ਵਿਚਾਰਂ ਕਰ੍ਤੁਮੁਚਿਤਂ ਤ੍ਵਂ ਚ ਧਰ੍ਮਵਿਦਾਂ ਵਰਃ
ਸੋਚ-ਵਿਚਾਰ ਕਰਨਾ ਠੀਕ ਹੈ, ਤੇ ਤੂੰ ਧਰਮ ਜਾਣਨ ਵਾਲਿਆਂ ਵਿੱਚ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਹੈਂ।
ਸਾਕ੍ਸ਼੍ਯੇ ਮਿਥ੍ਯਾਂ ਕੋ ਵਦੇਦ੍ਵਾ ਦ੍ਵਾਵੇषਾਂ ਭ੍ਰਾਤਰੌ ਸਮੌ
ਗਵਾਹੀ ਵਿੱਚ ਕੌਣ ਝੂਠ ਬੋਲ ਸਕਦਾ ਹੈ? ਇਹ ਦੋਵੇਂ ਭਰਾ ਇਕੋ ਜਿਹੇ ਹਨ।
ਸਾਕ੍ਸ਼ੀ ਸਭਾਯਾਂ ਯਤ੍ਸਾਕ੍ਸ਼੍ਯਂ ਜਾਨਨ੍ਨਪ੍ਯਨ੍ਯਥਾ ਵਦੇਤ੍
ਜੋ ਗਵਾਹ ਸਭਾ ਵਿੱਚ ਸੱਚ ਜਾਣ ਕੇ ਵੀ ਕੁਝ ਹੋਰ ਬੋਲਦਾ ਹੈ—
ਸ ਯਾਤਿ ਕੁਮ੍ਭੀਪਾਕਂ ਚ ਨਿਪਾਤ੍ਯ ਸ਼ਤਪੂਰੁषਮ੍
ਉਹ ਕੂੰਭੀਪਾਕ ਨਰਕ ਵਿੱਚ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਸੌ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਡੁਬੋ ਕੇ।
ਅਹਂ ਵਿਬੋਧਿਤੁਂ ਸ਼ਕ੍ਤਾ ਯਨ੍ਨਿਰ੍ਣੇਤ੍ਰੀ ਦ੍ਵਯੋਰਪਿ
ਮੈਂ ਦੋਹਾਂ ਦੀ ਨਿਆਇਕ ਹਾਂ, ਇਸ ਲਈ ਸਭ ਕੁਝ ਸਮਝ ਸਕਦੀ ਹਾਂ।
ਕਿਂਕਰਾਣਾਂ ਪ੍ਰਭਾ ਤਤ੍ਰ ਨृਪੇ ਵਸਤਿ ਸਂਸਦਿ
ਉਥੇ, ਰਾਜੇ ਦੀ ਸਭਾ ਵਿੱਚ, ਨੌਕਰਾਂ ਦੀ ਜੋਤ ਵੱਸਦੀ ਹੈ।
ਸੁਚਿਰਂ ਤਪਸਾ ਪ੍ਰਾਪ੍ਤਂ ਤ੍ਵਦੀਯਂ ਚਰਣਾਮ੍ਬੁਜਮ੍
ਲੰਮੇ ਤਪ ਨਾਲ ਮੈਂ ਤੇਰੇ ਚਰਨ ਕਮਲ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤੇ ਹਨ।
ਯਤ੍ਕਿਂਚਿਤ੍ਕੋਪਸ਼ੋਕਾਭ੍ਯਾਮੁਕ੍ਤਂ ਮੋਹੇਨ ਤਤ੍ਪਰਮ੍ 3.44.
