਨਾਲੋਂ ਸੌ ਗੁਣਾ ਵਧੀਕ ਆਦਰਯੋਗ, ਪੂਜਯੋਗ ਅਤੇ ਮਾਣਯੋਗ ਹੈ।
ਅਨ੍ਨਦਾਤੁਃ ਸ਼ਤਗੁਣੋऽਭੀष੍ਟਦੇਵਃ ਪਰਃ ਸ੍ਮृਤਃ
ਇੱਛਤ ਦੇਵਤਾ ਭੋਜਨ ਦੇਣ ਵਾਲੇ ਨਾਲੋਂ ਸੌ ਗੁਣਾ ਵਧੀਕ ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਅਜ੍ਞਾਨਤਿਮਿਰਾਚ੍ਛਨ੍ਨਂ ਜ੍ਞਾਨਦੀਪੇਨ ਚਕ੍ਸ਼ੁषਾ
ਅਗਿਆਨ ਦੇ ਹਨੇਰੇ ਵਿਚ ਲੁਕਿਆ ਹੋਇਆ ਮਨੁੱਖ, ਗੁਰੂ ਵਲੋਂ ਦਿੱਤੇ ਗਿਆਨ ਦੀ ਜੋਤ ਨਾਲ ਤਪ ਅਤੇ ਯਜਨ ਦਾ ਸੁਖ ਪਾ ਲੈਂਦਾ ਹੈ।
ਗੁਰੁਦਤ੍ਤੇਨ ਮਨ੍ਤ੍ਰੇਣ ਤਪਸੇष੍ਟਸੁਖਂ ਲਭੇਤ੍
ਗੁਰੂ ਵਲੋਂ ਦਿੱਤੇ ਮੰਤਰ ਨਾਲ, ਮਨੁੱਖ ਤਪ ਅਤੇ ਯਜਨ ਦਾ ਸੁਖ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਸਰ੍ਵਂ ਜਯਤਿ ਸਰ੍ਵਤ੍ਰ ਵਿਦ੍ਯਯਾ ਗੁਰੁਦਤ੍ਤਯਾ
ਗੁਰੂ ਵਲੋਂ ਦਿੱਤੇ ਗਿਆਨ ਨਾਲ, ਮਨੁੱਖ ਹਰ ਥਾਂ ਤੇ ਸਭ ਕੁਝ ਜਿੱਤ ਲੈਂਦਾ ਹੈ।
ਵਿਦ੍ਯਾਨ੍ਧੋ ਵਾ ਧਨਾਨ੍ਧੋ ਵਾ ਯੋ ਮੂਢੋ ਨ ਭਜੇਦ੍ਗੁਰੁਮ੍
ਜੋ ਗਿਆਨ ਜਾਂ ਧਨ ਵਿਚ ਅੰਨ੍ਹਾ ਹੋਵੇ, ਉਹ ਮੂਰਖ ਜੋ ਗੁਰੂ ਦਾ ਆਦਰ ਨਹੀਂ ਕਰਦਾ—
ਦਰਿਦ੍ਰਂ ਪਤਿਤਂ ਕ੍ਸ਼ੁਦ੍ਰਂ ਨਰਬੁਦ੍ਧ੍ਯਾऽऽਚਰੇਦ੍ਗੁਰੁਮ੍
ਉਹ ਗੁਰੂ ਦੀ ਸੇਵਾ ਕਰੇ, ਭਾਵੇਂ ਉਹ ਗਰੀਬ, ਪਤਿਤ ਜਾਂ ਨੀਚ ਹੋਵੇ, ਮਨੁੱਖੀ ਸੋਚ ਨਾਲ ਨਾ ਤੋਲੋ।
ਪਿਤਰਂ ਮਾਤਰਂ ਭਾਰ੍ਯ੍ਯਾਂ ਗੁਰੁਪਤ੍ਨੀਂ ਗੁਰੁਂ ਪਰਮ੍
ਪਿਤਾ, ਮਾਤਾ, ਪਤਨੀ, ਗੁਰੂ ਦੀ ਪਤਨੀ ਅਤੇ ਗੁਰੂ — ਇਹ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚੇ ਹਨ।
ਗੁਰੁਰ੍ਬ੍ਰਹ੍ਮਾ ਗੁਰੁਰ੍ਵਿष੍ਣੁਰ੍ਗੁਰੁਰ੍ਦੇਵੋ ਮਹੇਸ਼੍ਵਰਃ 3.44.
ਗੁਰੂ ਹੀ ਬ੍ਰਹਮਾ ਹੈ, ਗੁਰੂ ਹੀ ਵਿਸ਼ਨੁ ਹੈ, ਗੁਰੂ ਹੀ ਮਹੇਸ਼ਵਰ ਦੇਵਤਾ ਹੈ।
ਗੁਰੁਸ਼੍ਚਨ੍ਦ੍ਰਸ੍ਤਥੇਨ੍ਦ੍ਰਸ਼੍ਚ ਵਾਯੁਸ਼੍ਚ ਵਰੁਣੋऽਨਲਃ
ਗੁਰੂ ਚੰਦ੍ਰਮਾ, ਇੰਦਰ, ਵਾਯੂ, ਵਰੁਣ ਅਤੇ ਅਗਨੀ ਦੇ ਸਮਾਨ ਹੈ।
ਨਾਸ੍ਤਿ ਵੇਦਾਤ੍ਪਰਂ ਸ਼ਾਸ੍ਤ੍ਰਂ ਨਹਿ ਕृष੍ਣਾਤ੍ਪਰਃ ਸੁਰਃ
ਵੇਦ ਤੋਂ ਵੱਧ ਕੋਈ ਸ਼ਾਸਤਰ ਨਹੀਂ, ਅਤੇ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਤੋਂ ਵੱਧ ਕੋਈ ਦੇਵਤਾ ਨਹੀਂ।
ਨਾਸ੍ਤਿ ਕ੍ਸ਼ਮਾਵਤੀ ਭੂਮੇਃ ਪੁਤ੍ਰਾਨ੍ਨਾਸ੍ਤ੍ਯਪਰਃ ਪ੍ਰਿਯਃ
ਭੂਮੀ ਤੋਂ ਵੱਧ ਕੋਈ ਮਾਫ਼ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਨਹੀਂ, ਅਤੇ ਪੁੱਤਰ ਤੋਂ ਵੱਧ ਕੋਈ ਪਿਆਰਾ ਨਹੀਂ।
ਸ਼ਾਲਗ੍ਰਾਮਾਤ੍ਪਰੋ ਯਨ੍ਤ੍ਰੋ ਨ ਕ੍ਸ਼ੇਤ੍ਰਂ ਭਾਰਤਾਤ੍ਪਰਮ੍
ਸ਼ਾਲਗ੍ਰਾਮ ਪੱਥਰ ਤੋਂ ਵੱਧ ਕੋਈ ਪਵਿੱਤਰ ਚੀਜ਼ ਨਹੀਂ, ਅਤੇ ਭਾਰਤ ਤੋਂ ਵੱਧ ਕੋਈ ਧਰਤੀ ਨਹੀਂ।