ਗੁੱਸੇ ਜਾਂ ਦੁੱਖ ਵਿੱਚ ਜੋ ਕੁਝ ਵੀ ਕਿਹਾ ਗਿਆ, ਉਹ ਮੋਹ ਵਿਚ ਆ ਕੇ ਆਖਿਆ ਗਿਆ ਸੀ।
ਤ੍ਵਯਾ ਯਦਿ ਪਰਿਤ੍ਯਕ੍ਤਾ ਤਦਾ ਪੁਤ੍ਰੇਣ ਤੇਨ ਕਿਮ੍
ਜੇ ਤੂੰ ਮੈਨੂੰ ਛੱਡ ਦਿੱਤਾ, ਤਾਂ ਫਿਰ ਉਹ ਪੁੱਤਰ ਮੇਰੇ ਕਿਸ ਕੰਮ ਦਾ?
ਅਸਦ੍ਵਂਸ਼ਪ੍ਰਸੂਤਾ ਯਾ ਦੁਸ਼੍ਸ਼ੀਲਾ ਜ੍ਞਾਨਵਰ੍ਜਿਤਾ
ਜੋ ਮਾੜੇ ਵੰਸ਼ ਵਿੱਚ ਜਨਮੀ, ਮਾੜੇ ਚਾਲ ਚਲਣ ਵਾਲੀ ਤੇ ਗਿਆਨ ਤੋਂ ਖਾਲੀ ਹੈ—
ਕੁਤ੍ਸਿਤਂ ਪਤਿਤਂ ਮੂਢਂ ਦਰਿਦ੍ਰਂ ਰੋਗਿਣਂ ਜਡਮ੍
ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਨਿੰਦਣਯੋਗ, ਪਤਿਤ, ਮੂਰਖ, ਗਰੀਬ, ਬੀਮਾਰ ਤੇ ਸੁਸਤ ਹੋਵੇ—
ਹੁਤਾਸ਼ਨੋ ਵਾ ਸੂਰ੍ਯ੍ਯੋ ਵਾ ਸਰ੍ਵਤੇਜਸ੍ਵਿਨਾਂ ਵਰਃ
ਚਾਹੇ ਉਹ ਅੱਗ ਦਾ ਦੇਵਤਾ ਹੋਵੇ ਜਾਂ ਸੂਰਜ, ਜੋ ਸਭ ਤੋਂ ਚਮਕਦਾਰਾਂ ਵਿੱਚ ਸ੍ਰੇਸ਼ਠ ਹੋਵੇ—
ਮਹਾਦਾਨਾਨਿ ਪੁਣ੍ਯਾਨਿ ਵ੍ਰਤਾਨ੍ਯਨਸ਼ਨਾਨਿ ਚ
ਵੱਡੇ ਪਵਿੱਤਰ ਦਾਨ, ਨੇਕ ਕੰਮ, ਵਰਤ ਅਤੇ ਉਪਵਾਸ—
ਪੁਤ੍ਰੋਵਾऽਪਿ ਪਿਤਾ ਵਾऽਪਿ ਬਾਨ੍ਧਵੋऽਥ ਸਹੋਦਰਃ
ਪੁੱਤਰ ਹੋਵੇ, ਪਿਤਾ ਹੋਵੇ, ਕੋਈ ਰਿਸ਼ਤੇਦਾਰ ਜਾਂ ਭਰਾ ਹੋਵੇ—
ਇਤ੍ਯੁਕ੍ਤ੍ਵਾ ਸ੍ਵਾਮਿਨਂ ਦੁਰ੍ਗਾ ਦਦਰ੍ਸ਼ ਪੁਰਤੋ ਭृਗੁਮ੍
ਇਹ ਕਹਿ ਕੇ ਦੁರ್ಗਾ ਨੇ ਆਪਣੇ ਪਤੀ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਭ੍ਰਿਗੁ ਨੂੰ ਵੇਖਿਆ।
ਪਾਰ੍ਵਤ੍ਯੁਵਾਚ ਪੁਤ੍ਰੋऽਸਿ ਜਮਦਗ੍ਨੇਸ਼੍ਚ ਸ਼ਿष੍ਯੋ ਵੈ ਯੋਗਿਨਾਂ ਗੁਰੋਃ
ਪਾਰਵਤੀ ਨੇ ਆਖਿਆ: ਤੂੰ ਜਮਦਗਨੀ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਹੈਂ ਤੇ ਯੋਗੀਆਂ ਦੇ ਗੁਰੂ ਦਾ ਚੇਲਾ ਹੈਂ।
ਮਾਤਾ ਤੇ ਰੇਣੁਕਾ ਸਾਧ੍ਵੀ ਪਦ੍ਮਾਂਸ਼ਾ ਸਤ੍ਕੁਲੋਦ੍ਭਵਾ
ਤੇਰੀ ਮਾਂ ਰੇਣੁਕਾ ਨੇਕਵਾਨ, ਪਦਮਾ ਦਾ ਅੰਸ਼ ਤੇ ਚੰਗੇ ਘਰ ਵਿਚ ਜੰਮੀ ਹੋਈ ਹੈ।
ਤ੍ਵਂ ਚ ਰੇਣੁਕਭੂਪਸ੍ਯ ਮਨੁਵਂਸ਼ੋਦ੍ਭਵਸ੍ਯ ਚ 3.44.
ਤੂੰ ਰੇਣੁਕਾ ਦੇ ਰਾਜੇ ਅਤੇ ਮਨੂ ਦੇ ਵੰਸ਼ ਤੋਂ ਵੀ ਪੈਦਾ ਹੋਇਆ ਹੈਂ।
ਕਸ੍ਯ ਦੋषੇਣ ਦੁਰ੍ਦ੍ਧਰ੍षਸ੍ਤ੍ਵਂ ਨ ਜਾਨੇऽਪ੍ਯਸ਼ੁਦ੍ਧਧੀਃ
ਕਿਸ ਦੀ ਗਲਤੀ ਨਾਲ, ਹੇ ਜਿੱਤਣ ਔਖੇ, ਤੇਰਾ ਮਨ ਅਸ਼ੁੱਧ ਹੋ ਗਿਆ? ਮੈਂ ਨਹੀਂ ਜਾਣਦੀ।
ਅਮੋਘਂ ਪ੍ਰਾਪ੍ਯ ਪਰ੍ਸ਼ੁਂ ਚ ਗੁਰੁਂ ਚ ਕਰੁਣਾਨਿਧਿਮ੍
ਤੈਨੂੰ ਜੋ ਅਟੱਲ ਕੁਹਾੜੀ ਮਿਲੀ ਤੇ ਦਇਆ ਦੇ ਸਮੁੰਦਰ ਵਰਗਾ ਗੁਰੂ ਮਿਲਿਆ—
ਗੁਰਵੇ ਦਕ੍ਸ਼ਿਣਾਦਾਨਮੁਚਿਤਂ ਚ ਸ਼੍ਰੁਤੌ ਸ਼੍ਰੁਤਮ੍
ਵੇਦਾਂ ਵਿਚ ਸੁਣਿਆ ਗਿਆ ਕਿ ਗੁਰੂ ਨੂੰ ਦੱਖਣਾ ਦੇਣੀ ਠੀਕ ਹੈ।
ਗਣੇਸ਼੍ਵਰਂ ਰਣੇ ਜਿਤ੍ਵਾ ਸ੍ਥਿਤਸ਼੍ਚੇਦਾਵਯੋਃ ਪੁਰਃ
ਜੇ ਤੂੰ ਗਣੇਸ਼ਵਰ ਨੂੰ ਜੰਗ ਵਿਚ ਹਰਾ ਕੇ ਸਾਡੇ ਸਾਹਮਣੇ ਖੜਾ ਹੋਵੇ—
ਪਰ੍ਸ਼ੁਨਾऽਮੋਘਵੀਰ੍ਯ੍ਯੇਣ ਸ਼ਙ੍ਕਰਸ੍ਯ ਵਰੇਣ ਚ
ਆਪਣੀ ਅਟੱਲ ਵਿਰਤਾ ਵਾਲੀ ਕੁਹਾੜੀ ਨਾਲ ਤੇ ਸ਼ੰਕਰ ਦੇ ਵਰ ਨਾਲ—
ਤ੍ਵਦ੍ਵਿਧਂ ਲਕ੍ਸ਼ਕੋਟਿਂ ਚ ਹਨ੍ਤੁਂ ਸ਼ਕ੍ਤੋ ਗਣੇਸ਼੍ਵਰਃ
ਗਣੇਸ਼ਵਰ ਤੇਰੇ ਵਰਗੇ ਲੱਖਾਂ-ਕਰੋੜਾਂ ਨੂੰ ਮਾਰ ਸਕਦਾ ਹੈ।
ਤੇਜਸਾ ਕृष੍ਣਤੁਲ੍ਯੋऽਯਂ ਕृष੍ਣਾਂਸ਼ਸ਼੍ਚ ਗਣੇਸ਼੍ਵਰਃ
ਉਹ ਆਪਣੀ ਜੋਤ ਨਾਲ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਦੇ ਬਰਾਬਰ ਹੈ; ਗਣੇਸ਼ਵਰ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਦਾ ਅੰਸ਼ ਹੈ।
ਵ੍ਰਤਪ੍ਰਭਾਵਤਃ ਪ੍ਰਾਪ੍ਤਃ ਸ਼ਙ੍ਕਰਸ੍ਯ ਵਰੇਣ ਚ
ਉਸ ਨੇ ਇਹ ਸਭ ਕੁਝ ਆਪਣੇ ਵਰਤਾਂ ਦੀ ਤਾਕਤ ਤੇ ਸ਼ੰਕਰ ਦੇ ਵਰ ਨਾਲ ਪਾਇਆ ਹੈ।
ਇਤ੍ਯੁਕ੍ਤ੍ਵਾ ਪਾਰ੍ਵਤੀ ਰੋषਾਤ੍ਤਂ ਰਾਮਂ ਹਨ੍ਤੁਮੁਦ੍ਯਤਾ
ਇਹ ਕਹਿ ਕੇ, ਪਾਰਵਤੀ ਗੁੱਸੇ ਨਾਲ ਰਾਮ ਨੂੰ ਮਾਰਨ ਲਈ ਤਿਆਰ ਹੋ ਗਈ।
ਏਤਸ੍ਮਿਨ੍ਨਨ੍ਤਰੇ ਦੁਰ੍ਗਾ ਦਦਰ੍ਸ਼ ਪੁਰਤੋ ਦ੍ਵਿਜਮ੍ 3.44.
ਉਸ ਵੇਲੇ, ਦੁर्गਾ ਨੇ ਆਪਣੇ ਸਾਹਮਣੇ ਇੱਕ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨੂੰ ਖੜਾ ਵੇਖਿਆ।
ਸ਼ੁਕ੍ਲਦਨ੍ਤਂ ਸ਼ੁਕ੍ਲਵਾਸਂ ਸ਼ੁਕ੍ਲਯਜ੍ਞੋਪਵੀਤਿਨਮ੍
ਚਿੱਟੇ ਦੰਦ, ਚਿੱਟੇ ਕਪੜੇ ਪਹਿਨੇ ਹੋਏ, ਤੇ ਚਿੱਟਾ ਜਨੇਊ ਪਹਿਨਿਆ ਹੋਇਆ,
ਦਧਤਂ ਤੁਲਸੀਮਾਲਾਂ ਸਸ੍ਮਿਤਂ ਸੁਮਨੋਹਰਮ੍
ਤੁਲਸੀ ਦੀ ਮਾਲਾ ਪਹਿਨੀ ਹੋਈ, ਮੁਸਕਰਾਉਂਦਾ ਤੇ ਬਹੁਤ ਹੀ ਮਨਮੋਹਣਾ,